Śnieg na kołnierzyku, czyli o problemach z łupieżem

Białe suche łuski we włosach? To nie jest problem kosmetyczny, to przewlekła choroba, którą trzeba leczyć.

Łupież może przytrafić się każdemu. Jest bardzo uporczywy i nie wygląda estetycznie. Często wywołuje nieśmiałość i wprawia w zakłopotanie.


Skąd ta dolegliwość

Wywołuje go grzyb drożdżopodobny Pityrosporum ovale, który jest składnikiem flory każdej zdrowej skóry głowy. Zaczyna sprawiać kłopoty, gdy nadmiernie się rozmnoży. A sprzyja temu podrażnienie skóry głowy przez: źle dobrane kosmetyki; niedokładne spłukiwanie szamponów i odżywek z włosów; nadmierne stosowanie pianek, żeli, lakierów i farb; zawierająca zbyt dużo chloru woda np. w basenie; wysoka lub niska temperatura, niewłaściwe odżywianie, skłonność do alergii, zaburzenia hormonalne, długotrwałe zmęczenie i stres oraz osłabienie odporności. Według niektórych specjalistów skłonność do łupieżu może być uwarunkowana genetycznie. Dolegliwości związane z łupieżem nasilają się u osób cierpiących na choroby przewlekłe w tym np. w zapaleniu łojotokowym skóry czy AIDS.

Grzyb Pityrosporum ovale jest odpowiedzialny za powstawanie łupieżu zwykłego (suchy) i tłustego.
Łupież suchy – to problem głównie osób młodych, przed 20 rokiem życia. Jest bardzo widoczny szczególnie na ciemnych ubraniach. Z łuszczącego się naskórka powstają drobne białe płatki , które przy intensywnych ruchach głowy i czesaniu opadają na ubranie. Dolegliwości może towarzyszyć świąd. Po umyciu głowy następuje krótkotrwała poprawa, bardzo szybko jednak złuszczanie powraca.

Nie leczony łupież zwykły może przerodzić się w łupież tłusty, który jest mniej widoczny, ale stwarza więcej problemów. Są to żółte, tłuste strupy mocno przylegające do skóry głowy. Towarzyszą im stany zapalne i silny świąd. Sypiące się łuski są żółtawe, wilgotne i większe od białych łusek charakterystycznych dla łupieżu zwykłego. Utrudnia on życie osobom po 20 roku życia i częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Gdy jest bardzo nasilony, może doprowadzić do łysienia łojotokowego.


Kiedy iść do lekarza

Gdy kolejny szampon przeciwłupieżowy nie przynosi pożądanych efektów należy udać się do dermatologa. Specjalista oceni czy przyczyną łupieżu jest infekcja drożdżakowata lub wykluczy jakaś inną chorobę np. kontaktowe zapalenie skóry lub łuszczycę, które to schorzenia także mogą objawiać się białymi lub żółtymi łuskami.
Lekarz dobierze odpowiedni środek przeciwgrzybiczy lub glikokortykosteroidowy i udzieli rad, które zapewnią powodzenie kuracji.

W leczeniu łupieżu zwykłego, które jest szybkie i łatwe często wystarczają szampony, pod warunkiem że będziemy stosować je regularnie. W aptekach jest ich duży wybór, są nieco droższe od tych, które można kupić w drogerii. Zawierają substancje przeciwgrzybiczne takie, jak siarkę, kwas salicylowy, cynk, selen, smołę pogazową. I choć te nazwy brzmią groźnie, są to najlepsze środki bezpośrednio działające na przyczynę choroby. Szampony zawierające je są poddawane wieloletnim badaniom klinicznym, które potwierdzają ich skuteczność i bezpieczeństwo w stosowaniu.

Gdy łupież jest zaawansowany używa się 5 proc. oliwki salicylowej, która pomaga usunąć nadmiar łusek. Przed użyciem trzeba ją podgrzać, nałożyć na skórę, przykryć folią, zawinąć głowę ręcznikiem i po trzech godzinach zmyć szamponem przeciwłupieżowym . Coraz bardziej popularne stają się szampony zawierające ketokanazol, substancję, która w większości przypadków daje bardzo dobre efekty leczenia. Czasem stosuje się także przez okres 7-14 dni preparat sterydowy w płynie.

Oliwka salicylowa pomaga pozbyć się nawarstwionych łusek, które powstają w łupieżu tłustym. Kuracja trwa kilka dni. Stosuje się także preparaty przeciwgrzybiczne w płynie lub maści. Lekarze najczęściej zalecają pochodne imidazolowi oraz szamponów dziegciowych - mają nieprzyjemny zapach, ale po dokładnym spłukaniu jest on niewyczuwalny. Dobre efekty przynosi także szampon z zawartością siarczku selenu. Działają przeciwgrzybiczno, przeciwbakteryjnie i przeciwłojotokowo. Stosuje się ich do ustąpienia objawów choroby. W leczeniu łupieżu stosuje się także kremy i maści łagodzące swędzenie.


Domowe sposoby na łupież

W walce z łupieżem zwykłym może pomóc dobrej jakości spożywcza oliwa z oliwek lub kosmetyczna oliwka dla dzieci. Przed każdym myciem głowy wcieramy ją w skórę głowy – do masażu, który powinien trwać około pięć minut wystarczą dwie łyżki stołowe. Oliwa odżywia skórę, natłuszcza ją, nie zatykając przy tym porów. Innym domowym sposobem jest przed każdym myciem głowy wcieranie w jej skórę sok z połówki cytryny. Następnie dokładnie spłukać wodą i zastosować szampon przeciwłupieżowy.

Dobre efekty przynosi także mikstura sporządzona z jednego żółtka, 25 g olejku migdałowego i pół łyżeczki olejku rozmarynowego. Nakładamy ją na włosy, głowę owijamy folią i ręcznikiem. Taki kompres trzymamy na głowie około pół godziny, potem dokładnie go spłukujemy. Zabieg powtarzamy przed każdym myciem głowy.

W walce z łupieżem pomagają masaże głowy, które poprawiają ukrwienie owłosionej skóry głowy, a także olejek z drzewa herbacianego wcierany na noc w głowę.


Konsultacja: dr n. med. Dorota Roguś-Skorupska, specjalista dermatolog-wenerolog z NZOZ NOVITA w Lublinie.

Autor: Hanna Mądra

Komentarze

  • 2016-03-31 gość

    Łupież na głowie - nieciekawy widok? Może... Ale gdzie lądowałyby samoloty bez wyraźnie widocznych pasów? :D

  • 2016-03-30 gość

    Masz szczęście, że kobiety zazwyczaj dbają o włosy, bo nie życzę Ci siedzieć blisko przy osobie z nieumytą głową obsypaną, hmm, śniegiem!

  • 2016-03-30 gość

    Ale łupież czasami potrafi również pomóc. Legenda głosi, że młodym będąc, Bill Gates przed występami przed publicznością specjalnie "zapuszczał łupież", żeby wyglądać bardziej jak komputerowy maniak i dodać sobie wiarygodności. Łupież nie zawsze jest ZŁEM, czasem nawet pomaga się lansować!