Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Artilla
Zentiva
  • Artilla , tabl. drażowane, 21 szt.
Doustna antykoncepcja.
1 tabl. drażowana zawiera 0,02 mg etynyloestradiolu i 0,075 mg gestodenu.
Monofazowy, doustny preparat antykoncepcyjny. Podstawowym mechanizmem działania antykoncepcyjnego preparatu jest zahamowanie owulacji oraz zmiana składu śluzu szyjkowego. Preparat poprawia regularność cyklu miesiączkowego, zmniejsza częstość występowania bolesnych miesiączek oraz obfitość krwawienia, a przez to zmniejsza ryzyko występowania niedoboru żelaza. Etynyloestradiol szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax po około 1,7 h. Podlega efektowi pierwszego przejścia, biodostępność wynosi około 45%. W 98 % wiąże się z białkami osocza i indukuje syntezę wątrobową SHBG. Jest całkowicie metabolizowany i wydalany z żółcią i moczem. T0,5 etynyloestradiolu w końcowej fazie eliminacji wynosi 10-20 h, metabolitu - 1 dzień. Gestoden szybko i całkowicie wchłania się po podaniu doustnym, osiągając Cmax po 1 h, biodostępność wynosi 99%. Niemal całkowicie wiązany jest przez albuminy i SHBG. Jest całkowicie metabolizowany i wydalany w postaci metabolitów z moczem i żółcią. T0,5 gestodenu w końcowej fazie eliminacji wynosi 12-15 h, metabolitu - 1 dzień.
Nadwrażliwość na substancje czynne lub substancje pomocnicze preparatu. Żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe obecnie lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna). Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe tętnic obecnie lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego, zaburzenia krążenia mózgowego). Objawy zapowiadające zakrzepicę obecnie lub w wywiadzie (np. dławica piersiowa, przemijające napady niedokrwienne). Poważne lub liczne czynniki ryzyka wystąpienia zakrzepicy żylnej lub tętniczej. Migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi w wywiadzie. Cukrzyca z uszkodzeniem naczyń krwionośnych. Zapalenie trzustki z ciężką hipertrójglicerydemią obecnie lub w wywiadzie. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby obecnie lub w wywiadzie (do czasu powrotu parametrów czynności wątroby do normy). Stwierdzone obecnie lub w wywiadzie guzy wątroby (łagodne lub złośliwe). Rozpoznane lub podejrzewane nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych (np. narządów rodnych lub piersi). Krwawienie z dróg rodnych o nieustalonej etiologii. Ciąża lub jej podejrzenie.
Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentek z czynnikami ryzyka żylnych lub tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, takimi jak: wiek, czas połogu, palenie papierosów, dodatni wywiad rodzinny, otyłość (BMI >30 kg/m2), dyslipoproteinemia, nadciśnienie tętnicze, migrena, wady zastawek serca, migotanie przedsionków, długotrwałe unieruchomienie, operacja, zabiegi chirurgiczne kończyn dolnych lub ciężkie urazy (zaleca się odstawienie preparatu przynajmniej 4 tyg. przed planowanym zabiegiem i ponowne zastosowanie dopiero po upływie 2 tyg. od powrotu do pełnej sprawności ruchowej). Wrodzone lub nabyte predyspozycje do wystąpienia zakrzepicy żylnej lub tętniczej obejmują: oporność na aktywowane białko C (APC), hiperhemocysteinemię, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, przeciwciała antyfosfolipidowe (antykardiolipidowe, antykoagulant toczniowy). Brak jest jednoznacznej opinii co do roli żylaków i zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych w rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy także zachować ostrożność w przypadku występowania innych chorób prowadzących do zaburzeń krążenia, jak: cukrzyca, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, przewlekłe choroby zapalne jelit oraz niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. Obecność jednego poważnego lub kilku czynników ryzyka zaburzeń zakrzepowo-zatorowych może stanowić przeciwwskazanie do stosowania preparatu. Odpowiednie leczenie wymienionych stanów może zmniejszyć ryzyko zakrzepicy. Z uwagi na ryzyko wystąpienia zapalenie trzustki, ostrożnie stosować u pacjentek z hipertrójglicerydemią lub dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku hipertrójglicerydemii. Ostrożnie stosować u pacjentek z: wrodzonym obrzękiem naczynioruchowym, żółtaczką i (lub) świądem związanym z zastojem żółci, kamicą żółciowa, porfirią, toczniem rumieniowatym układowym, zespołem hemolityczno-mocznicowym, pląsawicą Sydenhama, opryszczką ciężarnych, utratą słuchu związaną z otosklerozą, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, gdyż powyższe choroby mogą nasilić się podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Pacjentki z cukrzycą należy dokładnie obserwować, z uwagi na ryzyko wpływu leku na obwodową insulinooporność i tolerancję glukozy. Kobiety z tendencją do ostudy powinny unikać ekspozycji na światło słoneczne lub promieniowanie UV podczas stosowania preparatu. Należy rozważyć przerwanie stosowania preparatu w przypadku podejrzenia lub rozpoznania zakrzepicy, zwiększenia częstości występowania lub nasilenia bólów migrenowych, wystąpienia ostrych lub przewlekłych zaburzeń czynności wątroby (do czasu powrotu parametrów czynności wątroby do normy), nawracającej żółtaczki cholestatycznej. W przypadku wystąpienia klinicznie istotnego nadciśnienia w trakcie stosowania preparatu, można kontynuować leczenie preparatem tylko wtedy, jeżeli prawidłowe wartości ciśnienia krwi można utrzymać za pomocą leku hipotensyjnego. W przypadku wystąpienia silnego bólu w obrębie nadbrzusza, powiększenia wątroby lub objawów krwawienia do jamy brzusznej, w różnicowaniu należy uwzględnić możliwość wystąpienia nowotworu wątroby. Preparat zawiera laktozę i sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentek z nietolerancją galaktozy, nietolerancją fruktozy, niedoborem laktazy typu Lapp, niedoborem sacharazy-izomaltazy oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.
Często: obniżenie nastroju, zmienność nastroju, ból głowy, nudności, ból brzucha, uczucie napięcia w piersiach, ból piersi, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: retencja płynów, hiperlipidemia, zmniejszenie libido, migrena, wymioty, biegunka, wysypka, pokrzywka, powiększenie piersi. Rzadko: reakcje nadwrażliwości, zwiększenie libido, nietolerancja soczewek kontaktowych, kamica żółciowa, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, wydzielina z pochwy, wydzielina z piersi, zmniejszenie masy ciała. Bardzo rzadko: zapalenie trzustki. U kobiet z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym estrogeny mogą wywoływać lub nasilać objawy tej choroby. Obserwowano także zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi u pacjentek stosujących antykoncepcje doustną (klinicznie istotne zwiększenie ciśnienia występuje rzadko). U kobiet stosujących doustne złożone preparaty antykoncepcyjne istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia żylnej lub tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zatorowości płucnej, zawału mięśnia sercowego, epizodu naczyniowo-mózgowego (incydenty te są rzadkie). Istnieje także zwiększone ryzyko wystąpienia raka szyjki macicy oraz nieznacznie częściej diagnozowany jest rak piersi (jednak związek przyczynowo-skutkowy ze stosowaniem złożonych doustnych preparatów antykoncepcyjnych jest nieznany). Rzadko, u pacjentek stosujących doustne złożone preparaty antykoncepcyjne rozpoznawano łagodne guzy wątroby, w bardzo rzadkich przypadkach - złośliwe guzy wątroby.
Leki indukujące metabolizm wątrobowy (m.in. fenytoina, barbiturany, prymidon, karbamazepina, ryfampicyna, okskarbazepina, topiramat, felbamat, gryzeofulwina oraz dziurawiec zwyczajny - Hypericum perforatum) osłabiają działanie preparatu oraz mogą powodować krwawienia międzymiesiączkowe - należy stosować dodatkowe metody antykoncepcyjne w czasie stosowania tych leków i przez 28 dni po ich odstawieniu. Podobnie mogą działać inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir) oraz nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (np. newirapina) oraz ich kombinacje. Antybiotyki z grupy penicylin i tetracyklin mogą zmniejszać stężenie etynyloestradiolu i osłabiać skuteczność preparatu - zarówno w czasie ich przyjmowania jak i przez 7 dni po odstawieniu antybiotyku należy stosować dodatkowe metody antykoncepcyjne. Jeżeli okres jednoczesnego przyjmowania innych leków obejmuje również przerwę między kolejnymi opakowaniami preparatu, kolejne opakowanie należy rozpocząć bez zwykle stosowanej 7-dniowej przerwy. Preparat może zwiększać stężenie cyklosporyny lub zmniejszać stężenie lamotryginy we krwi oraz w tkankach. Preparat może w niewielkim stopniu wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, np.: biochemiczne parametry czynności wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, stężenia osoczowe białek (nośnikowych), np. globuliny wiążącej kortykosteroidy oraz stężenia frakcji lipidów/lipoprotein, parametry metabolizmu węglowodanów oraz wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy.
Doustnie: 1 tabl. raz dziennie o stałej porze, przez 21 kolejnych dni. Przez następnych 7 dni nie przyjmuje się tabletek i w tym czasie, zwykle 2. lub 3. dnia, powinno wystąpić krwawienie z odstawienia. Przyjmowanie tabletek z następnego opakowania należy rozpocząć po 7-dniowej przerwie, nawet jeśli krwawienie z odstawienia jeszcze trwa. Rozpoczęcie stosowania preparatu. Jeżeli przez ostatni miesiąc pacjentka nie stosowała żadnej hormonalnej metody antykoncepcyjnej, przyjmowanie preparatu należy rozpocząć w pierwszym dniu cyklu (tj. w pierwszym dniu krwawienia miesiączkowego). Przyjmowanie tabletek można również rozpocząć między 2. a 5. dniem cyklu, jednak w tym przypadku należy zastosować dodatkową mechaniczną metodę antykoncepcyjną przez pierwszych 7 dni przyjmowania tabletek w pierwszym cyklu. Jeżeli wcześniej pacjentka przyjmowała inny złożony doustny preparat antykoncepcyjny, przyjmowanie tabletek należy rozpocząć następnego dnia po przyjęciu ostatniej aktywnej tabletki poprzedniego preparatu, ale nie później niż dzień po zakończeniu przerwy lub okresu przyjmowania tabletek placebo poprzedniego preparatu. W przypadku stosowania przez pacjentkę systemu transdermalnego należy rozpocząć stosowanie preparatu najlepiej w dniu usunięcia systemu, a najpóźniej w dniu, w którym powinien być założony kolejny system. Jeżeli wcześniej pacjentka stosowała środek antykoncepcyjny zawierający wyłącznie progestagen (minipigułka, iniekcja, implant lub system terapeutyczny domaciczny uwalniający progestagen), przyjmowanie preparatu zamiast minipigułki można rozpocząć w dowolnym dniu cyklu; w przypadku implantu i systemu - w dniu usunięcia implantu lub systemu; w przypadku iniekcji - w dniu, w którym miała być wykonana następna iniekcja - we wszystkich tych przypadkach należy zastosować dodatkowo barierową metodę antykoncepcyjną przez pierwszych 7 dni przyjmowania preparatu. W przypadku poronienia w I trymestrze ciąży można natychmiast rozpocząć stosowanie preparatu; nie jest konieczne stosowanie żadnych dodatkowych metod antykoncepcyjnych. W przypadku porodu lub poronienia w II trymestrze ciąży stosowanie preparatu można rozpocząć pomiędzy 21. a 28. dniem po porodzie lub po poronieniu; jeżeli pacjentka rozpocznie stosowanie preparatu później, to przez pierwszych 7 dni należy stosować dodatkowe mechaniczne metody antykoncepcyjne. U pacjentek, które po porodzie lub poronieniu odbyły stosunek przed zastosowaniem preparatu należy wykluczyć ciążę lub poczekać do wystąpienia pierwszego krwawienia miesiączkowego. Postępowanie w przypadku pominięcia tabletki. W przypadku pominięcia tabletki, jeżeli od pominięcia tabletki upłynęło mniej niż 12 h, skuteczność antykoncepcyjna jest zachowana; pominiętą tabletkę należy jak najszybciej przyjąć, a kolejną - o zwykłej porze. Jeśli od pominięcia tabletki upłynęło więcej niż 12 h skuteczność działania może być zmniejszona, należy wówczas postępować w niżej opisany sposób. W przypadku pominięcia tabletki w 1. tyg. należy przyjąć ją jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek, następne tabletki przyjmować o zwykłej porze. Przez następne 7 dni należy stosować dodatkowo mechaniczną metodę antykoncepcyjną. Jeśli w ciągu 7 dni poprzedzających pominięcie tabletki utrzymywano stosunki płciowe istnieje możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek zostało pominiętych i im bliżej 7-dniowej przerwy w stosowaniu preparatu, tym większe jest ryzyko zajścia w ciążę. W przypadku pominięcia tabletki w 2. tyg. należy przyjąć ją jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek, następne tabletki przyjmować o zwykłej porze. Jeżeli w ciągu 7 dni poprzedzających pominięcie tabletki preparat przyjmowano prawidłowo, nie trzeba stosować dodatkowych metod antykoncepcyjnych. Jeżeli natomiast pominięto więcej niż 1 tabletkę należy przez 7 dni stosować dodatkowo barierowe metody antykoncepcyjne. W przypadku pominięcia tabletki w 3. tyg. możliwe są dwa warianty postępowania. Jeżeli w ciągu 7 dni poprzedzających pominięcie tabletki preparat był stosowany prawidłowo można wybrać jedno z poniższych zaleceń bez konieczności stosowania żadnych dodatkowych metod antykoncepcyjnych; w przeciwnym wypadku należy stosować dodatkowe metody antykoncepcyjne przez 7 dni. 1. - Pominiętą tabletkę należy przyjąć jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek, następne tabletki przyjmować o zwykłej porze, a przyjmowanie tabletek z następnego opakowania rozpocząć od razu po dokończeniu aktualnego, nie robiąc 7-dniowej przerwy (krwawienie z odstawienia wystąpi po dokończeniu drugiego opakowania, w trakcie przyjmowania tabletek może wystąpić plamienie lub krwawienie z odstawienia). 2. - Można przerwać przyjmowanie tabletek z aktualnego opakowania, zrobić 7-dniową lub krótszą przerwę (wliczając dzień, w których pominięto tabletkę), po której należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania. Postępowania w przypadku zaburzeń żołądkowo-jelitowych. W przypadku wystąpienia wymiotów lub ostrej biegunki w ciągu 3-4 h od przyjęcia tabletki należy postępować jak w przypadku pominięcia tabletki. Jeśli pacjentka nie chce zmieniać ustalonego schematu dawkowania powinna przyjąć dodatkową tabletkę z następnego opakowania. Postępowanie w celu opóźnienia krwawienia. Aby opóźnić wystąpienie krwawienia z odstawienia należy rozpocząć kolejne opakowanie bez okresu 7-dniowej przerwy w stosowaniu tabletek. Można przyjmować preparat do wyczerpania drugiego opakowania i po zachowaniu 7-dniowej przerwy ponownie rozpocząć regularne stosowanie preparatu. W międzyczasie może wystąpić krwawienie z odstawienia lub plamienie. Aby przesunąć termin krwawienia z odstawienia na inny dzień tygodnia, należy skrócić przerwę w przyjmowaniu tabletek o tyle dni, o ile zamierza się przesunąć termin krwawienia. Im krótsza przerwa w przyjmowaniu tabletek, tym większe ryzyko, że nie wystąpi krwawienie z odstawienia, a pojawi się niewielkie krwawienie w środku cyklu lub plamienie w czasie stosowania następnego opakowania preparatu.
Przed rozpoczęciem stosowania preparatu (lub przed powtórnym jego zastosowaniem po przerwie) należy wykluczyć ciążę, przeprowadzić pełne badanie ogólne (w tym pomiar ciśnienia krwi) i ginekologiczne (badanie piersi, badanie cytologiczne szyjki macicy) oraz zebrać pełny wywiad lekarski, w tym rodzinny. Badania kontrolne należy regularnie powtarzać w trakcie stosowania preparatu. Jeśli w trakcie stosowanie preparatu utrzymują się nieregularne krwawienia lub występują nieregularne krwawienia po uprzednich regularnych cyklach, należy rozważyć przyczyny niezwiązane z działaniem hormonów i przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne w celu wykluczenia nowotworów złośliwych lub ciąży.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.