Po wypełnieniu tej i innych formalności (możemy np. wskazać osobę, która będzie miała prawo do informacji o stanie naszego zdrowia), z wystawioną kartą monitorującą historię choroby, poproszeni zostaniemy o pójście w miejsce, w którym będziemy mogli przebrać się w piżamę i szlafrok. Gdy już to uczynimy, możemy udać się na właściwy oddział. Zostanie nam przydzielone łóżko i szafka na osobiste rzeczy. Przebada nas lekarz, który dodatkowo przeprowadzi z nami wywiad odnośnie stanu naszego zdrowia oraz chorób, jakie dotychczas przebyliśmy. Jeśli pytania okażą się dla nas krępujące, zawsze możemy poprosić o przeprowadzenie wywiadu w miejscu ustronnym.

Od tej pory wszystkie czynności, jakie będą podejmowane w celu poprawy naszego zdrowia, znajdą się w karcie choroby. Po zakończeniu leczenia otrzymamy kartę wypisową, w której powinny być informacje na temat postawionej diagnozy, stosowanego leczenia, wyniki przeprowadzonych badań oraz wskazówki co do dalszego postępowania. Wszystkie te dane staną się niezbędne dla lekarza, który będzie kontynuował nasze leczenie po powrocie do domu.

Prawa pacjenta

Przychodząc do szpitala nie zawsze pamiętamy o tym, że mamy prawa, które muszą być przestrzegane przez personel medyczny podczas naszego pobytu.

Pacjent ma prawo do:

- świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom wiedzy medycznej, 
- zasięgnięcia opinii innego lekarza, pielęgniarki, położnej lub zwołania konsylium lekarskiego, 
- uzyskania zrozumiałych informacji o swoim zdrowiu, sposobie diagnozowania i leczenia oraz konsekwencjach danego postępowania. Pacjent ma również prawo do dostępu do dokumentacji medycznej, 
- tajemnicy informacji związanych z nim i jego zdrowiem, 
- wyrażenia zgody lub braku zgody na udzielenie danego świadczenia medycznego, 
- życzliwego i kulturalnego traktowania oraz poszanowania swojej godności i intymności, 
- obecności osób bliskich (o ile nie występuje zagrożenie epidemiczne lub obecność ta nie zagraża bezpieczeństwu zdrowotnemu innych pacjentów) oraz kontaktu z nimi, jak również do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej, sprawowanej przez osobę wskazaną przez pacjenta, 
- opieki duszpasterskiej i poszanowania przekonań religijnych, 
- świadczeń niemedycznych (np. kulturalnych), które są możliwe do zrealizowania na terenie szpitala i nie naruszają porządku w nim panującego, 
- dochodzenia swoich praw, w tym składania skarg i zażaleń bezpośrednio do personelu medycznego lub też dyrektora szpitala.