Jak przeżywać żałobę?

Proces żałoby ma swoje fazy i wymaga czasu, niezbędnego, by mógł się dopełnić. Trzeba go przeżyć od początku do końca. Nie ma "wzoru na przeżywanie żałoby", ale jest kilka rzeczy, które warto zrobić.

Weź udział w rytuałach i obrzędach żałobnych

Dla procesu radzenia sobie z bólem związanym ze stratą i żałobą niezwykle cenne są takie rytuały i obrzędy, jak: pogrzeb i jego przygotowanie, osobiste pożegnanie ze zmarłym, spotkanie rodziny i przyjaciół po pogrzebie, okres oficjalnej żałoby, zachowanie pamiątek, a także świadome przeżywanie kolejnych rocznic śmierci. Gdy umiera bliska nam osoba i zostaje pochowana bez naszego udziału, wtedy w dłuższej perspektywie cierpimy jeszcze bardziej, gdyż zaczynamy dotkliwie odczuwać fakt, że nie pożegnaliśmy się ze zmarłym.


Przeżywaj emocje

Złość, poczucie winy, poczucie zagubienia, zapominanie rzeczy, o których zawsze się pamiętało, to normalne reakcje na informacje o śmierci bliskiej osoby. Możesz czuć się przez nie całkowicie opanowany, ale pamiętaj, że nie są to oznaki popadania w szaleństwo, lecz objawy żałoby. Możesz być zły na tego, kto już nie żyje, na świat, na Boga, na siebie. Nie ma nic złego w wyrażaniu tych emocji. Nie bój się płakać. Łzy leczą.


Miej przyjaciela

Znajdź osobę, która umie i chce Ciebie słuchać. Zadzwoń lub idź do niej, gdy czujesz potrzebę porozmawiania, wypłakania się. Choć żałoby nie uleczy się tylko słowami, to niezwykle ważne jest korzystanie z pomocy bliskich – rozmawianie o zmarłym, wspominanie dobrych chwil z jego życia, dzielenie się swoimi uczuciami związanymi ze stratą. Rozmowy pomagają rozładować negatywne emocje, wykrzyczeć złość i ból oraz „oswoić” się z sytuacją.


Daj czas czasowi

Ludzie powiadają: „Czas leczy rany”. To prawda – im więcej czasu upłynie od śmierci kogoś bliskiego, tym łatwiej radzimy sobie z bólem po jego stracie. Jeśli jednak minął ponad rok, odkąd bliska osoba nie żyje, a ty nie możesz poradzić sobie z bólem i osamotnieniem, koniecznie zwróć się o pomoc do psychologa (osobom wierzącym może pomóc rozmowa z księdzem). Podziel się swoim smutkiem, porozmawiaj o sensie życia i śmierci. Żałobę trzeba przeżyć, ale po niej wrócić do świata żywych. Strata bliskiej osoby nie oznacza końca szczęśliwego życia. Daj sobie czas na powrót do normalnego życia.

Nie zapominaj, że istnieją grupy wsparcia, które mogą Ci pomóc. Jeżeli w Twoim mieście ich nie ma, to poproś psychologa czy innego specjalistę o pomoc w ich zorganizowaniu.

Autor: Andżelika Korczak-Urban, psycholog

Komentarze