Udar mózgu - pierwsza pomoc

Udar mózgu potocznie nazywany jest wylewem.  Nie jest to określenie precyzyjne, ponieważ tylko 20 procent udarów spowodowanych jest krwotokiem, większość bo aż 80 procent, to niedokrwienie, czyli zamknięcie naczynia doprowadzającego krew do mózgu.

Udar mózgu to zaburzenia czynności mózgu spowodowane złym funkcjonowaniem naczyń doprowadzających krew do mózgu.


Przyczyny udaru

Istnieją dwa rodzaje udaru mózgu w zależności od tego przyczyny.


Pierwszy, niedokrwienny – znacznie częstszy – polega na niedrożności naczynia doprowadzającego krew do mózgu. Przyczyną zatorów w naczyniach mogą być niektóre choroby serca (wady zastawek, zawał serca, zaburzenia rytmu serca).


Drugi, krwotoczny – rzadszy – najczęściej spowodowany jest nadciśnieniem tętniczym wskutek czego następuje wylew krwi do mózgu.

Do najważniejszych czynników ryzyka powstania choroby, oprócz nadciśnienia tętniczego, należą otyłość, brak ruchu, cukrzyca, palenie papierosów i picie alkoholu.


Objawy

Do objawów udaru mózgu należą zaburzenia świadomości. Osoba chora może mieć kłopoty z logicznym porozumieniem się, nieprawidłowo odpowiadać na pytania, może nie wiedzieć, gdzie się znajduje. Zaburzenia te mogą mieć różny stopień nasilenia, aż do całkowitej utraty świadomości włącznie.

Drugą grupą charakterystycznych objawów są zaburzenia mowy, która może być niewyraźna i bełkotliwa. Niektórzy ludzie w ogóle przestają mówić.

Trzecią grupę objawów stanowią wszelkiego rodzaju niedowłady wynikające z osłabienia, czy porażenia mięśni. Najczęściej obserwuje się opadanie kącika ust, przymknięcie powieki, czy wygładzenie zmarszczek na czole.

Istnieją także objawy poprzedzające udar mózgu, które pozwalają przewidzieć zbliżający się atak choroby. U osoby przed atakiem można zaobserwować lekki niedowład ręki – może nią ruszać, ale nie jest w stanie utrzymać przedmiotu.


Pierwsza pomoc

W przypadku podejrzenia udaru mózgu trzeba natychmiast wezwać lekarza. Do czasu jego przyjazdu okresowo kontrolujemy oddech chorego. Ważne jest również, by zapewnić mu komfortową pozycję. W przypadku utraty świadomości osobę chorą układamy w pozycji bezpiecznej na porażonej stronie. Twarz kierujemy ku dołowi, by zapobiec ewentualnemu zachłyśnięciu wypływającą śliną.

Uwaga! Choremu nie wolno podawać żadnych płynów.

Bibliografia: „Pierwsza pomoc w stanach zagrożenia życia”

Autor: Oprac. DK

Komentarze