Pielęgnacja noworodka

Twoje dziecko w pierwszych dniach swojego życia wydaje się niezwykle kruche i delikatne. Dlatego wszelkie czynności pielęgnacyjne wykonujesz ostrożnie i niepewnie. Może teraz trudno Ci w to uwierzyć, ale wkrótce nabierzesz w tym wprawy i staniesz się prawdziwą mistrzynią.

Zmiana pieluszki

Sprawa bardzo prosta, ale warto pamiętać o kilku zasadach, które pozwolą Ci zrobić to właściwie. Po rozpięciu starej pieluszki, warto ją złożyć w taki sposób, by jej czysta, przednia część znalazła się pod pupą dziecka. Dzięki temu nie zabrudzimy podłoża. Pupę i okolice intymne należy każdorazowo przemyć letnią wodą z szarym mydłem lub płynem do kąpieli dla niemowląt. Można też użyć specjalnych chusteczek, ale lepiej, aby nie stało się to regułą. U dziewczynek zawsze przemywamy w kierunku od spojenia łonowego do odbytu. U chłopców należy dokładnie oczyścić skórę pod workiem mosznowym i pod penisem. Po myciu należy zastosować zasypkę (doskonale sprawdza się w tej roli mąka ziemniaczana) lub preparat na ewentualne odparzenia.

Zakładając nową pieluchę nie powinno się unosić dziecka za nóżki, bo wpływa to negatywnie na rozwój stawów biodrowych. Najlepiej ułożyć dziecko na boku i przyłożyć spodnią stronę pieluszki do jego pleców, po czym ponownie je położyć. Zapinając pampersa upewnijmy się, że ściśle przylega do ciała dziecka, ale nie jest założony zbyt ciasno.


Pierwsza kąpiel

Zanim przystąpisz do pierwszej samodzielnej kąpieli Twojego malucha, przygotuj sobie wszystkie potrzebne akcesoria:

kosmetyk do kąpieli przeznaczony dla niemowląt,

pieluszkę tetrową do owinięcia dziecka,

płatki kosmetyczne lub myjkę,

ręcznik (świetnie sprawdzają się ręczniki z kapturkiem),

oliwkę dla niemowląt oraz preparat na ewentualne odparzenia,

czyste ubranie i czystą pieluszkę,

szczotkę z miękkiego włosia, do uczesanie dziecka.

Idealną sytuacją jest, kiedy kąpielą zajmują się dwie osoby – jedna rozbiera dziecko, a druga w tym czasie przygotowuje wodę. Temperaturę najlepiej sprawdzać za pomocą łokcia lub nadgarstka. Do nabycia są również specjalne termometry do wanienek. Jeśli chcemy taki zakupić, najlepiej wybrać ten, który ma na skali wyraźnie zaznaczony optymalny zakres temperatur do kąpieli.

Wiele noworodków boi się wkładania do wanienki. Takie dzieci lepiej reagują, jeśli przed zanurzeniem w wodzie owiniemy je tetrową pieluszką, którą odwiniemy dopiero w wodzie. Trzymając dziecko należy pamiętać o stabilnym podtrzymywaniu jego główki. Należy bardzo uważać, żeby woda nie nalała mu się do uszu. Ważne też, aby nie zamoczyć kikuta pępowiny. Na początku, kiedy rodzice nie są jeszcze pewni swoich umiejętności, warto podzielić się pracą. Jedno z rodziców może trzymać dziecko, a drugie zajmować się myciem.

W trakcie samego mycia, bardzo ważne jest, aby dokładnie oczyścić wszelkie fałdy i zagięcia skóry, gdyż tam najczęściej tworzą się odparzenia. Nie wolno zapomnieć o szyi, którą bardzo trudno dokładnie umyć. Pomocne są waciki kosmetyczne.

Po kąpieli należy dokładnie wytrzeć dziecko, zwracając uwagę na wszystkie „zakamarki” i posmarować oliwką. Miejsca odparzone smarujemy przeznaczonym do tego preparatem. Po ubraniu dziecka zawsze należy je uczesać specjalną szczotką dla niemowląt, nawet jeśli nie ma jeszcze włosów. W ten sposób masujemy skórę, co poprawia ukrwienie cebulek włosowych, zapobiegamy też pojawieniu się ciemieniuchy.


Toaleta pępuszka

Pielęgnacja kikuta pępowiny budzi niepokój u wielu rodziców. Jest jednak całkiem prostą sprawą. Obecnie zaleca się przemywanie okolicy pępka jałowymi gazikami nasączonymi w spirytusie salicylowym. Aby dokładniej oczyścić miejsca wokół kikuta, można także pomóc sobie patyczkami kosmetycznymi. Możemy także użyć spirytusu spożywczego rozcieńczonego w proporcji 2:1. Zabieg należy powtarzać minimum trzykrotnie w ciągu dnia, do czasu odpadnięcia kikuta i przez następne 2-3 doby.


Obcinanie paznokci

Niektóre dzieci przychodzą na świat z ostrymi i twardymi paznokietkami, którymi potrafią się dotkliwie podrapać. Mimo to nie zaleca się obcinania ich, aż do ukończenia przez malucha pierwszego miesiąca życia, gdyż może to wywołać zakażenie. Jeśli dziecko rani sobie buzię, warto nakładać mu specjalne rękawiczki lub po prostu skarpetki.

Autor: Marta Mozol-Jursza

Komentarze