Anticol

  • Skład

    1 tabl. zawiera 500 mg disulfiramu.

  • Działanie

    Inhibitor dehydrogenazy aldehydowej, enzymu przekształcającego aldehyd octowy (główny metabolit alkoholu etylowego) do kwasu octowego. W przypadku jednoczesnego zastosowania leku i picia alkoholu etylowego dochodzi do znacznego wzrostu stężenia aldehydu octowego w organizmie i wystąpienia objawów zatrucia tym związkiem. Do objawów należą: nudności, wymioty, tachykardia, niedociśnienie, zawroty głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca. Stopień nasilenia objawów zależy od ilości wypitego etanolu, utrzymują się one zwykle od 30-60 min do kilku godzin. W wyniku reakcji disulfiramowej w przypadkach, gdy poziom alkoholu we krwi przekracza 125-150 mg/100 ml, mogą pojawić się: niewydolność oddechowa, zaburzenia rytmu serca, zawał serca, niewydolność krążenia, utrata przytomności, drgawki, w sporadycznych przypadkach, gdy nie zostanie udzielona pomoc - zgon. Zazwyczaj po reakcji nietolerancji na alkohol, pacjent staje się senny i może spać przez kilkanaście godzin. Wyżej opisana reakcja stanowi podstawę stosowania disulfiramu w leczeniu przewlekłego alkoholizmu. Po podaniu doustnym wchłanianie leku jest zmienne, dystrybucja następuje głównie do nerek, trzustki, wątroby, jelit i tkanki tłuszczowej. Disulfiram jest szybko metabolizowany. Wydalanie zachodzi głównie przez nerki.

  • Wskazania

    Uzależnienie od alkoholu.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na disulfiram, tiokarbaminiany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stan upojenia alkoholowego, spożywanie napojów zawierających alkohol etylowy lub stosowanie preparatów zawierających alkohol w ciągu ostatnich 24 h. Stwierdzona niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze, uprzednio przebyta niewydolność obwodowa krążenia. Zaburzenia psychiczne, psychozy (z wyjątkiem przebytych ostrych psychoz alkoholowych), próby samobójcze w wywiadach. Preparatu nie należy stosować bez świadomej zgody pacjenta.

  • Środki ostrożności

    W okresie leczenia disulfiramem oraz w ciągu 1 tyg. od zakończenia terapii obowiązuje bezwzględny zakaz picia napojów alkoholowych. Picie alkoholu w trakcie stosowania disulfiramu może powodować wystąpienie objawów zagrażających życiu. Preparat może być stosowany wyłącznie za zgodą pacjenta oraz pod warunkiem poinformowania go o zagrożeniach w razie picia alkoholu w czasie stosowania leku. Disulfiram można zastosować po przeprowadzeniu bardzo dokładnego wywiadu i rozważeniu wszystkich zalet i wad takiego leczenia alkoholizmu. Objawy nietolerancji alkoholu mogą wystąpić także po zastosowaniu płynów zawierających alkohol (np. płyny do płukania jamy ustnej, sosy, ocet, syropy przeciwkaszlowe, środki rozgrzewające, płyny po goleniu i inne kosmetyki). Podczas stosowania disulfiramu należy zachować ostrożność u pacjentów z: niewydolnością nerek, wątroby, chorobami układu oddechowego lub serca, cukrzycą, padaczką. Wystąpienie reakcji disulfiramowej może pogłębić stopień zaawansowania tych chorób.

  • Ciąża i laktacja

    Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży i karmienia piersią.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić: senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach, przemijająca impotencja, łatwe męczenie się. Rzadko obserwowano reakcje psychotyczne, w tym stany depresyjne lub paranoidalne, schizofrenię i manię. Odnotowywano występowanie skórnych reakcji alergicznych, zapalenia nerwów obwodowych i uszkodzenia hepatocytów.

  • Działanie z innymi lekami

    Disulfiram może powodować nasilenie działania leków przeciwzakrzepowych w wyniku hamowania ich przemian enzymatycznych. Disulfiram nasila też działanie antypiryny, fenytoiny, chlordiazepoksydu i diazepamu poprzez hamowanie ich metabolizmu. Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują na podobny wpływ na metabolizm petydyny, morfiny i amfetaminy. Amitryptylina i chlorpromazyna mogą nasilać, a diazepam osłabiać objawy reakcji disulfiramowej. Disulfiram hamuje reakcje utleniania i wydalanie ryfampicyny przez nerki. Jednoczesne stosowanie izoniazydu i disulfiramu może wpływać na czynność o.u.n. i wywoływać zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchów, drażliwość, bezsenność. Metronidazol i disulfiram stosowane jednocześnie mogą wywołać stany dezorientacji i stany psychotyczne. Nie zaleca się równoczesnego stosowania tych leków. Kontakt z organicznymi rozpuszczalnikami zawierającymi alkohol, aldehyd octowy, paraldehyd podczas terapii disulfiramem może wywołać reakcję disulfiramową. Disulfiram może przedłużać czas działania alfentanylu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Podawanie preparatu można rozpocząć po co najmniej 24 h okresie abstynencji. Dawka początkowa zwykle wynosi 500 mg na dobę (1 tabl.). Tabletkę stosuje się raz na dobę rano lub w przypadku znacznego nasilenia efektu uspokajającego wieczorem. Dawkę tę należy stosować zwykle przez 1-2 tyg. Następnie podaje się dawkę podtrzymującą, która wynosi 250 mg na dobę (125-500 mg na dobę). Maksymalna dawka doustna wynosi 500 mg na dobę. Podawanie leku należy kontynuować przez okres zalecony przez lekarza, jednak nie dłużej niż 6 mies. bez ponownej oceny pacjenta.

  • Uwagi

    Jest mało prawdopodobne, aby preparat wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

  • Danych o lekach dostarcza: