Przepuklina

Przepuklina nie boli, ale nie zmniejszy się ani nie zniknie samoistnie. Zwlekanie z leczeniem może natomiast doprowadzić do pojawienia się dokuczliwych objawów. Dlatego nie warto czekać.

Czym jest przepuklina?

O przepuklinie mówimy, kiedy otrzewna uwypukla się poza granice jamy brzusznej. Przepuklina powstaje w miejscach, gdzie mięśnie brzucha są osłabione. Ciśnienie panujące w brzuchu może wtedy wypchnąć otrzewną i narządy w kierunku tkanki podskórnej. Problem pojawia się najczęściej w dzieciństwie i u osób starszych. Częściej u mężczyzn niż u kobiet. Jest bardzo powszechny (szacuje się, że dotyka nawet 4 procent społeczeństwa). Najczęściej przepuklina umiejscawia się w pachwinie. Częsta jest także udowa i pępkowa.


Objawy przepukliny

Małe przepukliny mogą być praktycznie bezobjawowe. Pod skórą widoczne jest uwypuklenie np. wielkości orzecha włoskiego. Charakterystyczne jest, że uwydatnia się ono przy kaszlu i niektórych pozycjach i znika pod wpływem ucisku. Duże przepukliny także przebiegają bezboleśnie, ale mogą powodować znaczne problemy z poruszaniem się. Tego typu kłopoty zwykle skłaniają do wizyty u lekarza.


Co predysponuje do przepukliny?

Przepuklina jest problemem częstszym u osób z nadwagą a także u tych mężczyzn, którzy mają rozrost prostaty. Sprzyjają jej częste zaparcia, gdyż nasilone parcie na stolec powoduje wzrost ciśnienia w jamie brzusznej. Prawdopodobieństwo wystąpienia przepukliny wzrasta również u osób cierpiących na przewlekłe schorzenia dróg oddechowych. Ponadto sprzyja jej ciąża i często powstaje w bliznach pooperacyjnych. Wiele kobiet, które spodziewają się dziecka, uprawia ćwiczenia fizyczne, mogące zwiększyć ryzyko przepukliny – np. przysiady. Dlatego każdy rodzaj sportu można w tym czasie uprawiać wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

Osoby pracujące przy podnoszeniu ciężkich przedmiotów i dźwiganiu, także są narażone na przepuklinę. Dlatego bardzo ważne, aby przestrzegały zasad bezpiecznego podnoszenia przedmiotów. Dzięki temu oszczędzają także kręgosłup. Jak więc widać sami mamy duży wpływ na to, czy wystąpi u nas przepuklina. Jednak nawet idealne stosowanie się do tych zaleceń, może nas przed nią nie uchronić.


Jak leczy się przepuklinę?

Przepuklinę leczy się operacyjnie. Jest to jedyny sposób pozbycia się problemu. Tylko przepuklina pępkowa u niemowląt czasem się cofa. Natomiast u dorosłych, jeśli pojawi się przepuklina, nawet niewielka, nigdy już nie zniknie sama. Z czasem problem będzie się pogłębiał, aż zacznie dokuczać i utrudniać życie. Dlatego należy nastawić się psychicznie na zabieg operacyjny.

Pasy przepuklinowe nie rozwiązują problemu. Stosuje się je tylko u osób, u których nie można dokonać operacji.
W przypadku przepukliny zabieg leczniczy może być wykonany tak zwaną techniką otwartą – czyli klasyczną – przez rozcięcie brzucha, lub laparoskopowo (jeśli nie ma ku temu przeciwwskazań). Zabieg laparoskopowy to taki, który wykonuje się przez trzy niewielkie nacięcia. W jednym umieszcza się kamerę która uwidacznia chirurgowi pole operacyjne, przez dwa pozostałe narzędzia. Wrota przepukliny zamyka się zwykle za pomocą specjalnej siatki. Wybór metody zależy od wielu indywidualnych cech danego pacjenta. Po operacji może zdarzyć się nawrót choroby, lecz dzieje się tak tylko u 3-9 procent pacjentów.


Uwięźnięcie

Do uwięźnięcia najczęściej dochodzi u dzieci i osób po sześćdziesiątym roku życia. Jest ono poważnym powikłaniem przepukliny. Mówimy o nim wtedy, kiedy jelito zostaje uciśnięte przez wąskie wrota przepukliny w taki sposób, że nie jest odpowiednio ukrwione i nie przechodzi przez nie treść jelitowa. Taki stan szybko może doprowadzić do martwicy i perforacji, jest więc groźny dla życia.

Uwięźnięciu towarzyszy silny ból, wzdęcie, zatrzymanie gazów i stolca. W każdym wypadku pojawienia się tego typu objawów należy zgłosić się na pogotowie. Jedynym leczeniem jest natychmiastowa operacja. Uwięźnięcie może być pierwszą manifestacją przepukliny w życiu danej osoby, dlatego wyżej wymienionych objawów nie należy bagatelizować.

Autor: Marta Mozol-Jursza

Komentarze