Kompresjoterapia

Metoda ta prowadzi do zmniejszenia średnicy naczyń żylnych, co skutkuje zmniejszeniem ciśnienia w ich środku. W pierwszych etapach choroby zaleca się noszenie odpowiednio dobranych rajstop, podkolanówek, pończoch uciskowych czy profesjonalnych bandaży o odpowiednim stopniu nacisku. Stosowanie metody uciskowej zalecane jest również w przypadku ostrej fazy zapalenia żył powierzchniowych lub żylaków występujących w trakcie ciąży, w profilaktyce obrzęków, zakrzepicy żył głębokich czy zastoju limfatycznego.

Wyroby przeciwżylakowe powinny być starannie dobrane do kształtu sylwetki, a stopień ucisku uzależniony od etapu choroby:

• I stopień kompresji zalecany jest w profilaktyce przeciwżylakowej, kiedy zaczynają się nasilać pierwsze objawy niewydolności żylnej,

• II i III stopień stosowany jest u kobiet ciężarnych, pacjentów po skleroterapii czy w przypadku zapalenia żył,

• najsilniejszy stopień ucisku zaleca się pacjentom z bardzo zaawansowanymi zmianami niewydolności żylnej.

Przed zakupem należy dokonać pomiaru kończyny w niżej opisanych miejscach:

• obwód kostki w najwęższym miejscu,
• obwód łydki w najszerszym punkcie,
• obwód pod kolanem,
• obwód środkowej i górnej części uda.

Pomiaru najlepiej dokonać rano, kiedy kończyna nie jest spuchnięta. Natomiast stopień kompresji dobiera lekarz specjalista. Specjalnie skonstruowane rajstopy należy zakładać rano, w ciągu 20 minut od wstania z łóżka, w pozycji leżącej z nogami uniesionymi do góry. Przy zakładaniu tego typu wyrobów należy pamiętać, aby nie były one pofałdowane. Profilaktyki tej nie wolno stosować u osób z niedokrwieniem lub ze zmianami miażdżycowymi kończyn dolnych, w przypadku pacjentów ze stopą cukrzycową i zmianami skórnymi. Opisana terapia jest metodą nieinwazyjną i skuteczną, gdy zostanie wdrożona we wczesnym etapie niewydolności żylnej.

Profilaktyka w leczeniu żylaków

Aby uniknąć lub opóźnić rozwój choroby, zaleca się odpowiednią aktywność ruchową, która zapewnia prawidłowe funkcjonowanie pompy mięśniowej i zapobiega zastojowi krwi w żyłach. Dobre efekty dają półgodzinne spacery, co najmniej 2-3 razy w tygodniu, umiarkowana jazda na rowerze, pływanie, gra w tenisa, bieganie. Należy unikać sportów siłowych, sztuk walki. Osoby narażone na powstanie niewydolności żylnej powinny szczególnie dbać o prawidłową linię, przy nadwadze zwiększa się obwód brzucha, co negatywnie wpływa na krążenie w żyłach. Należy stosować dietę niskosolną, sól zawarta w spożywanych pokarmach zatrzymuje wodę w organizmie. Przy wyborze ubioru należy unikać zbyt obcisłych spodni, gorsetów, podkolanówek i skarpetek, które odciskają ściągacz. Obuwie też powinno być starannie dobrane, nie za małe, mające odpowiednią wysokość obcasa – nogi optymalnie czują się na obcasie, który ma 3 cm. Osoby narażone na powstanie przewlekłej niewydolności żylnej powinny unikać gorących kąpieli, zastępując je naprzemiennym prysznicem. Polewając chore nogi raz ciepłą, ale nie gorącą, raz chłodną wodą usprawniamy krążenie krwi w chorych żyłach.