Rozrusznik serca

Rozrusznik serca stosuje się w przypadku poważnych zakłóceń rytmu serca, okresowego braku impulsów czy zaburzeń ich przewodzenia z przedsionków do komór.

Chory ma zwykle następujące objawy: traci przytomność, ma zawroty głowy, pogarsza się jego sprawność fizyczna, odczuwa na przemian: szybkie i bardzo wolne bicie serca albo przerwy w biciu.

Współczesne rozruszniki są niewielkie – wielkości małego, cienkiego zegarka. Charakterystyczne są jego cienkie i długie elektrody, których końcówki w czasie zabiegu wprowadza się do przedsionka serca. Rozrusznik zawiera mikrokomputer i baterie pozwalające na ok. 10-leni okres bezawaryjnej pracy. Jednak nawet takie nowoczesne urządzenie wymaga regularnego kontrolowania, sprawdzania stanu baterii, ciągłości elektrod, itp. Najważniejszą przyczyną kontroli jest jednak dopasowywanie programu stymulacji serca do aktualnego stanu zdrowia. Zabieg wszczepienia rozrusznika trwa zwykle około godziny.

Powikłania: krwiak w miejscu wszczepienia rozrusznika, odklinowanie i niewielkie przemieszczenie elektrod w sercu, zainfekowanie rozrusznika i elektrod, zator powietrzny, tamponada serca, bakteryjne zapalenie wsierdzia.
Zawsze należy informować lekarza o rozruszniku – każdego, rodzinnego, dentystę, chirurga. Używając telefonu komórkowego należy trzymać go po przeciwległej stronie niż wszczepiony jest rozrusznik. Nie należy nosić telefonu komórkowego w kieszeni, na piersi, blisko rozrusznika ani zbliżać do niego elektrycznej suszarki do włosów.

Autor: Daria Kaczmarek

Komentarze