Żyj kolorowo - barwa prawdę ci powie

"Do przodu żyj, żyj kolorowo, marzenia najbarwniejsze miej. Do przodu żyj, a daję słowo, napotkasz mnie na drodze swej. I przyznasz mi, że przeżyć warto tak choć parę chwil, by życie miało wdzięk, by życie miało styl, by życie się z myślą zaczęło rymować upartą, że warto właśnie tak żyć, kolorowo żyć..."

Terminy kolor i barwa są w języku polskim synonimami. Kolor pochodzi z łaciny - color, a barwa, jako przetworzenie słowa farba, występuje w podobnie brzmiących słowach w językach krajów sąsiednich Polsce. Aczkolwiek np. w poligrafii upowszechnia się rozróżnienie na barwę (to konkretne wrażenie wzrokowe) i kolor (np. farba o określonym kolorze, która po nałożeniu na różne podłoża może dać efekt widzenia różnej barwy). Także w malarstwie używa się rozróżnienia pojęciowego: kolor jest cechą "materii" farby, także wtedy, gdy jest ona już położona na obrazie, barwa zaś jest rozumiana jako zjawisko psychofizyczne związane ze zdolnością do widzenia.


Kolor a fizyka

Z fizycznego punktu widzenia jest to fala elektromagnetyczna, która przybywa do nas ze słońca, penetruje nasze ciała za pośrednictwem oczu, skóry i przesyła natychmiast sygnał do mózgu. Kiedy się opalamy pobieramy energię światła .Kolor to ta sama energia tylko w mniejszej dawce. Widzimy zaledwie 40 % spektrum światła – tęczę kolorów. W 1939r. Rosyjski fotograf Kirlian odkrył, że istoty ludzkie wytwarzają własne pole energetyczne nazwane przez niego ,,koroną wyładowań’’. Dzisiaj nazywamy to pole aurą. Otacza ona wszystkie istoty żywe i przedmioty. Barwy wchodzą w interakcje z wibracjami twojej osoby i mogą je uspokoić, osłabić lub wzmocnić. Dlatego bardzo ważne jest dla naszego nastroju, zdrowia, osobowości i kariery, jakimi kolorami się otaczamy.

Nasze preferencje kolorystyczne kształtują się w wieku dwóch lat. Sympatie lub antypatie do pewnych kolorów pozostają lub zmieniają się wraz z doświadczeniem życiowym, stanem zdrowia czy ,,duszy’’. Zawsze powinniśmy kolory ,którymi otaczamy się (ubrania) dobierać spontanicznie wtedy wybory będą słuszne.


Historia koloru

Historia koloru pozostaje w ścisłym związku z rozwojem nauki i medycyny. Źródła wskazują, że już Pitagoras otaczał się kolorem i muzyką. Galen wierzył, że obecność koloru przyśpiesza wyleczenie. Hipokrates twierdził, że barwa skóry pacjenta pozwala na trafną diagnozę.

Ojcem kolorystycznej terapii jest jednak arabski lekarz i filozof Awicenna. Używał on barwy w diagnostyce i leczeniu. Stosował czerwone bandaże, by pobudzić krążenie krwi u pacjentów. Minęły setki lat zanim kolor wrócił do łask medycyny. Dzisiaj, zakłada się ośrodki leczenia za pomocą koloru i muzyki. Artyści, muzycy, filozofowie zgłębiający dziwne związki między tymi dwoma elementami a wnętrzem człowieka pięknie określili , że kolor i muzyka są ,, drganiami kosmosu’’.


Czerwony pobudza psychikę, wzmaga funkcje życiowe, podnosi ciśnienie krwi i wprowadza w dobry nastrój, choć może też wywoływać agresję lub złość. Zdecydowanie odrzucają go osoby wyczerpane psychicznie, zmęczone albo nadmiernie pobudzone; wybierają - osoby o obniżonej w danej chwili aktywności życiowej. Kolor czerwony często stosowany jest w jadalniach i restauracjach - jako pobudzający apetyt.

Niebieski wycisza i zwalnia funkcje życiowe oraz zaspokaja psychiczną potrzebę wyciszenia się. Preferują go osoby żyjące w nadmiernym stresie, unikają natomiast - te o obniżonej aktywności psychicznej. Może wprowadzać nastrój melancholii oraz przygnębienia.

Zielony zaspokaja psychiczną potrzebę samorealizacji. Wybierają go najczęściej osoby ustatkowane, pragnące ugruntować swoją pozycję rodzinną i zawodową. Odrzucają ekstrawertycy i ekscentrycy. To kolor, który relaksuje i odpręża; zalecany jest do pokojów dzieci nadpobudliwych i szpitali, gdzie ważne jest obniżenie poziomu stresu.

Żółty zaspokaja psychiczną potrzebę spokoju i przemiany. Choć potocznie jest uważany za kolor zazdrości, wiąże się go z dążeniem do szczęścia i radości. Preferowany jest przez osoby odczuwające radość życia i spełnienie, oraz takie które stale pragną się rozwijać. Odrzucają go natomiast osoby w stanie napięcia psychicznego oraz o obniżonej aktywności zawodowej.

Fioletowy łączy pobudzającą czerwień i uspokajający niebieski - to kolor niejednoznaczny. Z jednej strony zaspokaja psychiczną potrzebę spełnienia, z drugiej odrzucany jest przez racjonalistów. Wybierają go ludzie, którzy przeżywają jakąś fascynację lub pozytywne zmiany w życiu. Lubią go kobiety w ciąży oraz młodzież.

Pomarańczowy stanowi połączenie czerwieni i żółci. Im więcej żółtego, tym bardziej jest pobudzający. Wybierają go osoby potrzebujące twórczego pobudzenia, a odrzucają te o uporządkowanym życiu wewnętrznym.

Szary jest neutralny - nie pobudza i nie uspokaja, nie jest ciepły ani zimny. Nie jest też kolorowy, co oznacza, że stanowi doskonałe tło dla innych barw. Sięgają po niego osoby w stanie gotowości i pobudzenia, a ciemniejsze odcienie wybierają osoby dążące do wyciszenia i bezpieczeństwa.

Brązowy to pomarańczowy z lekką domieszką czerni. Zaspokaja silną potrzebę poczucia bezpieczeństwa oraz dążenie do wygody i przytulności. Nie lubią go osoby pochłonięte karierą zawodową, zaniedbujące potrzeby cielesne i duchowe, odporne na stres i zmęczenie. Stosowany jest w sytuacji, gdy trzeba wywołać ciepły nastrój i wrażenie przytulności.

Biały i czarny to kolory idealne, mieszanka wszystkich innych kolorów. Nie zaspokajają żadnych potrzeb psychicznych. Kolor biały wybierają osoby wolne od wszelkich napięć psychicznych, czarny zaś osoby uciekające przed pobudzającymi bodźcami.

Autor: Oprac. DK

Komentarze