Nie tylko z dziurami - sery

Są pyszne, zdrowe i …niestety, tuczące. W Polsce wytwarzamy zaledwie 90 gatunków serów, na świecie jest ich aż 4 tysiące.

Jest ich wielki wybór – najpopularniejsze są żółte, białe, pleśniowe, topione czy wędzone. Wszystkie znakomite i zdrowe. Nie od dziś wiadomo, że są jednym z najbogatszych źródeł wapnia, który buduje kości oraz zęby i utrzymując je w dobrej formie. Jest też potrzebny mięśniom (odpowiada za skurcze włókien mięśniowych, w tym również za pracę serca) oraz komórkom nerwowym (umożliwia przewodzenie impulsów nerwowych).

Oprócz wapnia jest i białko – niezwykle ważne zwłaszcza dla małych dzieci, stanowi bowiem budulec rosnącego, młodego organizmu i odpowiada za utrzymanie jego odporności (wchodzi w skład przeciwciał chroniących przed wirusami oraz bakteriami).

W serach znajdują się też: magnez, fosfor, cynk, witamina A oraz witaminy z grupy B, które usprawniają pracę naszego mózgu.

Niestety zawierają sporo tłuszczu, dlatego ograniczyć ich jedzenie powinny osoby z nadwagą i z podwyższonym poziomem cholesterolu.


Podział serów

Sery dzieli się ze względu na pochodzenie mleka, zawartość tłuszczu, konsystencję, proces produkcyjny lub czas dojrzewania.


Sery podpuszczkowe pleśniowe

Do tej grupy serów należą m.in. Brie, Camembert oraz Roquefort. Swoją charakterystyczną skórkę ser Brie zawdzięcza bakteriom Penicillium candidum, które biorą udział w procesie dojrzewania, znakomicie podnosząc smak sera. Sery tego typu produkuje się w wielu krajach, lecz nazwa „Brie” zarezerwowana jest wyłącznie dla tych produkowanych w departamencie Seine-et-Marne i Marne niedaleko Paryża.


Sery maziowe

Kolejną kategorią serów podpuszczkowych miękkich są sery maziowe, których słynnym reprezentantem jest ser limburski, tzw. limburger. Jest to gatunek sera półtwardego produkowanego na bazie mleka krowiego, o silnym, charakterystycznym zapachu, dojrzewający od 3 do 6 tygodni. Sprzedawany jest w formie kostek lub kręgów.


Sery pomazankowe

W kategorię serów poduszczkowych miękkich wpisuje się także grupa serów pomazankowych. Reprezentantem takich serów jest bryndza, czyli miękki, podpuszczkowy ser produkowany z mleka owczego. W procesie produkcyjnym bryndzę kruszy się i pozostawia w cieple przez około 2 tygodni. Charakterystyczny smak i zapach bryndzy powstają dzięki stosowanej pleśni Oidium lactis. Obecnie produkuje się także odmiany bryndzy z mieszanek mleka krowiego i owczego, z dodatkami smakowymi. Bryndza zawiera około 45% tłuszczu, 50% wody i 2-3% soli. Taki ser popularny jest w Polsce, Rumunii, Rosji, Austrii, Czechach oraz na Słowacji i Ukrainie.


Grupa serów twardych

W tej grupie, nazywanej także serami twardymi, wyróżniamy:

- Sery typu szwajcarskiego o słodkim, bardzo delikatnym smaku, których przedstawicielem jest ser o dużych równomiernie rozłożonych oczkach; np. emmentaler.

- Sery typu holenderskiego o łagodnym, lekko kwaskowatym smaku; reprezentowane przez goudę, sery edamski, podlaski lub zamojski.

- Sery typu szwajcarsko-holenderskiego powstały w wyniku połączenia tych dwóch metod produkcji, dzięki czemu uzyskujemy bardziej ostry smak i zapach; np. ser tylżycki.

- Sery typu włoskiego, czyli bardzo twarde i mocno pikantne, których reprezentantem jest włoski parmezan.

- Sery typu angielskiego o ostrym, nieco lekko kwaskowatym posmaku, reprezentowane przez słynny cheddar.

- Typ bałkański, czyli sery o łagodnym smaku i zapachu, wytwarzane z masy serowej uprzednio sparzonej. Przykładami takich serów są mozzarella i oscypek.

Autor: Oprac. DK

Komentarze