Dziecko do przeglądu - badania bilansowe

Badania bilansowe pozwalają nie tylko na ocenę obecnego stanu zdrowia naszego dziecka. Dzięki nim możemy obserwować tempo jego rozwoju w poszczególnych latach oraz porównać je z tempem rówieśników. Jest to także sposób na wykrycie rozmaitych wad.

W jakim celu wykonuje się badania bilansowe?

Jak mówi stare powiedzenie, lepiej zapobiegać, niż leczyć. Dlatego właśnie – w celu profilaktycznym – Twoje dziecko, zanim skończy 18 lat, musi kilkakrotnie zgłosić się do lekarza, kiedy jest zupełnie zdrowe. Lekarz ocenia, czy jego rozwój przebiega prawidłowo. Określa też wzrost i wagę, bada kręgosłup, wzrok, słucha płuc i serca. Jeśli uchwyci nieprawidłowości, które nie dają jeszcze objawów, będzie znacznie łatwiej mógł je wyleczyć, niż kiedy zaczną sprawiać kłopoty. Odkrycie odchyleń na czas, eliminuje też ryzyko, że pozostawią po sobie stałe następstwa dla zdrowia. Dlatego badania bilansowe są niezwykle ważne dla Twojego dziecka.


Kiedy?

Pierwszym bilansem, jest bilans zerowy w szpitalu położniczym. Następnie bilanse zdrowia dziecka przeprowadza się sześciokrotnie: w 2, 4, 6, 10, 14 i 18 roku życia. Zaleca się, choć nie jest to obowiązkowe, aby bilans, zwany patronażem lekarskim, dziecko odbyło przed ukończeniem 4 tygodnia życia. Lekarz oceni wtedy malucha pod kontem przybierania na wadze i ogólnego stanu zdrowia. Posłucha też płuc i serca, oceni ciemiączko.

Badanie przed czwartym tygodniem życia ma jeszcze jedno znaczenie. U zdrowych niemowląt jest to pierwszy kontakt z lekarzem w przychodni. Trudno powiedzieć na ile niemowlę jest go świadome, jednak znacznie lepiej, aby najpierw przyszło do przychodni na neutralny i bezbolesny bilans, niż na szczepienie, które odbywa się w 6 tygodniu życia. Pomoże to budować pozytywne skojarzenia związane ze służbą zdrowia.


Bilans dwulatka

Badanie obejmuje:

• zmierzenie wzrostu i wagi oraz ich ocenę w oparciu o siatki centylowe (czyli porównanie z danymi populacyjnymi),
• dokładne badanie pediatryczne,
• ocenę rozwoju psychomotorycznego,
• ocenę słuchu, reakcji słuchowych, rozwoju mowy i czynników ryzyka uszkodzenia słuchu,
• test Hirschberga w kierunku wykrywania zeza,
• pomiar ciśnienia ,
• ocenę wykonania szczepień ochronnych.

Bilans wykonuje lekarz rodzinny dziecka.


Bilans czterolatka

Obejmuje podobne punkty, jak bilans dwulatka, ale ocenia się także rozwój społeczny dziecka i zwraca uwagę na zaburzenia statyki ciała.


Bilans sześciolatka

Oprócz punktów wymienionych wyżej ocenia się zewnętrzne narządy płciowe, zwłaszcza u chłopców. Pomaga to wykryć takie zaburzenia jak wnętrostwo, stulejka, spodziectwo. Dokonuje się także oceny mowy pod kątem wad wymowy. Sprawdzana jest także lateryzacja – czyli preferencje dziecka odnośnie używania prawej lub lewej reki. Na koniec dziecko otrzymuje szczepienia ochronne.


Bilans dziesięciolatka

Dziesięciolatki zaczynają dojrzewać płciowo, dlatego bilans, poza wcześniej wymienionymi punktami, obejmuje także ocenę tego dojrzewania. Większą uwagę zwraca się też na adaptację szkolną dziecka i jego rozwój emocjonalny. Aby to ocenić analizuje się dane otrzymane od rodziców, pielęgniarki szkolnej i otoczenia dziecka.


Bilans czternastolatka

Jest podzielony. Badania antropometryczne, ocenę słuchu i wzroku przeprowadza pielęgniarka szkolna. Lekarz w poradni bada dojrzewanie płciowe, tarczycę, układ ruchu, jamę ustną i skórę. Również zwraca się uwagę na sytuację emocjonalną i rodzinną dziecka.


Bilans osiemnastolatka

Pozwala ocenić w jakim stanie zdrowia młody człowiek wchodzi w dorosłość. Jest bardzo ważny, ponieważ ma wpływ na ocenę perspektyw zawodowych i prokreacyjnych. Jeśli chodzi o zakres badań, jest bardzo zbliżony do bilansu czternastolatka. Jednak w końcowej ocenie stanu zdrowia powinny być zawarte informacje na temat ewentualnych ograniczeń dotyczących przyszłego zawodu.

Autor: Marta Mozol-Jursza

Komentarze