Akineton

  • Skład

    1 tabl. zawiera 2 mg chlorowodorku biperidenu. Preparat zawiera laktozę.

  • Działanie

    Lek przeciwparkinsonowski o działaniu cholinolitycznym, głównie ośrodkowym. Hamuje przekaźnictwo w układzie cholinergicznym poprzez odwracalne konkurencyjne wiązanie się z receptorem muskarynowym (głównie M1). Jego działanie obwodowe jest niewielkie. Wpływa przede wszystkim na objawy parkinsonizmu (sztywność i drżenie). Szybko wchłania sie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po ok 1,5 h. T1/2 wynosi 12-21h u osób młodych oraz 30,2+/-6,4h u pacjentów w podeszłym wieku. Wiąże się z białkami osocza w 94% u kobiet i w 93% u mężczyzn. Biperyden jest prawie całkowicie metabolizowany. Liczne metabolity są wydalane w równych ilościach z moczem i kałem.

  • Wskazania

    Leczenie sztywności mięśniowej, drżenia i spowolnienia ruchowego w przebiegu choroby Parkinsona. Leczenie zaburzeń motorycznych w zespołach pozapiramidowych: parkinsonowskich i dystonicznych, wywołanych przez neuroleptyki i podobnie działające leki, np. wczesnych dyskinez, akatyzji i objawów parkinsonowskich. Leczenie innych pozapiramidowych zaburzeń ruchowych, w tym dystonii uogólnionej i odcinkowej, np. zespołu Meige'a, kurczu powiek (Blepharospasmus) lub spastycznego kręczu karku (Torticollis spasmodicus).

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na biperyden lub pozostałe składniki preparatu. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Mechaniczne zwężenia w obrębie przewodu pokarmowego. Przerost okrężnicy (megacolon). Niedożność jelit.

  • Środki ostrożności

    Zachować ostrożność u pacjentów z predyspozycją do zaburzeń układu nerwowego (zwiększone ryzyko napadów drgawkowych); z przerostem gruczołu krokowego (ryzyko zatrzymania moczu); gruczolakiem gruczołu krokowego z resztkowym zaleganiem moczu, zatrzymaniem moczu (przed każdym zażyciem leku należy opróżnić pęcherz moczowy); u pacjentów starszych z organicznymi uszkodzeniami o.u.n. pochodzenia naczyniowego lub zwyrodnieniowego (nadmierna wrażliwość nawet na terapeutyczne dawki leku); w miastenii; w przypadku schorzeń mogących prowadzić do tachykardii. Należy regularnie sprawdzać ciśnienie wewnątrzgałkowe. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

  • Ciąża i laktacja

    Preparat może być stosowany ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Nie zaleca się stosowania biperydenu w okresie laktacji.

  • Efekty uboczne

    Działania niepożądane występują przede wszystkim na początku leczenia oraz przy szybkim zwiększaniu dawek. Może wystąpić: uczucie zmęczenia, zawroty głowy, senność, w większych dawkach uczucie niepokoju, lęk, pobudzenie, euforia, splątanie, zaburzenia pamięci, rzadko majaczenia, halucynacje, nerwowość, bóle głowy, bezsenność, dyskinezy, ataksja, kurcze mięśniowe, zaburzenia mowy, zaburzenia w oddawaniu moczu, zatrzymanie moczu, zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic, tachykardia, bradykardia, zaparcia, zaburzenia żołądkowe, nudności, suchość błon śluzowych jamy ustnej (czasem z zapaleniem przyusznic), obrzęk gruczołów ślinowych, zmniejszenie wydzielania potu, reakcje nadwrażliwości, skórne reakcje alergiczne. W pojedynczych przypadkach obserwowano nadużywanie i uzależnienie od leku w związku poprawą nastroju i euforią.

  • Działanie z innymi lekami

    Jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwcholinergicznymi o działaniu ośrodkowym, lekami przeciwhistaminowymi, przeciwparkinsonowskimi i spazmolitykami może nasilać działania niepożądane. Podawanie łącznie z chinidyną może wzmagać działanie przeciwcholinergiczne na układ bodźcoprzewodzący serca. Zmniejsza działanie metoklopramidu na przewód pokarmowy. Może nasilać późne dyskinezy po neuroleptykach i lewodopie. Może nasilać działania niepożądane petydyny na o.u.n oraz działanie alkoholu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Choroba Parkinsona, dorośli: leczenie rozpoczyna się od dawki 2 razy 1 mg na dobę, stopniowo zwiększając o 2 mg dziennie; dawka podtrzymująca wynosi 3-16 mg na dobę, maksymalna16 mg na dobę. Objawy pozapiramidowe wywołane przez inne preparaty w skojarzeniu z neuroleptykami: dorośli 1-4 mg 1-4 razy dziennie w zależności od nasilenia objawów; dzieci (3-15 lat) 1-2 mg 1-3 razy dziennie. Inne pozapiramidowe zaburzenia ruchowe, dorośli: dawka początkowa 2 mg, zwiększana stopniowo w odstępach tygodniowych do maksymalnej tolerowanej dawki dobowej (może być wielokrotnie większa od maksymalnych dawek dobowych stosowanych w innych wskazaniach). Tabl. przyjmować w trakcie lub po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu. Tabl. można dzielić.

  • Uwagi

    Lek należy odstawiać stopniowo. Preparat może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

  • Danych o lekach dostarcza: