Aminoplasmal B. Braun

  • Skład

    1000 ml roztworu zawiera: 5,0 g izoleucyny, 8,9 g leucyny, 8,56 g chlorowodorku lizyny (co odpowiada 6,85 g lizyny), 4,4 g metioniny, 4,7 g fenyloalaniny, 4,2 g treoniny, 1,6 g tryptofanu, 6,2 g waliny, 11,5 g argininy, 3,0 g histydyny, 10,5 g alaniny, 12,0 g glicyny, 5,6 g kwasu asparaginowego, 7,2 g kwasu glutaminowego, 5,5 g proliny, 2,3 g seryny, 0,4 g tyrozyny, 50 mmol sodu, 25 mmol potasu, 2,5 mmol magnezu, 46 mmol octanów, 52 mmol chlorków, 10 mmol fosforanów, 2,0 mmol cytrynianów. Całkowita zawartość aminokwasów - 100 g/l, całkowita zawartość azotu - 15,8 g/l, wartość kaloryczna - 400 kcal/l, osmolarność -1021 mOsm/l, pH: 5,7 - 6,3.

  • Działanie

    Preparat do żywienia pozajelitowego zawierający 10% roztwór aminokwasów i podstawowe elektrolity. Ilości aminokwasów zawartych w preparacie dobrano tak, aby w wyniku infuzji zapewnić jednakowy wzrost stężenia wszystkich aminokwasów w we krwi. W związku z tym, podczas wlewu preparatu zostaje zachowana homeostaza aminokwasowa.

  • Wskazania

    Dostarczanie aminokwasów i ograniczonej ilości elektrolitów podczas żywienia pozajelitowego, gdy żywienie drogą doustną lub dojelitową jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 2 lat. W żywieniu pozajelitowym infuzji aminokwasów powinna zawsze towarzyszyć odpowiednia dostawa energii, np. w postaci infuzji węglowodanów.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Ciężkie zaburzenia krążenia z zagrożeniem życia (np. wstrząs). Hipoksja. Kwasica metaboliczna. Zaawansowana choroba wątroby. Ciężka niewydolność nerek, przy braku dostępności hemofiltracji lub hemodializy. Wysokie i patologiczne stężenia w osoczu któregokolwiek z elektrolitów zawartych w preparacie. Dzieci w wieku poniżej 2 lat. Ogólne przeciwwskazania do wlewów dożylnych: niewyrównana niewydolność krążenia, ostry obrzęk płuc, przewodnienie.

  • Środki ostrożności

    W przypadku występowania zaburzenia metabolizmu aminokwasów o pochodzeniu innym niż wymienione w przeciwwskazaniach, preparat można podawać wyłącznie po dokładnym rozważeniu korzyści i możliwych zagrożeń. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek dawkę należy dostosować indywidualnie. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością krążenia otrzymujących duże ilości przetaczanych płynów oraz u pacjentów ze zwiększoną osmolarnością osocza. Odwodnienie hipotoniczne należy skorygować przed rozpoczęciem żywienia pozajelitowego poprzez odpowiednią podaż płynów i elektrolitów. Należy regularnie kontrolować stężenie elektrolitów i glukozy we krwi, bilans płynów, parametry równowagi kwasowo-zasadowej, czynność nerek (mocznik, kreatynina), stężenie białek osocza i parametry czynności wątroby.

  • Ciąża i laktacja

    Ze względu na brak badań, preparat można stosować w ciąży i okresie karmienia piersią z zachowaniem ostrożności i tylko w przypadku bezwzględnego wskazania, po rozważeniu przewidywanych korzyści i możliwych zagrożeń.

  • Efekty uboczne

    Niezbyt często: nudności, wymioty, ból głowy, dreszcze, gorączka. Częstość nieznana: reakcje alergiczne.

  • Działanie z innymi lekami

    Nie są znane. Do preparatu można dodawać wyłącznie produkty lecznicze konieczne do żywienia pozajelitowego t.j.: nośniki energii, elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy, których zgodność farmaceutyczna została udokumentowana.

  • Dawkowanie

    Dożylnie. Preparat jest stosowany jako jeden ze składników odżywiania pozajelitowego. Podawaniu roztworu musi towarzyszyć podawanie źródeł kalorii, niezbędnych kwasów tłuszczowych, elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych. Dawkę należy dobrać indywidualnie do zapotrzebowania pacjenta na aminokwasy, elektrolity i płyny, w zależności od stanu klinicznego pacjenta (stan odżywienia, stopień katabolizmu zależny od choroby zasadniczej). Dorośli i młodzież w wieku 14-17 lat: 10-20 ml/kg mc./dobę; maksymalna dawka dobowa: 20 ml/kg mc. Dawki dla dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 13 lat to średnie wartości orientacyjne (dokładną dawkę należy ustalać indywidualnie w zależności od wieku, etapu rozwoju i choroby zasadniczej). Dzieci 2-4 rż.: 15 ml/kg mc./dobę; 5-13 rż.: 10 ml/kg mc./dobę. Sposób podania. Lek należy podawać we wlewie (do żyły centralnej), z szybkością 1 ml/kg mc./h, tak długo, jak to konieczne.

  • Danych o lekach dostarcza: