Pływaj i ciesz się życiem - sport diabetyków

Jeszcze sto lat temu cukrzyca była chorobą śmiertelną. Natomiast pięć lat temu Michał Jeliński zdobył swój pierwszy medal olimpijski, czym udowodnił wszem i wobec, że sport i cukrzyca wcale się nie wykluczają. Wręcz przeciwnie – to doskonała para.

Diabetyk po pięćdziesiątce

Czynnikami ryzyka cukrzycy typu drugiego są między innymi otyłość oraz nadmierna ilość tkanki tłuszczowej na brzuchu. Kiedy już dojdzie do rozwoju choroby, ale przebiega ona łagodnie, wyłącznie ruch i dieta mogą stanowić wystarczające leczenie.

Dlaczego? Sport poprawia odpowiedź tkanek na insulinę, czyli zmniejsza insulinooporność. Obniża poziom cukru we krwi. Pozwala także zmniejszyć masę ciała. Aby jednak rozpocząć jakiekolwiek treningi, zawsze należy skonsultować się z lekarzem. Mówi się przecież że ruch to lek, więc jak każdy farmaceutyk, ma pewne przeciwwskazania.


Sport na receptę

Jeśli diabetyk stwierdzi wysoki poziom cukru we krwi i aceton w moczu, nie należy podejmować wysiłku fizycznego, aż do normalizacji tych parametrów. Przed rozpoczęciem regularnych treningów należy zbadać, czy występują powikłania naczyniowe, retinopatia, nefropatia czy neuropatia. Jeśli tak, lekarz prowadzący powinien ocenić, czy sport nie pogorszy tego stanu rzeczy.

Szczególnie ostrożne w podejmowaniu wysiłku fizycznego powinny być osoby starsze. Dlatego każdy diabetyk, zanim zacznie uprawiać sport, powinien skonsultować się z lekarzem. Nawet wtedy, kiedy czuje się zupełnie dobrze i jego choroba jest prawidłowo kontrolowana. Diabetolog poinstruuje nas także na co zwracać uwagę w trakcie treningów i pomoże wybrać optymalną dla nas dyscyplinę.


Coś dla młodszych

W cukrzycy typu pierwszego istnieje duże ryzyko powysiłkowego niedocukrzenia (hipoglikemii), dlatego rozpoczęcie treningów powinno być stopniowe. Jeśli będziemy uprawiać sport, insulina zadziała na nasze tkanki silniej. Dlatego trzeba nauczyć się dawkować wysiłek.Pierwszym krokiem powinna być oczywiście wizyta u lekarza, który podpowie nam jak zacząć i czego się spodziewać.

Wiele zależy od tego jak choroba jest leczona (metoda wielokrotnych wstrzyknięć, pompa itp.). Proponuję zacząć od prostych i krótkich ćwiczeń oraz uważnie kontrolować reakcję naszego organizmu. Wkrótce sami nauczymy się kontrolować poziom glukozy w trakcie ćwiczeń.

Zwykle wystarczy spożyć przed wysiłkiem nieco węglowodanów lub zmniejszyć dawkę insuliny przed treningiem. Nauczenie się właściwego postępowania może nam zająć trochę czasu. Ale, jak widać na przykładzie wspomnianego wyżej Michała Jelińskiego, jest to możliwe. Dlatego diabetycy nie powinni bać się uprawiania sportu. Trzeba tylko pamiętać jak.

Cukrzyca pozwala uprawiać właściwie większość sportów. Jednak ekstremalny wysiłek – np. wielogodzinna wspinaczka górska, może być groźny dla życia diabetyka! Jeśli więc chcesz uprawiać sporty wytrzymałościowe, po pierwsze porozmawiaj z lekarzem (może nawet Ci tego zabronić), po drugie przygotuj się na długie miesiące, a nawet lata treningów. Musisz bardzo dobrze poznać swoje ciało i jego reakcje, a także swoją chorobę. Polecane jest bieganie, pływanie, jazda na rowerze, gry zespołowe, tenis. Wybór dyscypliny jest jednak czasem ograniczony przez występujące w chorobie powikłania.


Kilka wskazówek

1. Wygodne buty to podstawa dobrego treningu.

2. Mierz poziom cukru przed i po treningu oraz zawsze wtedy, kiedy gorzej się poczujesz w trakcie ćwiczeń.

3. Staraj się, aby Twoje tętno nie przekraczało w czasie treningu 140 uderzeń na minutę.

4. Zawsze zabieraj ze sobą słodki napój i bądź wyczulony na objawy niedocukrzenia.

5. Jeśli wysiłek ma być długotrwały, miej przy sobie także źródło wolniej uwalnianych cukrów – np. kanapkę.

6. Jeśli czujesz się bardzo zmęczony – odpocznij.

7. Zawsze pamiętaj o rozgrzewce. Jeśli masz nadwagę, zwróć szczególną uwagę na stawy.

8. Najbardziej polecane cukrzykom dyscypliny to: marsz, pływanie, taniec, wioślarstwo, gimnastyka, bieg narciarski, łyżwiarstwo, rekreacyjna jazda na rowerze.

Autor: Marta Mozol-Jursza

Komentarze