Actifed

  • Skład

    5 ml syropu zawiera 1,25 mg chlorowodorku triprolidyny, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 10 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Syrop zawiera etanol, sorbitol, hydroksybenzoesan metylu i czerwień koszenilową.

  • Działanie

    Lek łagodzący objawy przeziębienia o skojarzonym działaniu składników. Triprolidyna należy do grupy pochodnych pirolidyny i jest silnym antagonistą receptora histaminowego H1. Nieznacznie działa hamująco na o.u.n., co może powodować wystąpienie senności. Pseudoefedryna jest lekiem sympatykomimetycznym, wywierającym bezpośredni i pośredni wpływ na układ współczulny - zmniejsza przekrwienie błon śluzowych górnych dróg oddechowych. W porównaniu z efedryną, pseudoefedryna w znacznie mniejszym stopniu wywołuje tachykardię i zwiększa skurczowe ciśnienie krwi oraz słabiej pobudza o.u.n. Dekstrometorfan jest pochodną opioidową, działa przeciwkaszlowo hamując ośrodek kaszlowy w rdzeniu przedłużonym. Cmax triprolidyny występuje 1,5-2 h po podaniu, T0,5 wynosi 3,2 h. Cmax pseudoefedryny występuje 1,5-2 h po podaniu, T0,5 wynosi 5,5 h. T0,5 pseudoefedryny w osoczu jest zmniejszony przy zakwaszeniu moczu i zwiększony w przypadku alkalizacji moczu.

  • Wskazania

    Łagodzenie objawów towarzyszących stanom zapalnym górnych dróg oddechowych, w których korzystne jest podanie leku zmniejszającego przekrwienie błony śluzowej nosa, antagonisty receptora histaminowego H1 oraz leku przeciwkaszlowego. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci od 7 lat.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki preparatu lub akrywastatynę. Dzieci poniżej 7 lat. Ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niestabilna choroba wieńcowa. Nie stosować w trakcie leczenia inhibitorami MAO i w ciągu 2 tyg. po jego zakończeniu. Jednoczesne stosowanie: pseudoefedryny i tego rodzaju leków (istnieje ryzyko podwyższenia ciśnienia tętniczego krwi) oraz furazolidonu (furazolidon wykazuje zależne od dawki działanie hamujące aktywność MAO, pomimo braku doniesień o przypadkach przełomu nadciśnieniowego spowodowanego jednoczesnym przyjmowaniem preparatu i furazolidonu, leków tych nie należy stosować jednocześnie). Kaszel związany z astmą oskrzelową lub jeśli kaszel ma charakter produktywny, zwłaszcza z dużą ilością wydzieliny. Niewydolność oddechowa lub ryzyko jej wystąpienia (nie należy podawać leków przeciwkaszlowych działających ośrodkowo, takich jak dekstrometorfan). Ciężka niewydolność wątroby.

  • Środki ostrożności

    Należy zachować ostrożność, stosując preparat u pacjentów przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i (lub) inne leki pobudzające układ współczulny, takie jak leki obkurczające naczynia krwionośne błon śluzowych, leki hamujące łaknienie oraz leki psychotropowe o działaniu podobnym do amfetaminy. W tych przypadkach, przed zaleceniem wielokrotnego dawkowania lub samodzielnego stosowania leku przez pacjenta należy ocenić wpływ pojedynczej dawki preparatu na ciśnienie tętnicze krwi. Ostrożnie stosować u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobą serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy, podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym lub z powiększeniem gruczołu krokowego. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania preparatu u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby lub z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek, szczególnie u pacjentów ze współistniejącą chorobą układu sercowo-naczyniowego. Preparat zawiera małe ilości etanolu, mniej niż 100 mg w 5 ml. Preparat zawiera sorbitol (1 g sorbitolu/5 ml), dlatego pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinni go stosować. Preparat może mieć lekkie działanie przeczyszczające. Preparat zawiera hydroksybenzoesan metylu oraz czerwień koszenilową, które mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Opisano kilka przypadków nadużywania dekstrometorfanu, jednak nie wykazano żadnych objawów uzależnienia podczas stosowania dawek terapeutycznych.

  • Ciąża i laktacja

    Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Pseudoefedryna i triprolidyna przenikają do mleka matki w niewielkich ilościach, lecz ich wpływ na niemowlę karmione piersią nie jest znany. Ocenia się, że od 0,5 do 0,7% pojedynczej dawki pseudoefedryny jest wydzielane z mlekiem matki w ciągu 24 h. Brak danych dotyczących przenikania dekstrometorfanu lub jego metabolitów do mleka matki.

  • Efekty uboczne

    Mogą wystąpić objawy pobudzenia lub hamowania o.u.n. (najczęściej senność), a także zaburzenia snu i rzadko omamy. Sporadycznie mogą wystąpić: wysypka skórna (z podrażnieniem lub bez podrażnienia), tachykardia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nosa i gardła, zatrzymanie moczu u mężczyzn. Dekstrometorfan może sporadycznie powodować zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty).

  • Działanie z innymi lekami

    Jednoczesne stosowanie preparatu oraz trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków sympatykomimetycznych (takich jak leki obkurczające naczynia krwionośne błon śluzowych, leki hamujące łaknienie, leki psychotropowe o działaniu podobnym do amfetaminy) lub inhibitorów MAO, które zaburzają przemianę amin sympatykomimetycznych, może niekiedy powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi. Pseudoefedryna osłabia działanie leków hipotensyjnych (m.in. bretylium, betanidyna, guanetydyna, debrizochina, metyldopa, leki α- i β-adrenolityczne). Należy unikać jednoczesnego przyjmowania preparatu i działających ośrodkowo leków uspokajających oraz alkoholu.

  • Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 10 ml 3-4 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml. Dzieci 7-12 lat: 5 ml 3-4 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa wynosi 20 ml. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.

  • Uwagi

    Preparat może powodować senność, dlatego pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych w trakcie leczenia.

  • Danych o lekach dostarcza: