Paniczny problem

Najczęściej dają o sobie znać w zatłoczonym miejscu. Osoba, która je odczuwa, boi się. Czego? Śmierci, omdlenia, drugiej osoby, egzaminu. Ataki paniki to nie tylko lęk w sensie psychologicznym. Towarzyszą jemu również objawy cielesne, przypominające chorobę serca lub układu oddechowego. Najgorsze jest to, że w czasie ataku, nie można nad nim zapanować.

Napady lęku panicznego mogą występować jako odrębne schorzenie lub towarzyszyć innym, np. depresji. Dotyczą około 9 procent całej populacji, jednak te nawracające i wymagające leczenia występują u 1-2 procenta ludności. Dwukrotnie częściej chorują kobiety. Pierwsze objawy występują najczęściej między 10 a 28 rokiem życia, jednak najbardziej rozwinięte stadium choroby przypada między 25 a 44 rokiem.


Objawy

Napady panicznego lęku mogą się objawiać mocnym biciem serca i podwyższonym tętnem, bólem w klatce piersiowej, zawrotami głowy, nudnościami. Osoba, którą dotyka taki atak często ma trudności z oddychaniem, poci się, dławi i drży. Jest blada i drętwieją jej kończyny. Objawy narastają w ciągu kilku minut i trwają nawet kilka godzin. Po napadzie często występują lęki agorafobii - przed znalezieniem się w niektórych miejscach, i lęk antycypacyjny - przed powtórzeniem się napadu paniki.


Zagrożenia

Nieleczone ataki paniki mogą prowadzić do agorafobii, czyli irracjonalnego lęku przed przebywaniem na otwartej przestrzeni. Osoba cierpiąca na agorafobię z powodu strachu może w ogóle nie wychodzić z domu. Takie lęki poważnie utrudniają codzienne funkcjonowanie w społeczeństwie oraz aktywność zawodową.


Jak leczyć?

Napady paniki leczy się zarówno farmakologicznie, jak i terapeutycznie. Zazwyczaj stosuje się leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI i benzodiazepiny. Najczęściej niezbędna jest również psychoterapia. Po długim i dobrze zaplanowanym leczeniu, pacjent ma szanse wrócić do życia społecznego i zawodowego.

Autor: Oprac.AŁ

Komentarze