Pierwszy dzwonek - mamo odrób ze mną lekcje!

Każdy rodzic chce uczyć dziecko samodzielności i jednocześnie być dla niego wsparciem i towarzyszem w trudnych sytuacjach. Jak powinna wyglądać odpowiedzialna pomoc w odrabianiu lekcji?

Nie wyręczać

Właściwa i przemyślana pomoc to taka, która zapewnia wsparcie, a nie wyręczanie z obowiązków. Naukę powinno pozostawić się dzieciom. Ważna jest obecność i fakt, że rodzic pochyla się nad trudnością z dzieckiem, a nie robi czegoś za nie. Zadaniem rodzica jest przyzwyczajanie dziecka do podejmowania wysiłku i pokonywania trudności. Wtedy uwierzy ono we własne możliwości, uczy się rozwijać swoje uzdolnienia, a przede wszystkim staje się odpowiedzialne za swoje postępowanie i wpływ na własne sukcesy i porażki.


Uczyć samodzielności

Konsekwencją niewłaściwej i nieprzemyślanej pomocy rodzica jest przejęcie przez niego całkowitej kontroli i odpowiedzialności. Pilnowanie, przypominanie i sprawdzanie dziecka uczy je zwalniania siebie z jakiejkolwiek aktywności i ciekawości. Przy napotkaniu trudności szybko się dekoncentruje i całą energię przeznacza na szukanie pomocy u innych. Niesamodzielny uczeń oczekuje pomocy nie tylko od rodziców podczas odrabiania prac domowych, ale i od nauczycieli na lekcjach. Czuje się niepewnie, gdy wzywany jest do tablicy i nie zgłasza się nawet wtedy, gdy zna odpowiedź na stawiane przez nauczyciela pytanie. Ten brak samodzielności utrudnia szkolną naukę, nie zachęca do koncentracji na zadaniach i nie pozwala uwierzyć we własne siły.


Inspirować

Warto, by rodzic poproszony o pomoc w nauce najpierw podsunął dziecku odpowiednią książkę lub wskazał inne miejsce, gdzie może ono znaleźć rozwiązanie. Dobrym pomysłem jest uczenie dzieci korzystania ze słowników, encyklopedii, leksykonów. W ten sposób ograniczamy naszą pomoc do tych zadań, przez które dziecko nie będzie mogło przebrnąć samodzielnie.

Można postarać się też zachęcić dziecko do nauki, pokazując mu inne sposoby zdobywania wiedzy – warto poszukać logicznych i edukacyjnych gier komputerowych, popularno-naukowych filmów i programów telewizyjnych. Warto też odwiedzać muzea, chodzić na pikniki naukowe oraz wykłady tematyczne. Wartościowe w umiejętnym pomaganiu dziecku jest to, że rodzice są zorientowani w jego uzdolnieniach i brakach, mogą w porę zapobiec zaległościom w nauce, a przede wszystkim budują trwałą relację opartą na zaufaniu i wzajemnej odpowiedzialności.

Autor: Andżelika Korczak

Komentarze