Ja „tylko” chcę schudnąć. jak pomóc anorektyczce?

Zaburzenia odżywania w postaci anoreksji  to coraz częściej występujące trudności i dzieci i młodzieży. Termin anorexia powstał z połączenia dwóch słów: an – pozbawienie, brak i orexis – apetyt. Oznacza on niechęć do pokarmu lub brak łaknienia. Choroba ta dotyczy w większości przypadków dziewcząt w okresie dojrzewania. Jak im pomóc?

Mieć świadomość skali zjawiska

Anoreksja jest jednym z najbardziej śmiertelnych schorzeń psychicznych. Jej leczenie jest trudne, długie i wymaga ogromnej pracy ze strony osoby chorej i jej najbliższych. Dlatego warto zwracać uwagę na najwcześniejsze oznaki tego zaburzenia odżywiania.


Wyłapać sygnały

Anorektyczki bardzo nerwowo reagują na jakąkolwiek wzmiankę o swojej chorobie, ucinając rozmowę mówią: chce „tylko” schudnąć. Uwagę może zwrócić kilkukrotne ważenie się w ciągu dnia. Po odpowiednio dużym spadku wagi dochodzi do zatrzymania miesiączkowania. Anorektyczki często gotują dla całej rodziny, ale zwykle znajdują jakieś wytłumaczenie, żeby uniknąć wspólnego posiłku. Kiedy już coś zjedzą, dużo czasu poświęcają ćwiczeniom fizycznym, by jak najszybciej spalić zbędne kalorie. W momencie, gdy choroba staje się zaawansowana, dziewczyny coraz częściej odczuwają chłód, w związku z tym zaczynają ciepło się ubierać. Jednocześnie ukrywają w ten sposób coraz chudsze ciało.


Wizyta u specjalisty

Pierwszym krokiem w kierunku leczenia powinno być pójście do psychiatry lub psychologa, który oceni stopień rozwoju choroby i postawi diagnozę. Leczenie w anoreksji zależy od stanu pacjenta. Można podzielić je na biologiczne i psychologiczne.


Terapia biologiczna

Terapia biologiczna, to leczenie objawowe - skupiające się na wyrównaniu poziomu życiowych pierwiastków (elektrolitów), odbudowie masy ciała. W tym celu wykorzystuje się odpowiednio dobraną dietę oraz lekarstwa.


Terapia psychologiczna

Metody psychologiczne to głównie psychoterapia. W zależności od potrzeb proponuje się psychoterapię rodzinną (skierowaną do całej rodziny), lub indywidualną (nastawioną na leczenie osoby chorej). Uświadomienie sobie konieczności wzięcia udziału w terapii, szczególnie w terapii rodzinnej zwiększa szansę na wyleczenie. Anoreksja praktycznie zawsze musi być leczona w oparciu o psychoterapię rodzinną, ze względu na delegowany charakter pacjenta – innymi słowy mówiąc, anoreksja jest objawem problemu w rodzinie. Dlatego, dobre dla dziecka jest, jeśli rodzice wezmą udział w leczeniu.

Autor: Andżelika Korczak-Urban

Komentarze