Zimowe jarzyny

Niedoceniane, a takie zdrowe. Warzywa korzeniowe są naszym wsparciem w zapobieganiu chorobom.



Niedoceniane, a takie zdrowe. Warzywa korzeniowe są naszym wsparciem w zapobieganiu chorobom.

Pełne witamin i minerałów, jedzone na surowo pomogą nam przetrwać zimę w dobrym zdrowiu i nastroju. Jedzmy więc marchewki, selery i pietruszkę. Nie odmawiajmy cebuli i porowi. Mogą wydawać się nudne i pospolite, ale naprawdę są skarbnicą składników odżywczych.

Pora na pora

Przedstawiciel rodziny liliowatych, łagodniejszy kuzyn cebuli na dobre zagościł na naszych stołach. Niestety, stosujemy go głównie do aromatyzowania zup i rosołów. Tymczasem najwięcej dobrego może nam dać na surowo lub dodawany do soków warzywnych. Jest nieocenionym źródłem witaminy A, B1 i C. Ma także mikroelementy - fosfor, wapń, żelazo i magnez. Wpływają one dobroczynnie na nasz układ nerwowy i kostny. Dzięki jego doskonałemu smakowi najnudniejsza surówka nabierze charakteru. Musimy pamiętać jednak, że aby por dał nam zdrowie ,musi być świeży. Nie kupujmy roślin ze zwiędłymi lub wysuszonymi liśćmi zewnętrznymi lub z rozmiękłymi białymi częściami.

Karotka z karotenem

Marchewkę powinny jeść przede wszystkim dzieci - wie o tym każdy rodzic, ale i osobom starszym przyda się codzienna porcja tej jarzyny. Ma bowiem ona zbawienny wpływ na jakość widzenia. Witamina A, której marchew ma chyba najwięcej ze wszystkich zimowych warzyw, daje zdrowie naszym oczom. 10 dkg karotki to dzienne zapotrzebowanie na tę witaminę. Poza tym mamy w marchwi witaminy z grupy B, a także wapń, żelazo i przede wszystkim potas. On właśnie sprawia, ze skóra staje się gładka i nabiera ładnego koloru. Dla pań walczących z kolejnymi dietami mamy wiadomość specjalną - 10 dkg surowej marchewki to tylko 35 kcal.

Dietetyczny seler

Nie ma chyba diety, któraby odmawiała racji bytu w jadłospisie selerowi. To król niskiej kaloryczności - 10 dkg warzywa to... 16 kcal i zero cukrów. Do tego seler ma rekordową wśród warzyw zawartość witaminy K, która wpływa na krzepliwość krwi i hamuje rozwój niektórych nowotworów. W dawnych wiekach miał on bardzo konkretne zastosowanie - wierzono, że jest afrodyzjakiem. Dziś docenia się inną właściwość selera - koi nerwy (witaminy z grupy B i magnez). Co ciekawe zawiera też tajemniczą witaminę U, która korzystnie wpływa na gojenie się wszelkiego rodzaju otarć i owrzodzeń. W medycynie ludowej seler stosowano jako składnik mikstur oczyszczających lub moczopędnych.

Ramka

Sok oczyszczający

50 dkg selera
20 dkg pietruszki
Kilka kropli cytryny, sól i pieprz

Warzywa wycisnąć, dodać przyprawy, pić zaraz po przygotowaniu.

Odtruwanie buraczkiem

Malowanie buraczkiem rumieńców na policzkach to nie najlepszy sposób, by dzięki niemu zadbać o zdrowy wygląd. Trzeba go jeść. Najlepiej na surowo w formie soków lub po pieczeniu w surówkach. Ma dużo witaminy C i B, kwas foliowy i betaninę, która działa odkażająco. Dzięki czerwonym buraczkom nie tylko wzmocnimy odporność, ale i pozbędziemy się z organizmu toksyn i pobudzimy przeminę materii. Sok z buraków jest zalecany szczególnie paniom z objawami menopauzy. Uwaga! Chorzy na cukrzycę powinni raczej unikać tego warzywa.

Wyimek

Najlepsze buraczki mają nie więcej niż 8 cm średnicy.

Ramka
Sok energetyczny
50 dkg buraczków
20 dkg pietruszki
Ząbek czosnku
Łyżeczka natki pietruszki
Kilka kropli cytryny

Wycisnąć z warzyw, czosnku i natki sok, dodać kilka kropli cytryny. Można odrobinę posolić. Pić po 30 min.

Pietruszkowe lekarstwo

Od dawna pietruszka była wykorzystywana w medycynie ludowej. Znachorki wiedziały, jak dawkować leczniczo jej korzeń, liście i nasiona. Dziś nauka potwierdza jej liczne zalety: leczy wzdęcia, działa moczopędnie, bardzo dobrze wpływa na stan stawów w chorobach reumatycznych. Pietruszkę powinny polubić kobiety, które cierpią z powodu bólu menstruacyjnego - działa rozkurczająco. Nie bez znaczenia dla naszego zdrowia jest fakt, że natka tej rośliny jest bogata w witaminę C - jedna łyżka posiekanych listków to dzienna dawka witaminy potrzebna dorosłemu człowiekowi. Natomiast witamina A, w którą także bogata jest natka, doskonale wpływa na nasz wzrok.

Wyimek

Żucie listków pietruszki niweluje przykry zapach czosnku.

Antybiotyk w ząbkach

Kuzyn pora i cebuli jest jedną najstarszych roślin, jakie uprawiał człowiek. Czosnkiem płacono za pracę robotnikom wznoszącym egipskie piramidy. Bez niego nie ma zdrowej diety i nie ma naturalnej medycyny. Ma on bowiem działanie antybakteryjne, działa przeciw alergiom i jest pomocny przy zatruciach. W starożytności stosowano go w leczeniu miażdżycy, czyli jak to wtedy nazywano do oczyszczania krwi. Dziś cenimy czosnek za działanie bakteriobójcze - odpowiedzialna jest za to zawarta w ząbkach allina. Ma też witaminy: C, PP i te z grupy B oraz mikroelementy, m.in. żelazo, miedź, chrom selen i german - te ostatnie mają działanie przeciwnowotworowe. Trudno tu wymieniać wszelkie prozdrowotne działania czosnku, ale spróbujmy: zapobiega przede wszystkim chorobom wywoływanym przez bakterie, grzyby i wirusy. Stosuje się go w chorobach układu krążenia, dróg żółciowych i moczowych. Zapobiega przybywaniu płytek miażdżycowych w żyłach. Czosnek po prostu działa, ale pod jednym warunkiem - gdy jemy go na surowo. Pieczony lub gotowany traci prawie wszystkie właściwości.

 

Wyimek
Polski czosnek należy do najbardziej aromatycznych. Oprócz tego, w główkach, można używać także odmian rosnących u nas dziko: niedźwiedziego czy zielonego.

Ramka
Kaloryczność 10 dkg surowych warzyw
Marchew - 35 kcal
Seler - 16 kcal
Por - 61 kcal
Pietruszka - 35 kcal
Buraczki - 41 kcal

 

 

Pełne witamin i minerałów, jedzone na surowo pomogą nam przetrwać zimę w dobrym zdrowiu i nastroju. Jedzmy więc marchewki, selery i pietruszkę. Nie odmawiajmy cebuli i porowi. Mogą wydawać się nudne i pospolite, ale naprawdę są skarbnicą składników odżywczych.



Pora na pora

 

Przedstawiciel rodziny liliowatych, łagodniejszy kuzyn cebuli na dobre zagościł na naszych stołach. Niestety, stosujemy go głównie do aromatyzowania zup i rosołów. Tymczasem najwięcej dobrego może nam dać na surowo lub dodawany do soków warzywnych. Jest nieocenionym źródłem witaminy A, B1 i C. Ma także mikroelementy - fosfor, wapń, żelazo i magnez. Wpływają one dobroczynnie na nasz układ nerwowy i kostny. Dzięki jego doskonałemu smakowi najnudniejsza surówka nabierze charakteru. Musimy pamiętać jednak, że aby por dał nam zdrowie ,musi być świeży. Nie kupujmy roślin ze zwiędłymi lub wysuszonymi liśćmi zewnętrznymi lub z rozmiękłymi białymi częściami.

 

 

Karotka z karotenem

 

Marchewkę powinny jeść przede wszystkim dzieci - wie o tym każdy rodzic, ale i osobom starszym przyda się codzienna porcja tej jarzyny. Ma bowiem ona zbawienny wpływ na jakość widzenia. Witamina A, której marchew ma chyba najwięcej ze wszystkich zimowych warzyw, daje zdrowie naszym oczom. 10 dkg karotki to dzienne zapotrzebowanie na tę witaminę. Poza tym mamy w marchwi witaminy z grupy B, a także wapń, żelazo i przede wszystkim potas. On właśnie sprawia, ze skóra staje się gładka i nabiera ładnego koloru. Dla pań walczących z kolejnymi dietami mamy wiadomość specjalną - 10 dkg surowej marchewki to tylko 35 kcal.



Dietetyczny seler

 

Nie ma chyba diety, która odmawiałaby racji bytu w jadłospisie selerowi. To król niskiej kaloryczności - 10 dkg warzywa to... 16 kcal i zero cukrów. Do tego seler ma rekordową wśród warzyw zawartość witaminy K, która wpływa na krzepliwość krwi i hamuje rozwój niektórych nowotworów. W dawnych wiekach miał on bardzo konkretne zastosowanie - wierzono, że jest afrodyzjakiem. Dziś docenia się inną właściwość selera - koi nerwy (witaminy z grupy B i magnez). Co ciekawe zawiera też tajemniczą witaminę U, która korzystnie wpływa na gojenie się wszelkiego rodzaju otarć i owrzodzeń. W medycynie ludowej seler stosowano jako składnik mikstur oczyszczających lub moczopędnych.

Odtruwanie buraczkiem

 

Malowanie buraczkiem rumieńców na policzkach to nie najlepszy sposób, by dzięki niemu zadbać o zdrowy wygląd. Trzeba go jeść. Najlepiej na surowo w formie soków lub po pieczeniu w surówkach. Ma dużo witaminy C i B, kwas foliowy i betaninę, która działa odkażająco. Dzięki czerwonym buraczkom nie tylko wzmocnimy odporność, ale i pozbędziemy się z organizmu toksyn i pobudzimy przeminę materii. Sok z buraków jest zalecany szczególnie paniom z objawami menopauzy. Uwaga! Chorzy na cukrzycę powinni raczej unikać tego warzywa.

 

 

Pietruszkowe lekarstwo

 

Od dawna pietruszka była wykorzystywana w medycynie ludowej. Znachorki wiedziały, jak dawkować leczniczo jej korzeń, liście i nasiona. Dziś nauka potwierdza jej liczne zalety: leczy wzdęcia, działa moczopędnie, bardzo dobrze wpływa na stan stawów w chorobach reumatycznych. Pietruszkę powinny polubić kobiety, które cierpią z powodu bólu menstruacyjnego - działa rozkurczająco. Nie bez znaczenia dla naszego zdrowia jest fakt, że natka tej rośliny jest bogata w witaminę C - jedna łyżka posiekanych listków to dzienna dawka witaminy potrzebna dorosłemu człowiekowi. Natomiast witamina A, w którą także bogata jest natka, doskonale wpływa na nasz wzrok.



Antybiotyk w ząbkach

 

Kuzyn pora i cebuli jest jedną najstarszych roślin, jakie uprawiał człowiek. Czosnkiem płacono za pracę robotnikom wznoszącym egipskie piramidy. Bez niego nie ma zdrowej diety i nie ma naturalnej medycyny. Ma on bowiem działanie antybakteryjne, działa przeciw alergiom i jest pomocny przy zatruciach. W starożytności stosowano go w leczeniu miażdżycy, czyli jak to wtedy nazywano do oczyszczania krwi. Dziś cenimy czosnek za działanie bakteriobójcze - odpowiedzialna jest za to zawarta w ząbkach allina. Ma też witaminy: C, PP i te z grupy B oraz mikroelementy, m.in. żelazo, miedź, chrom selen i german - te ostatnie mają działanie przeciwnowotworowe. Trudno tu wymieniać wszelkie prozdrowotne działania czosnku, ale spróbujmy: zapobiega przede wszystkim chorobom wywoływanym przez bakterie, grzyby i wirusy. Stosuje się go w chorobach układu krążenia, dróg żółciowych i moczowych. Zapobiega przybywaniu płytek miażdżycowych w żyłach. Czosnek po prostu działa, ale pod jednym warunkiem - gdy jemy go na surowo. Pieczony lub gotowany traci prawie wszystkie właściwości.

Autor: Maria Ziemiańska

Komentarze