NTM – objawy i leczenie

Nietrzymanie moczu to jedna z najczęściej występujących chorób przewlekłych u kobiet. To również jedna z najbardziej wstydliwych dolegliwości. Trudno ustalić, ile osób cierpi na NTM, ponieważ wiele z nich ukrywa swój problem, nawet przed lekarzem.

Liczbę osób cierpiących na NTM wciąż trudno ustalić, ponieważ pacjenci często albo nie mówią lekarzowi o swojej dolegliwości, albo zwlekają z rozmową. Tymczasem nieleczona (lub nieprawidłowo leczona) choroba jest przyczyną wielu powikłań, i to nie tylko somatycznych, ale również psychologicznych. Trzeba również pamiętać, że nietrzymanie moczu może być objawem innej poważnej choroby, dlatego im wcześniej zostanie zdiagnozowane, tym szybciej będzie można podjąć leczenie.


Czym jest NTM?

NTM jest wynikiem niewydolności układu zamykającego pęcherz moczowy. Objawia się niekontrolowanym wypływem moczu, szczególnie przy wysiłku. W zależności od zaawansowania wyróżniamy 3 stopnie:

• Stopień I: Nietrzymanie moczu podczas kaszlu, śmiechu czy kichania
• Stopień II: Nietrzymanie moczu podczas biegania, wchodzenia po schodach, ćwiczeń fizycznych
• Stopień III: Nietrzymanie moczu podczas stania

Z racji tego, że przyczyna nietrzymania moczu u każdego pacjenta może być inna, bardzo ważne jest wczesne rozpoznanie typu NTM, dzięki czemu będzie można dobrać odpowiednie metody leczenia.


Wyróżniamy:

Wysiłkowe NTM – mimowolny wyciek moczu podczas wysiłku fizycznego, ale również podczas kichania lub kaszlu.

NTM z parć naglących – mimowolny wyciek moczu, któremu towarzyszy lub poprzedza go uczucie nagłego parcia. Jest to jeden z objawów pęcherza nadreaktywnego.

Mieszane nietrzymanie moczu – kombinacja dwóch poprzednich typów, tj. mimowolny wyciek moczu z towarzyszącym uczuciem nagłego parcia, jak również podczas wysiłku, kichania lub kaszlu.


Kogo dotyczy?

Problem nietrzymania moczu (NTM) – według statystyk – dotyka ok. 10-15 proc. każdego społeczeństwa. W Polsce dotyczy około 4 milionów osób, z czego większość to kobiety.

Wbrew obiegowej opinii problem ten dotyczy wyłącznie kobiet dojrzałych czy też tych, które weszły w okres menopauzy. Prawdą jest, że w czasie klimakterium dochodzi do zmniejszenia ilości wytwarzanych estrogenów, co może doprowadzić do osłabienia napięcia mięśni dna miednicy, kontrolujących pracę zwieraczy i utrzymujących pęcherz w zamknięciu. Osłabione mięśnie dna miednicy (mięśnie Kegla) nie spełniają swojej funkcji jak należy. Trzeba również pamiętać, że mięśnie dna miednicy z upływem lat słabną. Proces ten nasila się ze względu na przebyte porody, ciężką pracę fizyczną, stres czy nieprawidłowy styl życia. NTM dotyka jednak również młodych mam, w przypadku których po porodzie mięśnie dna miednicy ulegają rozluźnieniu.

Dlatego systematyczne ćwiczenie mięśni dna miednicy daje szansę wyeliminowania nieprzyjemnych skutków osłabienia mięśni, czyli mimowolnego wyciekania moczu podczas wysiłku fizycznego, kaszlu, śmiechu, a także braku satysfakcji z życia seksualnego.


Kiedy do ginekologa?

Jak rozpoznać NTM? Może to zrobić nawet lekarz rodzinny na podstawie objawów relacjonowanych przez pacjentkę, który skieruje ją na specjalistyczne leczenie. Problemem tym zajmują się też ginekolodzy. Wstępne rozpoznanie opiera się na zwykłym badaniu ginekologicznym (badanie powinno odbywać się z pełnym pęcherzem moczowym, co pozwoli lekarzowi ustalić stopień zaawansowania choroby). Ponadto wykonuje się ogólne badanie moczu oraz ocenia czynność nerek. Ważne jest również przeprowadzenie badań ogólnych w celu wykluczenia współistnienia innych chorób, których objawem może być nietrzymanie moczu.


Praktyczne ćwiczenia

Ćwiczenie mięśni Kegla można wykonywać w dyskretny sposób właściwie wszędzie: w pracy, w podróży samochodem, nawet w kolejce. Polega to na zaciskaniu mięśni pochwy tak, jakby chciało się zatrzymać strumień moczu. Należy wytrzymać z tak napiętymi mięśniami ok. 10 sekund i powoli je rozluźnić. Należy powtórzyć ćwiczenie 10 razy, za każdym razem próbując napiąć mięśnie jeszcze mocniej.


Leczymy NTM

Czasem w przypadku NTM wystarcza leczenie zachowawcze, czasem farmakologiczne, niekiedy jednak pacjentka musi przejść specjalistyczny zabieg. Poprzedzony jest on tzw. badaniem urodynamicznym, które daje szczegółowe informacje na temat ciśnienia i przepływu moczu przez pęcherz i cewkę moczową. Zabieg ma na celu odtworzenie nieprawidłowego układu anatomicznego struktur odpowiedzialnych za prawidłowe oddawanie moczu. Obecnie zabiegi tego typu wykonuje się bez otwierania powłok brzusznych, wyłącznie od strony krocza, jest to minimalna inwazja. Zaawansowany wiek nie wyklucza operacji, gdyż nie jest wymagane znieczulenie ogólne. Zabiegi te dają bardzo zadowalające rezultaty.

Autor: Oprac. (KB)

Komentarze

  • 2016-03-31 gość

    NNNNNNNNNNNN