Ruch z głową, czyli o sporcie w nadciśnieniu tętniczym

Ruch w nadciśnieniu ma działanie lecznicze. Pacjenci, którzy stawiają na regularną aktywność fizyczną, czują się lepiej i rzadziej cierpią na powikłania. Błędem jest jednak traktowanie sportu i związanej z nim rywalizacji zbyt serio. Takie podejście może zaszkodzić.

Czy warto uprawiać sporty przy nadciśnieniu tętniczym?

Ruch jest naturalny dla każdego z nas i nasze ciała go potrzebują. Jak mówi stare, łacińskie przysłowie „w zdrowym ciele, zdrowy duch”. Dlatego w nadciśnieniu tętniczym sporty uprawiać nie tylko wolno, ale wręcz należy. Jeśli podwyższone ciśnienie krwi, nieznacznego stopnia, stwierdza się u kogoś po raz pierwszy (w dwukrotnym badaniu) i osoba ta nie ma dodatkowych obciążeń (np. cukrzycy lub choroby wieńcowej), pierwszym zaleceniem jest zmiana diety i stylu życia. Okazuje się, że przy prawidłowym przestrzeganiu zasad zdrowego stylu życia, ciśnienie tętnicze może wrócić do prawidłowych wartości. Ruch więc jest w tym wypadku lekiem w najbardziej dosłownym znaczeniu.


Czy każdy sport jest dobry dla nadciśnieniowców?

Nie każdy i nie w każdej formie. Rozpoznanie choroby jest szokiem dla większości pacjentów. Dlatego często postanawiają zmienić swoje życie o 180 stopni. Jak jednak mówi inny znany aforyzm „co nagle to po diable”. Nagłe rozpoczęcie intensywnych ćwiczeń może z najgorszym wypadku skończyć się powikłaniami, w najlepszym – zniechęceniem do sportu.

Niektóre formy aktywności fizycznej są w nadciśnieniu niewskazane. Należą do nich te, które bardzo podnoszą ciśnienie, występuje w nich silne, statyczne obciążenie mięśni i są związane z rywalizacją (traktowaną bardzo serio). Jeśli Twoje ciśnienie krwi jest podwyższone, unikaj podnoszenia ciężarów, kulturystyki, zapasów. Jeśli natomiast marzy Ci się np. koszykówka, lepiej pójść na boisko i poćwiczyć z synem na luzie i bez presji.

Szkodliwy jest krótkotrwały, intensywny wysiłek. Lepiej ćwiczyć dłużej i mniej intensywnie. Zawsze z rozgrzewką!


Dostosuj sport do wieku i stylu życia

Weź także pod uwagę, że wybór dyscypliny zależy nie tylko od Twojej choroby podstawowej, ale także stanu zdrowia, kondycji czy wieku. Inny sport będzie korzystny dla trzydziestolatka, który pracuje fizycznie, inny dla sześćdziesięciolatka, który prowadzi siedzący tryb życia. Wybierz więc kilka dyscyplin i zapytaj swojego lekarza, która z nich będzie dla Ciebie najbardziej odpowiednia.


Sporty zalecane

Nadciśnieniowcom zaleca się spacery i marsze, bieg narciarski, pływanie i spacerową jazdę na rowerze.


Jak zacząć?

Stopniowo i z umiarem. Pamiętaj, że robisz to dla siebie i dla zdrowia, a nie po to, aby komukolwiek cokolwiek udowodnić. Kup dobre buty i wygodny strój, ustal daty i godziny treningów. Najlepiej zaznacz je w kalendarzu.


Kiedy i jak ćwiczyć?

Ćwicz tylko wtedy, kiedy Twoje ciśnienie tętnicze jest w normie (dzięki pobieranym lekom). Jeśli danego dnia masz z tym problem, zrezygnuj z wysiłku. Jeśli w przebiegu Twojej choroby zaczęły pojawiać się powikłania, powinieneś jeszcze raz rozważyć wybór dyscypliny i jej intensywność. Ćwicząc zwracaj uwagę na swój oddech. Nie dopuszczaj do powstania silnej zadyszki. Oznacza ona , że w Twoim organizmie brakuje tlenu.

Pamiętaj też, aby wysiłek był regularny. Dzięki temu stopniowo będziesz mógł pozwolić sobie na coraz więcej. Jeśli z jakichś przyczyn musisz na jakiś czas zawiesić treningi, po przerwie powinieneś wracać do formy stopniowo. Może się bowiem okazać, że dystans, który dawniej był dla Ciebie odpowiedni, teraz wiąże się ze zbyt dużym wysiłkiem. Słuchaj swojego ciała. Jeśli jakaś aktywność wywołuje dyskomfort, nie wykonuj jej. Naucz się słuchać swojego ciała i reagować na jego sygnały. Ruch jest zdrowy, jeśli jest przyjemnością.


Co, jeśli nie lubię ćwiczyć?

Obecnie mamy możliwość uprawiania tak wielu dyscyplin, że trudno o kogoś, kto spróbował już wszystkiego. Jeśli nie lubisz biegać, spróbuj pływania. Ruch jest naszą naturalną potrzebą. Na pewno znajdziesz coś, co będzie sprawiać Ci przyjemność.

Autor: Marta Mozol-Jursza

Komentarze