Aminoplasmal

  • Skład

    1000 ml roztworu zawiera: 5,85 g izoleucyny, 11,4 g leucyny, 7,95 g lizyny (8,93 g w postaci uwodnionej i 6,6 g w postaci chlorowodorku), 5,7 g metioniny, 5,7 g fenyloalaniny, 5,4 g treoniny, 2,1 g tryptofanu, 7,2 g waliny, 16,05 g argininy, 5,25 g histydyny, 19,2 g glicyny, 22,35 g alaniny, 7,35 g proliny, 7,95 g kwasu asparaginowego, 0,5 g acetylocysteiny (co odpowiada 0,37 g cysteiny), 16,2 g kwasu glutaminowego, 3,0 g seryny, 0,5 g tyrozyny, 0,05 g wersenianu disodowego x 2 H2O, 0,2 g wodorotlenku sodowego, 2,95 g octanu potasowego, 0,56 g octanu magnezowego x 4 H2O, 1,4 g diwodorofosforanu sodowego x 2 H2O. Stężenia elektrolitów: sód - 50,0 mmol/l, potas - 30,0 mmol/l, magnez - 2,6 mmol/l, octany - 35,0 mmol/l, chlorki - 36,0 mmol/l, diwodorofosforany - 9,0 mmol/l.

  • Działanie

    Preparat do żywienia pozajelitowego zawierający aminokwasy i podstawowe elektrolity. Zestaw aminokwasów jest niezbędny do syntezy białek organizmu. W celu prawidłowego wykorzystania podawanych aminokwasów, zapotrzebowanie energetyczne powinno być pokryte przez jednoczesny wlew węglowodanów i tłuszczów. Wartość energetyczna: 600 kcal/l (2510 kJ/l). 1 l dostarcza 24,0 g azotu, pH roztworu wynosi 5,5-7,0. Osmolarność: 1480 mosmol/l.

  • Wskazania

    Żywienie parenteralne, profilaktyka i terapia niedoborów białka w okresach przed i pooperacyjnych, po urazach, oparzeniach i w ciężkich chorobach. Preparat może być stosowany w połączeniu z odpowiednimi preparatami o wysokich wartościach energetycznych (emulsje tłuszczowe i roztwory węglowodanowe) i elektrolitami.

  • Przeciwwskazania

    Zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ostra niewydolność nerek, niewydolność wątroby, kwasica, stany przewodnienia, niedobór potasu. Roztworu nie należy podawać dzieciom do 2 rż., gdyż zawartość substancji odżywczych nie odpowiada wymaganiom pediatrycznym.

  • Ciąża i laktacja

    Ze względu na brak danych na temat stosowania preparatu u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią należy rozważyć korzyści i ewentualne ryzyko.

  • Efekty uboczne

    Przedawkowanie lub zbyt szybki wlew mogą spowodować wystąpienie objawów nietolerancji: nudności, dreszcze, wymioty, zaburzenia równowagi aminokwasowej. W takiej sytuacji należy przerwać podawanie i kontynuować przy zmniejszonej prędkości podawania.

  • Działanie z innymi lekami

    Preparat może być podawany z innymi preparatami do żywienia pozajelitowego przy dowiedzionej uprzednio zgodności farmaceutycznej i chemicznej.

  • Dawkowanie

    We wlewie dożylnym, zgodnie z zapotrzebowaniem na aminokwasy, elektrolity i płyny podaje się do 6,5-13 ml/kg m.c./dobę co odpowiada 1-2 g aminokwasów/kg m.c./dobę. Preparat należy podawać z szybkością do 0,6 ml/kg m.c./h (0,09 g aminokwasów/kg m.c./h) lub dla pacjentów o m.c. 70 kg - do 40 ml/h (6,0 g aminokwasów/h). Elektrolity należy dodawać w razie potrzeby. U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby dawkowanie dobiera się indywidualnie.

  • Uwagi

    Należy kontrolować poziom płynów i elektrolitów. Szczególnej kontroli wymagają pacjenci ze wzrastającą osmolarnością osocza.

  • Danych o lekach dostarcza: