Hazard – jak wyrwać się z nałogu?

Wizyty w kasynie, przesiadywanie w barach przy automatach jednorękiego bandyty oraz spędzanie dni i nocy przy komputerze. Tak często zaczyna się nałóg zwany uzależnieniem od hazardu. Gdzie szukać pomocy?

Jeśli zauważymy, że ktoś z bliskich zbyt wiele czasu poświęca grom, należy udać się po pomoc. Powstaje pytanie do kogo? Czy do duchownego, lekarza, czy przyjaciela? Chociaż wybór jednego z tych doradców jest krokiem naprzód, to niestety, szanse zdrowienia, przy pomocy któregokolwiek z nich są małe.

Sama analiza własna, dokonana indywidualnie z kimś w cztery oczy ma bardzo małe szanse powodzenia kompulsywnym hazardzistom. Warto zgłosić się do specjalisty. To jedyny sposób, by móc wyrwać się z sideł nałogu. Kamuflowanie problemu, branie pożyczek na spłatę długów męża czy dziecka przynosi odwrotny skutek, gdyż taka osoba dalej brnie w ślepy zaułek. Z pomocą może przyjść:


Samopomocowa grupa Anonimowych Hazardzistów

Ta grupa przyjmuje do wspólnoty każdą osobę, która wyraża pragnienie, aby przestać uprawiać hazard. Wiele tysięcy kompulsywnych hazardzistów zdrowieje dzięki Anonimowym Hazardzistom. Jest to najskuteczniejszy i najpomyślniejszy sposób zdrowienia, jaki istnieje.

Jest takie powiedzenie wśród Anonimowych Hazardzistów „ Mitingi to załatwią”. Co załatwią? Uzdrowienie. Mitingi ułatwiają je, sprawiają, że jest silniejsze i lepsze. Podstawą wspólnoty są jej spotkania. Członkowie grupy wierzą, że dzieląc się doświadczeniem i nadzieją, znajdą siłę ducha niezbędną do powstrzymania się od hazardu w powszednim życiu. Proponują, aby w ciągu pierwszych 90 dni uczestniczyć w tylu mitingach, w ilu tylko można. Celem jest jak najszybsze pogodzenie się ze swoją chorobą.


Ośrodek Terapii Uzależnień

Takie miejsca prowadzą specjaliści w dziedzinie terapii uzależnień. Można tam znaleźć pomoc w postaci spotkań indywidualnych ze specjalistą oraz spotkań grupowych. W razie potrzeby osoba uzależniona kierowana jest do udziału w leczeniu zamkniętym. Wówczas program terapii jest intensywny. Wykłady, terapia grupowa, terapia indywidualna, niewiele jest czasu wolnego.

Pobyt w ośrodku to terapia podstawowa: rozpoznanie choroby, uznanie jej i przygotowanie się do powrotu do domu. Potem musi być kontynuowana. Mitingi, spotkania w klubach AH i bardzo często praca z psychologiem, konsultacje psychiatryczne. Nie ma uniwersalnego modelu leczenia. Są różni ludzie z różnych środowisk, mają różne problemy, to wszystko jest uwzględniane.

Autor: Andżelika Korczak-Urban, psycholog

Komentarze