Poronienie i co dalej?

Przynajmniej jedna na cztery ciąże kończy się poronieniem. Nie doszukuj się winy w sobie – tak zdecydowała natura.

Dlaczego ja?

Zwykle trudno jest jednoznacznie powiedzieć co było przyczyną poronienia, najczęściej winna jest po prostu natura. Także w przypadku poronień nawracających, czyli powtarzających się, często nie udaje się ustalić ich przyczyny.


Potencjalnymi przyczynami poronień są:

• nieprawidłowości chromosomalne u płodu

• zaburzenia hormonalne utrudniające przede wszystkim zajście w ciążę, ale mogące też powodować poronienie

• zaburzenia immunologiczne upośledzające przepływ łożyskowy krwi

• zakażenia, którym towarzyszy gorączka lub infekcje wywołane przez niektóre drobnoustroje (wirus różyczki) mogą w sposób bezpośredni prowadzić do poronienia

• nieprawidłowości anatomiczne dotyczące szyjki macicy oraz jamy macicy, w tym wady macicy i mięśniaki


Po poronieniu

W niektórych sytuacjach poronienie jest całkowite i nie wymaga dalszej interwencji lekarskiej. Krwawienie, towarzyszące poronieniu, może utrzymywać się przez kilka kolejnych dni dopóki nie dojdzie do całkowitego złuszczenia się błony śluzowej macicy. Często jednak mamy do czynienia z poronieniem niecałkowitym, czyli takim, w którym część elementów jaja płodowego pozostaje w macicy.

Jeszcze inną sytuacją jest taka, w której stwierdza się ciążę w macicy, ale jej rozwój został zahamowany. Ma to miejsce w przypadku braku zarodka w pęcherzyku ciążowym lub śmierci zarodka. Istnieją 3 możliwości postępowania w przypadku nieodwracalnego zahamowania rozwoju ciąży w jej wczesnym okresie.


Postępowanie wyczekujące

Kiedyś w każdym przypadku poronienia przeprowadzono zabieg wyłyżeczkowania jamy macicy. Wynikało to głównie z braku odpowiednich narzędzi diagnostycznych umożliwiających ocenę ilości pozostawionych w macicy tkanek jaja płodowego. Współcześnie jest to możliwe dzięki nowoczesnej technice ultrasonograficznej. W przypadku podjęcia decyzji o postępowaniu wyczekującym zaleca się okresową kontrolę ultrasonograficzną.

Trudno jest dokładnie przewidzieć po jakim czasie dojdzie do całkowitego poronienia, najczęściej trwa to około 2-3 tygodni. Charakterystycznymi objawami są silne, okresowo występujące bóle podbrzusza będące następstwem skurczów macicy. Jeżeli oprócz bólu pojawi się silne krwawienie trzeba udać się do szpitala.


Leczenie farmakologiczne

W przypadku, gdy kobieta nie chce czekać na samoistne poronienie można, za pomocą leków, je wywołać. Wymaga to przyjęcia do szpitala, gdzie po około 6 godzinach po podaniu leków następuje krwawienie. Całkowicie ustępuje po 7-10 dniach. W większości przypadków nie ma konieczności wykonania dodatkowego zabiegu oczyszczania jamy macicy. U około 5-10% kobiet, ze względu na pozostanie części elementów jaja płodowego w jamie macicy lub z uwagi na silne krwawienie, wskazane jest wykonanie zabiegu wyłyżeczkowania jamy macicy. Dokonuje się tego w ogólnym znieczuleniu.


Leczenie chirurgiczne

Dokładnie nazywa się to ewakuacją pozostawionych resztek jaja płodowego- po rozszerzeniu szyjki macicy usuwa się z macicy tkanki jaja płodowego. Zabieg będący tradycyjną metodą postępowania w przypadku poronienia w toku wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Jak każde leczenie chirurgiczne, także to związane jest z pewnym ryzykiem powikłań anestezjologicznych i chirurgicznych. Istnieje między innymi niewielkie ryzyko zakażenia oraz uszkodzenia ściany macicy i szyjki macicy. Zabieg ten nie zawsze jest potrzebny i wykonuje się go rzadko.


Nowe życie

Ryzyko kolejnego poronienia po jednym niepowodzeniu sięga 20%. Jednak ze staraniem się o dziecko należy odczekać około pół roku, w tym czasie organizm powinien wrócić całkowicie do formy. Trzeba pamiętać o tym, by po poronieniu powstrzymać się od wysiłku fizycznego, gorących kąpieli i seksu. Miesiączka pojawia się zazwyczaj po 4-6 tygodniach. Po jednym poronieniu kobieta ma niemal takie same szanse na urodzenie zdrowego dziecka jak ta, która nie roniła. Po dwóch kolejnych poronieniach te szanse wciąż wynoszą 70 proc. Dopiero po trzech spadają do 50 proc.


Chuchanie na zimne

Jeżeli przebyłaś dwa lub więcej następujących po sobie poronień należy przed kolejną ciążą wykonać następujące badania:

• badanie kariotypu twojego i twojego męża
• ocenę anatomii macicy przez zabieg hysterosalpingografii
• badanie przeciwciał antyfosfolipidowych

Autor: Oprac. DK

Komentarze