Jak zmusić nastolatka do nauki?

To pytanie zadaje sobie wielu rodziców marzących o doskonałych wynikach swoich dzieci. Ale zmusić się nie da. Jedyne, co można zrobić, to pomóc dziecku, aby samo chciało. Jak?

Daj przykład

Dziecko, które widzi, że rodzice czytają książki, szukają informacji, biorą udział w kulturze, pielęgnują własne zainteresowania z chęcią angażuje się w podobne czynności. Taki kontekst domowy nie tylko mobilizuje, ale stwarza możliwość wspólnego spędzania czasu i dbania o relacje.


Miej kontakt ze szkołą

Rozmawiaj o szkole, utrzymuj dobry kontakt z nauczycielami, uczestnicz w zebraniach, w działaniach dziecka niezwiązanych z nauką a odbywających się na terenie szkoły.


Pomóż ustalić osiągalny cel

Daj odczuć dziecku, że cel jest osiągalny, oraz wspieraj jego wysiłki w dążeniu do niego. Wspólnie z nim formułuj problemy i stawiaj pytania. Świadomość wielkości włożonej pracy wprawi dziecko w zadowolenie na skutek osiągnięcia celu, a nawet podczas samego zbliżania się do niego. A ten przyjemny stan emocjonalny, to, jedno z najsilniejszych pozytywnych wzmocnień.


Pomóż uczynić cel „własnym”

Sukces jest znacznie silniej odczuwany przez dziecko, jeśli cel utożsamiany jest z jego prywatnymi dążeniami. Pomaga mu to uwierzyć we własne kompetencje, co jest niezbędnym czynnikiem przy samodzielnym podejmowaniu kolejnych działań.


Wzbudź motywację wewnętrzną

Wykształcenie wewnętrznej motywacji do uczenia się jest czymś niezwykle ważnym w nauczaniu. Własne przekonanie o słuszności swoich działań daje poczucie wpływu i rozwija kreatywność.


Wzbudzić motywacja zewnętrzną

Niestety często się zdarza, że wewnętrzne siły są niewystarczające, by dziecko wytrwale siedziało nad książkami, dlatego motywacja zewnętrzna odgrywa istotną rolę. Przekonanie, że skończona praca związana jest z nagrodą lub też dzięki jej wykonaniu uniknie się nieprzyjemności, pomaga w wysiłkach.


Wprowadź system zasady

Ustalenie listy zasad wspólnie z dzieckiem, a potem konsekwentne ich stosowanie przez rodzica, ułatwia wzajemną relację. Dla dziecka poczynania rodzica są wówczas przewidywalne i samo może decydować o skutkach swojego zachowania.


Doceniaj starania

Jeśli rodzicom zależy, żeby jakieś zachowanie się powtarzało (na przykład odrabianie lekcji) dobrze jest, gdy zauważają starania dziecka. Ignorowanie pozytywnych zachowań prowadzi bowiem do ich wycofywania, jest rodzajem kary, zwłaszcza, gdy robi to osoba znacząca. Badania psychologiczne udowadniają, że stosując nagrody i pochwały uzyskujemy niezwykły przyrost motywacji i osiągnięć.

Autor: Andżelika Korczak-Urban, psycholog

Komentarze