Portal Świat Zdrowia:
| Rejestracja

Sekcje tematyczne

  Świat Zdrowia
Świat Kardiologii i Diabetologii
Kardiologia
Diabetologia

Encyklopedia leków

Nazwa leku

Argosulfan®
PharmaSwiss Česká republika
  • Argosulfan® , krem, 40 g
  • Argosulfan® , krem, 400 g
Miejscowo w leczeniu zakażeń w przypadku: oparzeń skóry wszystkich stopni (także popromiennych), odleżyn i przewlekłych owrzodzeń podudzi.
1 g kremu zawiera 20 mg soli srebrowej sulfatiazolu. Preparat zawiera alkohol cetostearylowy, parahydroksybenzoesan propylu i parahydroksybenzoesan metylu.
Chemioterapeutyk do stosowania zewnętrznego. Hamuje wzrost i podział bakterii, poprzez konkurencyjny antagonizm z kwasem p-aminobenzoesowym i hamuje syntezę kwasu foliowego niezbędnego do biosyntezy nukleotydów purynowych bakterii. Wykazuje szerokie spektrum działania w stosunku do licznych bakterii zarówno Gram-dodatnich jak i Gram-ujemnych, w tym również wobec Pseudomonas aeruginosa. Wykazuje również działanie przeciw wirusom opryszczki pospolitej, ospy wietrznej i półpaśca. Preparat zabezpiecza ranę oparzeniową przed zakażeniem, tworzy warstwę ochronną, zapewnia właściwą wilgotność, a także przyspiesza gojenie rany. Sulfatiazol srebrowy charakteryzuje się słabą rozpuszczalnością i dużą stabilnością, co zapenia jego utrzymywanie się w ranie i zmniejsza wchłanianie do krwi. Sulfatiazol wchłonięty do organizmu ulega acetylacji w wątrobie i jest wydalany do moczu w postaci nieaktywnych metabolitów oraz częściowo w postaci niezmienionej. Wchłanianie zwiększa się, gdy preparat jest stosowany na dużą powierzchnię rany.
Nadwrażliwość na sulfatiazol, inne sulfonamidy lub którykolwiek ze składników preparatu. Nie należy stosować preparatu: u kobiet karmiących piersią; u wcześniaków, noworodków i niemowląt do ukończenia 2. mż. ze względu na ryzyko wystąpienia żółtaczki jąder podkorowych mózgu (kernicterus); u pacjentów z wrodzonym niedoborem G-6-PD ze względu na ryzyko wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej.
Podczas stosowania preparatu mogą wystąpić uczulenia krzyżowe z pochodnymi sulfonylomocznika, benzotiadiazyny, kwasem p-aminosalicylowym - należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący uczuleń na leki, a zwłaszcza na sulfonamidy. Należy unikać kontaktu leku z oczami i błonami śluzowymi. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów we wstrząsie, z rozległymi ranami oparzeniowymi lub u pacjentów z oparzeniami, z którymi jest utrudniony kontakt. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (może wystąpić kumulacja leku w organizmie i związane z nią ryzyko działań niepożądanych). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek należy kontrolować stężenie sulfonamidu w surowicy. Podczas stosowania preparatu na duże powierzchnie lub w razie długotrwałego stosowania należy kontrolować stężenie sulfonamidu w surowicy, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Podczas leczenia należy kontrolować czynność wątroby, nerek oraz układu krwiotwórczego, a zwłaszcza liczbę krwinek białych, ze względu na możliwość wystąpienia agranulocytozy lub niedokrwistości. Preparat zawiera alkohol cetostearylowy, który może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry). Preparat zawiera parahydroksybenzoesany propylu i metylu, które mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).
Brak badań dotyczących stosowania w okresie ciąży. Nie należy stosować preparatu w ciąży, z wyjątkiem sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko uszkodzenia płodu. Nie stosować w okresie karmienia piersią.
Obserwowano objawy podrażnienia i nadwrażliwości w miejscu stosowania (pieczenie, swędzenie, rumień). Podczas długotrwałego stosowania istnieje ryzyko wystąpienia ogólnych działań niepożądanych sulfonamidów, w tym: uszkodzenia nerek lub wątroby, agranulocytozy, skazy krwotocznej, niedokrwistości aplastycznej i hemolitycznej, leukopenii, reakcji dermatologicznych i nadwrażliwości, np. zespołu Stevensa-Johnsona, złuszczającego zapalenia skóry.
Kwas foliowy lub pochodne kwasu p-aminobenzoesowego (np. prokaina) mogą osłabiać działanie przeciwbakteryjne soli srebrowej sulfatiazolu. Wystąpienie tych interakcji jest jednak mało prawdopodobne, ponieważ sole srebrowe sulfonamidów działają bardziej na błony komórkowe bakterii niż na procesy metaboliczne (nie można jednak wykluczyć takiego działania).
Zewnętrznie. Oparzenia. Oczyszczoną ranę oparzeniową należy pokryć, w warunkach aseptycznych, warstwą kremu o grubości 2-3 mm. Rana powinna być pokryta kremem przez cały czas leczenia. Jeżeli z jakieś przyczyny część rany zostanie odsłonięta, miejsca odsłonięte należy pokryć świeżą warstwą kremu. Opatrunek na ranę nie jest konieczny, lecz można go założyć w uzasadnionych przypadkach. Preparat należy stosować do czasu wygojenia rany lub wykonania przeszczepu skóry. Odleżyny oraz przewlekłe owrzodzenia podudzi. Na miejsca zmienione chorobowo nakłada się cienką warstwę kremu 2-3 razy na dobę. Podczas stosowania na zakażone rany może pojawić się wysięk. Przed ponownym nałożeniem kremu należy wówczas przemyć ranę, np. wodnym roztworem kwasu borowego 3% lub wodnym roztworem chloroheksydyny 0,1%. Nie należy stosować preparatu u wcześniaków, noworodków i niemowląt do ukończenia 2. mż. U starszych dzieci zmiana dawkowania nie jest konieczna.
Preparat można stosować bez opatrunku lub w opatrunkach zamkniętych. Nie należy stosować preparatu z innymi lekami stosowanymi miejscowo. Należy unikać długotrwałego stosowania.

Moje kontozwiń

Aby korzystać z Mojego Konta lub zarejestruj!

Newsletter

Zawsze najświeższe informacje! Nowe opinie na interesujące Ciebie tematy. Zapisz się na newsletter.