Wrażliwa skóra diabetyka

Cukrzyca obniża odporność organizmu, co czyni diabetyka bardziej podatnym na wszelkiego rodzaju infekcje. Wysoki poziom cukru we krwi to idealne warunki dla rozwoju bakterii i grzybów. Są one przyczyną chorób stóp, skóry, jamy ustnej oraz dróg rodnych. Wielu tych problemów można jednak uniknąć.

Na szczególne niebezpieczeństwo narażone są stopy cukrzyka. Ich niedostateczne ukrwienie, spowodowane upośledzeniem naczyń krwionośnych przez cukier znajdujący się we krwi, może doprowadzić nawet do amputacji kończyny. Aż 50 proc. przeprowadzanych w Polsce tego rodzaju zabiegów chirurgicznych spowodowanych jest właśnie powikłaniami cukrzycy. Najczęściej spotykanym schorzeniem stóp jest tak zwany zespół stopy cukrzycowej. Występuje on u co dziesiątego diabetyka i charakteryzuje się m.in. występowaniem niedokrwienia kończyn dolnych, co w efekcie prowadzi do zaniku mięśni, deformacji paznokci oraz choroby kości. Cierpi także skóra, która staje się sucha, cienka i łuszcząca. Chorobie towarzyszą martwica i liczne owrzodzenia.


Proste zasady

Problemem jest także neuropatia, która powoduje m.in. zanik odczuwania bólu. W efekcie nawet rozległe zmiany na stopach mogą pozostać długo niezauważone. By uniknąć późnego rozpoznania zmian, konieczna jest stała obserwacja kończyn oraz ścisłe przestrzeganie zasad higieny. Konieczne są więc ustabilizowanie poziomu cukru we krwi (który powoduje uszkadzanie naczyń krwionośnych) i walka z nadciśnieniem przyspieszającym proces zmian chorobowych.

U osób z rozpoznaną cukrzycą higiena sprowadza się prostych zasad. Szczególnie ważne jest codzienne mycie oraz dokładne osuszanie nóg, zwłaszcza przestrzeni pomiędzy palcami. Należy przy tym pamiętać, by nie stosować kąpieli samych stóp. Neuropatia bowiem zaburzając czucie w nogach, utrudnia właściwą ocenę temperatury wody, przez co łatwiej o poparzenie. Po każdym takim zabiegu pielęgnacyjnym stopy należy nawilżać kremem. Wszystko dlatego, że woda wysusza skórę.


Zdrowe obuwie

Niemniej ważnym elementem prawidłowej higieny stóp jest odpowiednia pielęgnacja paznokci. Powinny być one obcinane regularnie, najlepiej „na płasko”. Przy pedicurze nie należy używać ostrych przyborów, gdyż łatwo się nimi skaleczyć. Osoby chore na cukrzycę powinny także pamiętać o okresowym badaniu stóp. Przynajmniej raz w roku należy udać się z wizytą do odpowiedniego lekarza, a co kilka miesięcy odwiedzić pedicurzystkę. Zdrowe stopy to także prawidłowo dobrane (najlepiej ortopedyczne) obuwie – musi być ono przede wszystkim wygodne. Panowie powinni pożegnać się z modnymi wąskimi butami o długim czubie, panie zaś z wysokimi obcasami. Zaleca się także kupowanie butów o większym rozmiarze. Zaobserwowano bowiem, że osoby z zespołem stopy cukrzycowej mają tendencję do wybierania obuwia o mniejszym niż przed chorobą rozmiarze. Przyczyną takiego zachowania jest wspomniana już neuropatia, powodująca zanik czucia. Diabetycy mają absolutny zakaz chodzenia boso, ponieważ stopy szczególnie narażone są wówczas na skaleczenia i bakterie.


Jama ustna

Charakterystyczna dla cukrzycy utrata odporności sprzyja także rozwijaniu się ognisk zapalnych w jamie ustnej. Są one niezwykle groźne, ponieważ nawet mała rana może doprowadzić do ogólnego zakażenia organizmu. Tutaj również niezbędna jest prawidłowa i regularna higiena. Podwyższony poziom cukru we krwi sprawia, że diabetycy są znacznie bardziej narażeni na ryzyko wystąpienia próchnicy i powstawanie ubytków. Dlatego po każdym posiłku zęby należy nie tylko dokładnie szczotkować, ale i nitkować. Konieczne są także częstsze niż u osób niechorujących na cukrzycę wizyty kontrolne u stomatologa.

Zagrożone są nie tylko zęby, ale i dziąsła, język, a nawet gardło. Jama ustna jest bowiem siedliskiem nie tylko aż 400 szczepów bakterii, ale także wielu gatunków grzybów i drożdżaków. Przy obniżonej cukrzycą odporności i podwyższonym poziomie cukru w organizmie mogą one wywoływać szereg chorób, takich jak drożdżyca jamy ustnej. W tym przypadku mycie zębów może okazać się niewystarczające. Rozwój drobnoustrojów można zahamować za pomocą ziół o działaniu ściągającym i przeciwbakteryjnym – szałwii czy rumianku.


Konieczne nawilżanie

Aż 20 proc. diabetyków skarży się na problemy za skórą. Dzieje się tak dlatego, że nadmiar cukru we krwi prowadzi do upośledzenia układu naczyniowego i w efekcie do niedożywienia skóry. Staje się ona bardziej podatna na zranienia, łuszczy się i wysusza, co znacznie zwiększa ryzyko zakażenia. Dlatego też chorzy na cukrzycę powinni wyjątkowo pedantycznie dbać o higienę. Chodzi przede wszystkim o to, aby nie doprowadzać do wysuszania skóry. W uzyskaniu pożądanego rezultatu pomoże stosowanie środków o właściwościach nawilżających, takich jak lanolina czy wazelina oraz tzw. dermokosmetyków produkowanych na bazie ciekłej parafiny, które pomagają zatrzymać wodę w organizmie.


Kobiece problemy

Prawdziwą zmorą towarzyszącą chorym na cukrzycę są jednak zakażenia grzybicze. Nie dość, że występują one znacznie częściej niż u osób niebędących diabetykami, to przebieg tych infekcji jest u chorych na cukrzycę z reguły znacznie cięższy. Ryzyko zachorowania u diabetyka wzrasta, ponieważ podwyższony poziom cukru we krwi sprzyja rozwojowi drożdży, których przerost powoduje grzybicę. Jednym z najczęstszych powikłań cukrzycy u kobiet jest grzybica pochwy. Przebieg tej choroby, choć w większości przypadków łagodny i nie powodujący poważniejszych konsekwencji dla zdrowia, jest jednak bardzo nieprzyjemny. Towarzyszą mu bowiem swędzenie, pieczenie oraz często pęknięcia skóry. Problemów tych można jednak uniknąć, stosując kilka prostych zasad higieny.

Do higieny intymnej kobiety chore na cukrzycę powinny stosować wyłącznie specjalne środki o współczynniku zbliżonym do odczynu pochwy, czyli pH 5,5. Mycie wysuszającymi skórę mydłami alkalicznymi i tymi o silnym działaniu bakteriobójczym łatwo doprowadzić może do zaburzenia naturalnej równowagi w tym środowisku, co znacznie zwiększa ryzyko rozwoju infekcji. Szczególną higienę zachować należy w miejscach takich jak basen, sauna czy toaleta publiczna. W żadnym wypadku nie należy korzystać z cudzych mydeł i ręczników, które są siedliskiem bakterii.

Niezwykle ważnym elementem higieny sfer intymnych jest także sposób ubierania się. Strój należy dobierać tak, by zapewniał stały dostęp powietrza i odprowadzał wilgoć sprzyjającą rozwojowi grzybicy. Dlatego też najzdrowsza jest bielizna bawełniana. Z tego samego powodu niewskazane jest noszenie obcisłych spodni.

Autor:

Komentarze