Złoto pustyni

Zainteresowanie produktami naturalnymi z odnawialnych źródeł doprowadziło do wprowadzenia oleju arganowego do kosmetyków. Jest on podstawowym  składnikiem kosmetyków marokańskich.

Jego działanie oraz liczne metody zastosowania sprawiły, że stał się bardzo modny wśród celebrytów. Szybko wchłania się w skórę (sprzyja temu obecność kwasu oleinowego), dostarczając jej składników aktywnych. Do niedawna bardzo trudno było kupić olej arganowy poza Marokiem. W ciągu ostatnich kilku lat to się zmieniło - na początku 2001 roku stał się modny w Europie i Ameryce Północnej. Ponieważ pojawiło się zapotrzebowanie na ten produkt, można go już kupić w sklepach specjalistycznych, czy nawet w marketach. Nie jest tani, ale jego cena jest adekwatna do pracochłonnego procesu pozyskiwania.


Arganowy skarb

Olej arganowy zawiera bardzo dużo nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT). Najliczniej występują kwasy omega-6 i omega-9. Poza tym olej ten jest bogaty w podstawowe kwasy tłuszczowe, w tym cenny kwas linolowy, prekursor witaminy F. Ilość witaminy E w oleju arganowym jest wyższa niż w oliwie z oliwek. Dzięki takiej dawce witaminy E - około 600 miligramów w jednym kilogramie - olej jest przeciwutleniaczem. Tokoferole witaminy E dodatkowo wspierane są związkami fenolowymi: kwasem ferulowym i karotenoidami. Dzięki tym składnikom olej chroni strukturę skóry przed zniszczeniami spowodowanymi czynnikami zewnętrznymi, a przede wszystkim przed wolnymi rodnikami, przez co dodawany jest do kosmetyków służących do ochrony skóry przed i po opalaniu. Skórze podrażnionej i zniszczonej działaniem słońca przynosi ulgę i regenerację.


Na ratunek skórze dojrzałej

Argan ma działanie przeciwzapalne, ułatwia gojenie, bo zawiera fitosterole. Skwalan i nienasycone kwasy tłuszczowe wspomagają regenerację bariery hydrolipidowej naskórka oraz uzupełniają w skórze niedobory składników tłuszczowych, w tym tak potrzebnych ceramidów cementu komórkowego. To dlatego olej działa dobrze przeciw procesom starzenia. Wpływa na nawilżenie, elastyczność, odżywienie i odnowę komórkową oraz łagodzi stany zapalne. Badania potwierdziły, że wspomaga regulację aktywności gruczołów łojowych. Ze względu na swe działanie nadaje się głównie do pielęgnacji cery dojrzałej, z widocznymi oznakami starzenia. Dobre efekty obserwuje się podczas pielęgnacji cery suchej i odwodnionej, wymagającej regeneracji, regulacji pracy gruczołów łojowych i wzmocnienia bariery lipidowej.


W wielu kosmetykach

Nie można pominąć wpływu arganu na stan przydatków skóry: włosów i paznokci. Stosowany na skórę głowy i końcówki włosów oraz do pielęgnacji zniszczonej skóry rąk i paznokci, przynosi rewelacyjne rezultaty. Cennymi składnikami oleju arganowego są także sterole – schotenol i spinasterol, dzięki którym ma on działanie bakteriostatyczne. Z tego też powodu dobrze sprawdza się w pielęgnacji trądziku. Szukajmy go w kremach do rąk, kosmetykach regenerujących i przeciwzmarszczkowych, w kremach pod oczy oraz balsamach do ciała. Olej ten służy także do masażu przy dolegliwościach reumatycznych. Poza tym przyspiesza gojenie się poparzeń. Olej z drugiego tłoczenia jest używany do produkcji mydeł.


Podobne do oliwek

Drzewa Arganowe mają poskręcane pnie, kolczaste gałęzie o małych, wydłużonych liściach, lekko zaokrąglonych na końcu. Zakwitają w kwietniu jako niewielkie, żółto-zielone kwiaty. Owoce wielkości migdałów rozwijają się przez rok, by ostatecznie dojrzeć w okresie czerwca i lipca kolejnego roku. Są zielone, przypominają oliwkę, ale są od niej większe i bardziej zaokrąglone. Pachną słodko, mają jednak grubą i gorzką skórkę. Wewnątrz znajdziemy mleczny miąższ i twardy orzech. Orzech zawiera tłuste nasiona, jedno, dwa, czasem trzy. Z nasion wytłacza się olej, a miąższ i skórka służą jako pasza dla zwierząt. Orzechy nie są od razu przetwarzane w całości, zwykle są przechowywane. Ich trwałość to 3 do 6 miesięcy, więc olej może być pozyskiwany w miarę potrzeby. Olej to najcenniejsze bogactwo drzewa arganowego.


Rola kóz

Z jednego drzewa uzyskuje się zwykle około siedmiu kilogramów owoców w roku. Owoce spadają, gdy są już czarne i suche. W naturalnych warunkach kozy lub inni podobni im amatorzy zjadają owoce nawet wspinając się na rozgałęzione drzewa. Trawią miąższ owocu a twarde orzechy wydalają. Tradycyjna produkcja oleju arganowego zaczyna się od oddzielenia orzechów od odchodów, oczyszczenia ich i rozłupania kamieniem. W społeczności berberyjskiej tę niewdzięczną pracę wykonywały zawsze kobiety. Następnie nasiona, zawierające w połowie olej, suszy się, delikatnie praży, dodaje wodę i miele w ręcznych żarnach na pastę, z której w specjalnej prasie ręcznie lub przy pomocy siły zwierząt wyciska się olej. Tak otrzymuje się olej arganowy, który często zyskuje cenę wielokrotnie wyższą niż olej z oliwek. Pozostałości służą do karmienia zwierząt. Ale i tu wkroczyła nowoczesność.

Dziś specjalne grupy leśnych strażników chronią drzewa przed zachłannymi kozami. Dzieje się tak do czasu zbioru. Potem orzechy wydobywane są z owoców maszynowo. Olej arganowy na dużą skalę wyciska się mechanicznie bez dodatku wody, pozwala to przechowywać go 18 miesięcy. Argan jest produktem drogocennym, ponieważ do wytłoczenia 1 litra oleju potrzeba około 30 kg owoców, a to roczny zbiór z kilku drzew.


Złoto pustyni

Olej arganowy w diecie chroni przed chorobami wątroby i układu krążenia, wzmacnia również naturalną barierę ochronną ustroju. Badania wykazały, że jego jedzenie zmniejsza poziom cholesterolu we krwi, obniża ciśnienie krwi i ryzyko zachorowania na nowotwory oraz cukrzycę. Stosuje się go też do leczenia chorób skóry.

Olej arganowy często bywa nazywany płynnym złotem Maroka, bo jest jednym z droższych olejów świata. To ze względu na małą dostępność oraz sposób otrzymywania. Olej z arganii jest sprzedawany w Maroku jako towar luksusowy. Jest jednym z najrzadziej występujących na świecie. Ten najbardziej cenny, tłoczony na zimno ze świeżych orzechów i nierafinowany, jest nazywany płynnym złotem. Metoda wytłaczania pozwala ominąć prażenie ziaren, nie wykorzystuje chemii, co pozwala na otrzymanie oleju wysokiej jakości ze skoncentrowanymi substancjami czynnymi. Ma złoty kolor i zapach charakterystyczny dla naturalnych orzechów. Umieszczony w chłodzie lekko tężeje. Z powodu swej barwy, przypominającej odcieniem piasek, ochrzczono go także mianem złota pustyni.

Autor: Barbara Włudyka

Komentarze