Przeszczep serca

Przeszczep serca jest jedynym sposobem leczenia pacjentów z krańcową postacią kardiomiopatii, chorobą niedokrwienną serca czy chorobą zastawek serca.

Przeszczep polega na pobraniu serca ze zwłok (krótko po śmierci) i przeszczepieniu go oczekującemu choremu.

Przeciwwskazania: wiek powyżej 65 lat, cukrzyca, niewydolność nerek i wątroby, choroba nowotworowa, alkoholizm, AIDS, choroby psychiczne i wiele innych. Aby zakwalifikować chorego do przeszczepu, należy wykonać: koronarografię, ECHO serca, cewnikowanie prawostronne, i kilka razy testy wysiłkowe z tzw. analizą gazów oddechowych.

Powikłania: ostry odrzut przeszczepu, wymagający pilnego ponownego zabiegu, i odrzut przewlekły objawiający się głównie szybko postępującą chorobą niedokrwienną przeszczepionego serca, zakażenie rany operacyjnej, wnętrza klatki piersiowej i innych narządów, niewydolność nerek, wątroby, nadciśnienie tętnicze, rozwój choroby nowotworowej i inne. Obecnie przeżywalność w rok po zabiegu wynosi 80%. Każdy człowiek po tej operacji powinien pozostawać pod specjalistyczną opieką kardiologiczną, ze względu na ryzyko odrzutu.

Pierwsza transplantacja serca na świecie miała miejsce 3 grudnia 1967 roku w Kapsztadzie. Dokonał jej Christiaan Nethling Barnard. Operacja udała się, ale pacjent zmarł na zapalenie płuc po 18 dniach. W Polsce pierwszą próbę przeszczepu serca podjęli 4 stycznia 1969 roku w Łodzi Jan Moll i Antoni Dziatkowiak. Następny przeszczep miał miejsce dopiero w 1985 roku, dokonał go w Zabrzu prof. Zbigniew Religa. Liczba przeszczepów na całym świecie utrzymuje się na poziomie 2000 rocznie, a dalszy wzrost jest hamowany brakiem dawców.

W Polsce, przeszczepy wykonuje się w pięciu ośrodkach kardiochirurgii: w Zabrzu, Krakowie, Warszawie, Gdańsku i Poznaniu. Spośród pacjentów, dla których jedynym ratunkiem jest dokonanie przeszczepu serca, szansę na operację ma zaledwie, co piąty. Najdłuższy czas przeżycia po przeszczepie serca to na razie 24 lata.

Autor: Daria Kaczmarek

Komentarze