Zawał mięśnia sercowego to martwica komórek mięśnia sercowego spowodowana ogniskowym niedokrwieniem. Do zawału dochodzi, kiedy serce jest niedotlenienie przez 20-30 minut. Typowym objawem choroby jest ucisk i ból w klatce piersiowej. Nie ustępuje po odpoczynku czy podaniu nitrogliceryny. Oddech się spłyca. Charakterystyczny bywa tępy ból promieniujący z okolicy serca do szyi, lewego barku i lewego ramienia. Pacjent jest słaby, oblewają go „zimne poty”. Do zawału serca dochodzi zazwyczaj wczesnym rankiem.

Czynniki sprzyjające zawałowi:

choroba niedokrwienna serca,

zaawansowana miażdżyca,

nadciśnienie tętnicze,

podwyższone stężenie lipidów we krwi,

dna moczanowa,

niewłaściwa dieta (bogata w tłuszcze, cukry i cholesterol),

stres o długotrwałym przebiegu,

używki (tytoń, alkohol),

otyłość,

siedzący tryb życia.

Profilaktyka

Przede wszystkim trzeba zmienić dietę. Powinna być ona uboga w tłuszcze zwierzęce, a pacjent stopniowo jest przestawiany na tzw. kuchnię śródziemnomorską, czyli około 5 posiłków dziennie, w których dominują warzywa i owoce z dodatkami ryb. Ważna jest również zmiana trybu życia na bardziej aktywny, w czym pomagają zajęcia ruchowe, szczególnie bieganie, jogging czy pływanie.