Nacięcie, implant, szew

Zabieg powiększania piersi nie jest długotrwały, trzeba się jednak do niego właściwie przygotować, a po nim przestrzegać zaleceń lekarza.

Implanty umieszcza się dzięki 3-5 centymetrowym nacięciom, które mogą być zlokalizowane wzdłuż fałdu pod piersią, wokół otoczki sutkowej lub w okolicy pachy. Wybór ten zależy od placówki wykonującej zabieg. Najczęściej stosowany jest dostęp tzw. podsutkowy. Wybór tego dostępu jest oparty na długoletnich doświadczeniach, gdyż daje on najładniejszy kształt piersi i najmniej powikłań, takich jak zaburzenia czucia w brodawce. Nacięcie jest tak prowadzone, by po zabiegu pozostała jak najmniejsza blizna.


Musi być dobrze schowany

Poprzez nacięcie implant wsuwany jest we właściwe miejsce: pod gruczoł piersiowy, pod powięź piersiową lub głębiej - pod mięsień, może być też umieszczany częściowo pod mięśniem i gruczołem tzw. dual plane.
Wybór miejsca, w którym zostanie zlokalizowany implant zależy od kilku czynników: jakości i wielkości gruczołu piersiowego, jakości skóry i tkanki podskórnej, a także wielkości i stopnia opadania piersi. Decyzję uzależnia się również od tego, czy w danym miejscu implant będzie w wystarczający sposób dobrze pokryty przez tkanki – jeśli nie, będzie wyglądał mało estetycznie, a przede wszystkim sztucznie. Miejsce pod implant przygotowuje się odpowiednio preparując tkanki, by powstała właściwej wielkości kieszeń.


Godzina pod narkozą

Operację przeprowadza się w znieczuleniu całkowitym, a więc w narkozie. Trwa około godziny, po niej niezbędna jest jedno- lub dwudniowa hospitalizacja. Potem stosuje się czasem przez kilka dni dreny, w niektórych klinikach podaje się profilaktycznie przed i po zabiegu antybiotyk. Przez kilka dni po operacji niezbędne może być też zażywanie środków przeciwbólowych; z dnia na dzień ból powinien być słabszy. Szwy usuwane są zwykle po 7-10 dniach. Przez 3-4 tygodnie po operacji piersi powinny być usztywnione specjalnym biustonoszem, dotyczy to także nocy. W tym czasie zalecanie jest spadnie na plecach i ograniczenie aktywności fizycznej, a także nie powinno się podnosić rąk.


Tygodnie ograniczeń

O tym wszystkim lekarz musi pacjentkę szczegółowo poinformować przed zabiegiem, by nie była zaskoczona czekającymi ją ograniczeniami. Kobieta powinna otrzymać te informacje na piśmie i potwierdzić własnoręcznym podpisem. Ograniczenie aktywności fizycznej oznacza bowiem nie tylko rezygnację z siłowni, ale również z dźwigania siatek z zakupami i z seksu. Kobiecie po zabiegu potrzebne jest więc, co najmniej, kilkudniowe zastępstwo w pracach domowych, a później, po 10-14 dniach od operacji – duże wsparcie.

Ze specjalnymi wyrzeczeniami muszą pogodzić się palaczki. – Zalecamy, by tydzień lub dwa przed operacją zrezygnowały z palenia, a po niej, co najmniej przez dwa tygodnie – mówi dr Wiesław Bieńkowski, specjalista chirurgii plastycznej, dyrektor Centrum Medycznego Bieńkowski – Klinika Chirurgii Plastycznej.


Nic przez głowę

Są i inne rzeczy, o których warto pomyśleć zawczasu. Po pierwsze o drodze powrotnej z zabiegu. Prowadzenie samochodu nie wchodzi w grę, samodzielna podróż tramwajem również nie jest wskazana. Nie ma więc dyskusji, trzeba zorganizować sobie transport. Po drugie – ważny jest wybór odpowiednich ubrań na ten moment. To nie powinno być nic wkładanego przez głowę, bo, przypomnijmy, podnoszenie rąk przez pewien czas jest niewskazane i do tego wiązać się może z dodatkowym bólem.

Autor: Małgorzata Grosman

Komentarze