Asparaginian Magnokal

  • Skład

    1 tabl. zawiera 250 mg czterowodnego wodoroasparaginianu magnezu (17 mg Mg) i 250 mg półwodnego wodoroasparaginianu potasu (54 mg K).

  • Działanie

    Kwas asparaginowy bierze udział w metabolizmie komórek tkanki nerwowej, pełni rolę neuroprzekaźnika w o.u.n. oraz wpływa pobudzająco na aktywność organizmu. Potas jest głównym jonem wewnątrzkomórkowym wpływającym na utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej, biorącym udział w przewodzeniu nerwowo-mięśniowym oraz przemianach metabolicznych. Magnez odgrywa istotną rolę w procesie skurczu mięśnia sercowego, jest stabilizatorem płytek krwi i fibrynogenu, wpływa na stan pobudliwości nerwowo-mięśniowej, jest aktywatorem licznych przemian enzymatycznych. Preparat stanowi źródło potasu i magnezu oraz uzupełnia ewentualne niedobory tych jonów w organizmie. Po podaniu doustnym z przewodu pokarmowego wchłania się 30-60% podanej ilości magnezu. Wchłanianie potasu wynosi prawie 100%. Magnez jest wydalany głównie przez nerki. Potas wydalany jest z organizmu w moczu, z potem i z kałem.

  • Wskazania

    Leczenie wspomagające w chorobach układu krążenia i mięśnia sercowego. W niemiarowości i nadpobudliwości serca - szczególnie na tle niedoborów magnezu i potasu oraz w rekonwalescencji pozawałowej. Profilaktycznie i leczniczo w stanach niedoboru magnezu i potasu. W okresach rekonwalescencji po zabiegach chirurgicznych oraz przebytych chorobach zakaźnych. W zatruciu glikozydami nasercowymi, uzupełniająco w czasie stosowania leków moczopędnych.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy od 30 ml/min). Hiperkaliemia. Hipermagnezemia. Zakażenia dróg moczowych. Zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (blok). Bradykardia. Myasthenia gravis. Znaczne niedociśnienie tętnicze krwi.

  • Środki ostrożności

    Leku nie należy stosować w ostrym odwodnieniu, rozległym zniszczeniu tkanek (np. oparzenia dużych powierzchni ciała). Nie podawać z innymi lekami zawierającymi potas oraz w czasie antybiotykoterapii. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka. U osób z niewydolnością nerek, przyjmujących inne preparaty potasu lub leki moczopędne oszczędzające potas może być konieczna modyfikacja dawkowania.

  • Ciąża i laktacja

    Lek może być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku w okresie karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Preparat może spowodować zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Niekiedy po zastosowaniu leku mogą wystąpić nudności i biegunka, które zwykle ustępują samoistnie. Ponadto mogą wystąpić: zaczerwienienie skóry, bezsenność, osłabienie mięśniowe, metaliczny smak w ustach.

  • Działanie z innymi lekami

    Magnez działa antagonistycznie w stosunku do wapnia i fosforanów. Równoczesne stosowanie preparatu z antybiotykami z grupy tetracyklin oraz nitrofurantoiny osłabia ich wchłanianie; aby uniknąć interakcji zaleca się stosować dwugodzinną przerwę pomiędzy podaniem leków. Podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika z preparatami magnezu może spowodować zmniejszenie stężenia glukozy we krwi. Równoczesne stosowanie preparatu z glikozydami naparstnicy może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Równoczesne stosowanie soli potasu i leków moczopędnych oszczędzających potas (spironolakton, amiloryd, triamteren), inhibitorów (ACE) enzymu przekształcającego angiotensynę I do angiotensyny II lub leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych (np. indometacyny) może spowodować hiperkaliemię.

  • Dawkowanie

    Doustnie: 2-6 tabl. na dobę w dwóch dawkach podzielonych, po posiłkach.

  • Uwagi

    Podczas stosowania preparatu należy monitorować stężenie potasu i magnezu w surowicy, a w razie potrzeby także w erytrocytach, przeprowadzić kontrolne badanie EKG oraz kontrolować czynność nerek. Preparat nie zawiera cukru.

  • Danych o lekach dostarcza: