Rzadkie choroby jąder

Są choroby, które dotykają tylko jednej płci. Dla mężczyzny najbardziej dotkliwe z nich, to choroby jąder.  Na szczęście zdarzają się bardzo rzadko.

Anorchia

Anorchia – to wrodzony brak obu jąder oraz worka mosznowego. Również prącie jest ledwo wykształcone, małe, typu dziecięcego. Wraz z dorastaniem nie pojawia się owłosienie łonowe ani zarost. Mięśnie są słabo rozwinięte. Osoby chore na anorchię nie odczuwają popędu płciowego. Posiadają za to tzw. cechy eunochoidalne, czyli np. nieproporcjonalnie długie i chude kończyny. Anorchia najczęściej spowodowana jest prenatalnym niedokrwieniem wytworzonego już jądra.


Hipogonadyzm

Hipogonadyzm może pojawić się różnym okresie życia – od okresu płodowego aż do andropauzy. Choroba jest efektem niedoczynności hormonalnej jąder. W zależności od tego w jakim okresie pojawi się choroba, różnie się objawia. Hipogonadyzm wrodzony ujawnia się około 15 roku życia. Polega na braku dojrzewania – chłopiec nie przechodzi mutacji, nie ma zarostu, narządy płciowe się nie rozwijają. Leczenie polega na podawaniu choremu testosteronu.

Hipogonadyzm u mężczyzn może pojawić się także po 50 roku życia i polega na zaniku czynności jąder. Chodzi głównie o produkowany przez nie testosteron, który jest głównym hormonem męskim. Brak testosteronu powoduje zaniknięcie popędu płciowego, zanik erekcji członka i depresje. Hipogonadyzm ma takie same objawy jak andropauza i również polega na niedoborze testosteronu, jednak nie z powodu starzenia się, tylko w wyniku chorób jader lub zaburzeń genetycznych. Receptą na zatrzymanie choroby jest podawanie testosteronu domięśniowo lub doustnie.


Zespół Klinefeltera

Jest to grupa chorób rozwijająca się u mężczyzn. Charakteryzuje się ginekomastią, czyli powiększonymi piersiami, co po 50 roku życia może się skończyć rakiem piersi. Charakterystyczna dla tej choroby jest również eunuchoidalna budowa ciała. Jądra, przy prawidłowo rozwiniętym prąciu, pozostają małe. Klinefeltera charakteryzuje się także zaburzeniami erekcji i zanikiem popędu płciowego. Zdarza się, że osoby chore są opóźnione intelektualnie. Leczenie, podobnie jak w dwóch poprzednich chorobach polega na podawaniu testosteronu, jednak niepłodność pozostaje nieodwracalna.

Autor: Oprac. DK

Komentarze