Zakochany nastolatek

Pierwszy dotyk, pocałunek, nieśmiało szeptane słowo „kocham”. Pierwsza miłość to przeżycie, które często rzutuje na całe dorosłe życie dorastającego dziecka. Jak przeżyć z zakochanym nastolatkiem?

Uszanuj ten czas

Dla młodego człowieka, ten nowy etap w życiu, jest bardzo ważny, a stosunek rodzica do jego związku z sympatią może sprawić, że dziecko zbliży się do niego albo oddali. Stan zakochania to po pierwsze nowość, a po drugie śmiertelnie poważna sprawa. Nie można wyśmiewać się z tych uczuć i ich ranić.


Daj dziecku trochę czasu

Ważne jest by zarówno rodzic, jak i dziecko oswoiło się z tą sytuacją, przyjmując, że jest to zupełnie naturalne zachowanie. Dobrze jest zachęcać do rozmowy na temat tego związku, starając się jednak nie być nachalnym. Dużo lepszym pomysłem może być opowiedzenie, jak samemu przeżywało się pierwszą miłość i pokonywało problemy, które pojawiały się w sferze uczuciowej.


Zadbaj o miejsce rozmowy

Zazwyczaj rodzice dyskutują z dzieckiem w domu, może nawet przy włączonym telewizorze. Warto wyjść z nastolatkiem na spacer albo wyjechać na weekend. W innej niż zwykle scenerii łatwiej mu będzie wyjawić nawet największą tajemnicę.


Powiedz o swoich uczuciach

Jeżeli nastolatek wyraźnie zmienił swoje dotychczasowe zachowanie na bardziej niepokojące, rodzic może powiedzieć o swoich uczuciach, np.„Martwię się, że tyle czasu spędzasz w samotności”, „Boli mnie, że mnie unikasz”. Być może okazanie zainteresowania w ten sposób sprawi, że dziecko się otworzy.


Nie praw morałów

Jeśli dziecko zacznie opowiadać o swoim zakochaniu, warto powstrzymać się od uwag. W ten sposób rodzic daje do zrozumienia, że poważnie traktuje uczucia nastolatka.


Rozmawiaj o sprawach intymnych

Nie wolno odkładać na później rozmowy na ten temat. Jako pretekst do niej można wykorzystać wspólnie obejrzany film lub serial, np. o nastolatce, która zaszła w ciążę. Po projekcji można zadać pytanie: „Co sądzisz o zachowaniu bohaterki?” Będzie to dobra okazja do dyskusji nie tylko o współżyciu, ale również miłości, zaufaniu, odpowiedzialności.


Stosuj zasadę ograniczonego zaufania

Warto pamiętać, że nastolatek nie jest w pełni dojrzałą osobą i ma swoje ograniczenia. Zmienne nastroje, problemy z adekwatną do rzeczywistości oceną sytuacji, myślenie życzeniowe wyrażające się najczęściej w myśleniu typu „mnie na pewno to nie spotka” – to wszystko sprawia, że nie powinno się pozwalać mu na wszystko. Do zadań rodzica należy opieka nad nim i ochrona przed konsekwencjami pierwszego uczucia.

Autor: Andżelika Korczak-Urban, psycholog

Komentarze