Act-HIB

  • Skład

    1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera 10 µg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z toksoidem tężcowym (18-30 µg).

  • Działanie

    Szczepionka przeciw inwazyjnym chorobom wywołanym przez Haemophilus influenzae typu b. Kowalentne związanie polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b z toksoidem tężcowym umożliwia skoniugowanej szczepionce zachowywać się jak antygen grasiczozależny co powoduje powstanie swoistej odpowiedzi serologicznej przeciw PRP u niemowląt i młodszych dzieci oraz swoistych przeciwciał IgG i powstanie pamięci immunologicznej. Swoiste przeciwciała przeciw PRP mają właściwości bakteriobójcze oraz zdolności opsonizujące antygen. Badania immunogenności u niemowląt i młodszych dzieci szczepionych od 2. miesiąca życia wykazały u prawie wszystkich dzieci poziom przeciwciał przeciw PRP ≥ 0,15 µg/ml po podaniu trzeciej dawki (i u około 90% dzieci ≥ 1 µg/ml). U niemowląt młodszych niż 6 miesięcy, które otrzymały 3 dawki skoniugowanej szczepionki przeciw Haemophilus influenzae typ b, dawka uzupełniająca podana między 8 a 12 miesiącem po trzeciej dawce wywołała bardzo znaczący wzrost poziomu przeciwciał przeciw PRP.

  • Wskazania

    Zapobieganie chorobom inwazyjnym wywołanym przez Haemophilus influenzae typu b (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, posocznica, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie stawów, zapalenie nagłośni i innych) u dzieci od 2 mż.

  • Przeciwwskazania

    Nadwrażliwość na składniki szczepionki, zwłaszcza toksoid tężcowy. Reakcja alergiczna po podaniu poprzedniej dawki sprzężonej szczepionki przeciw Haemophilus influenzae typu b.

  • Środki ostrożności

    W przypadku gorączki lub ostrej infekcji, szczególnie w przypadku chorób zakaźnych lub zaostrzenia chorób przewlekłych - szczepienie należy przełożyć. Nie podawać donaczyniowo. W przypadku niedoborów odporności odpowiedź na szczepienie może być niepełna. Leczenie immunosupresyjne może spowodować osłabienie odpowiedzi immunologicznej; szczepienie należy przeprowadzić po zakończeniu leczenia immunosupresyjnego. Przy podawaniu szczepienia pierwotnego bardzo niedojrzałym wcześniakom (urodzonym ≤ 28 tygodnia ciąży), zwłaszcza z niedojrzałością układu oddechowego, należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia bezdechu oraz konieczność monitorowania czynności odechowych przez 48 do 72 godzin; nie należy jednak rezygnować ze szczepienia ani go odraczać w tej grupie niemowląt ze względu na znaczne korzyści wynikające ze szczepienia tej grupy dzieci.

  • Ciąża i laktacja

    Nie dotyczy - szczepionka przeznaczona dla dzieci.

  • Efekty uboczne

    Bardzo często i często: reakcje w miejscu podania: ból, zaczerwienienie, obrzęk i (lub) lub reakcja zapalna, stwardnienie - zwykle występowały niedługo po podaniu szczepionki, miały przejściowy i umiarkowany charakter; niezbyt często: gorączka (rzadko powyżej 39st.). Bardzo często drażliwość, często i niezbyt często płacz. Bardzo rzadko występuje obrzęk kończyn dolnych z towarzyszącą sinicą lub przejściowym zaczerwienieniem (obserwowane najczęściej w przypadku równoczesnego stosowania innej szczepionki) - występują one najczęściej w przypadku jednoczesnego podawania ze szczepionką przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. W tych przypadkach opisywano również bardzo rzadko reakcje nadwrażliwości, pokrzywkę, wysypkę, świąd, drgawki, a u bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych ≤ 28 tygodnia ciąży) bezdech.

  • Działanie z innymi lekami

    Jeżeli szczepionka jest podawana jednocześnie ze szczepionką przeciw odrze, śwince, różyczce, błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis lub WZW typu B należy je podawać w różne miejsca ciała.

  • Dawkowanie

    Domięśniowo (u niemowląt i małych dzieci: środkowa część przednio-bocznej powierzchni mięśnia czworogłowego uda; u starszych dzieci: mięsień naramienny) lub głęboko podskórnie. Dzieci 2-6 mż.: 3 iniekcje 0,5 ml w odstępach 1 lub 2 miesięcy oraz dawka uzupełniająca 12 miesięcy po trzeciej dawce. Dzieci 6-12 mż.: 2 iniekcje 0,5 ml w odstępie 1 miesiąca oraz dawka uzupełniająca w 18 mż. Dzieci 1-5 rż.: 1 iniekcja 0,5 ml. W przypadku kontaktu z pacjentem z inwazyjną chorobą wywołaną przez Haemophilus influenzae typ b, należy zastosować szczepienie zgodnie ze schematem dla wieku osoby, która miała kontakt. Osoba chorująca powinna także być zaszczepiona.

  • Danych o lekach dostarcza: