Zawał nie bierze się z powietrza. Leniwy tryb życia, popcorn i papierosy robią swoje – z wiekiem rozmiar S zamieniamy na XL. Każdy, niepotrzebny wysiłek budzi nasz wstręt- każdy dom bez windy powoduję panikę. Do czasu… zawału. Wtedy, wielu z nas rodzi się na nowo. Dzwonek ostrzegawczy powoduje zmianę stylu życia, spoglądamy na dzieci i myślimy sobie, że chcielibyśmy być na ich ślubie, bawić się z wnukami…

W rytm serca

Dzięki wysiłkowi fizycznemu serce i płuca stają się bardziej wydolne, obniża się poziom złego cholesterolu, normalizuje tętno i ciśnienie krwi, pracują mięśnie ud, łydek i klatki piersiowej. Niestety, osoby z chorobami układu krążenia nie mogą szaleć. Skoki na bungee, nurkowanie czy maratony stanowczo odpadają. Gimnastyka sercowców jest mało forsowna, serce musi się relaksować, dotleniać a nie męczyć.

Osoby, które mają problemy z naczyniami krwionośnymi lub sercem nie powinny uprawiać intensywnego joggingu - forsowny bieg może dodatkowo obciążać i tak już utrudnione krążenie krwi i w rezultacie powodować nieodwracalne zmiany w tętnicach bądź żyłach. Zamiast biegu, lepszą formą aktywności będzie spacer lub szybki marsz – ale nie na przystanek autobusowy czy do pobliskiego sklepu, tylko taki z prawdziwego zdarzenia, przynajmniej dwugodzinny.  Jeśli brak nam motywacji, warto kupić sobie psa, czworonóg zmusi nas do spacerów przynajmniej dwa razy dziennie.

Osoby cierpiące na nadciśnienie i choroby układu krążenia powinny unikać aerobiku. Wiele z proponowanych ćwiczeń wymaga wysiłku – nasze serce bije wtedy szybciej, a ciśnienie rośnie (efekt „czerwonej twarzy”). Dla nadciśnieniowców niebezpieczne są zwłaszcza skłony oraz ćwiczenia, podczas których na dłużej zatrzymujemy powietrze w płucach. Osoby ze zdiagnozowanym nadciśnieniem powinny gimnastykować się tylko w porozumieniu z lekarzem, a te, u których ciśnienie tętnicze jest równe lub wyższe od 160/105mmHg, w ogóle nie powinny ćwiczyć.

Do ćwiczeń zalecanych osobom po zawale należą dyscypliny, w których wysiłek jest jednostajny, bez gwałtownych zrywów – a więc jazda na rowerze lub pływanie, przy czym należy pamiętać, że ćwiczymy dla zdrowia a nie po to, by bić rekordy oraz, że ćwiczyć należy regularnie a nie okazjonalnie.  Tylko systematyczny wysiłek fizyczny (4-6 razy w tygodniu przez minimum pół godziny) jest efektywny i wzmacnia nasz organizm. Zalecane jest, aby puls podczas wysiłku fizycznego nie przekraczał 120. uderzeń na minutę. W przypadku, gdy przed zawałem nie uprawialiśmy żadnego sportu (a to zdecydowana większość przypadków) należy wyjątkowo ostrożnie i systematycznie przyzwyczajać serce do wysiłku fizycznego.

Nogi na stół

Zarówno w pracy jak i w domu, wykonując codzienne czynności warto zadbać o ruch. Jeżeli mamy pracę siedzącą - róbmy częste przerwy, by wykonać chociaż  kilka ruchów ramion – krew w organizmie popłynie szybciej, dostarczając nam więcej energii. W ciągu dnia warto wyjść z biura, chociaż na chwilę na świeże powietrze. Krótki spacer, np. do sklepu, na lunch, to skuteczna dawka ruchu w walce z chorobami układu krążenia. Chodzenie po schodach kilka razy dziennie, zamiast jazdy windą, też poprawia krążenie.

Idealne, w letnie miesiące jest spędzenie kilku chwil w cieniu, na trawie w parku – wystarczy unieść nogi ponad głowę i rozciągnąć mięśnie. Unikamy w ten sposób przegrzania organizmu, poprawiamy krążenie i dotleniamy mózg. W domu, gdy siedzimy przed telewizorem lub czytamy, kładźmy nogi na stół a przerwy na reklamy wykorzystujmy, nie na przygotowanie nowej porcji chipsów, tylko na głęboki oddech i krótką gimnastykę.