Czy warto być wdzięcznym?

Duża część życia polega na dawaniu, przyjmowaniu i odpłacaniu za otrzymane dobro, czyli na odwzajemnianiu. Wdzięczność jest emocjonalną częścią wzajemności. Dzięki niej jesteśmy w stanie podać dalej promyk czegoś dobrego.

Co to jest wdzięczność?

Jest złożonym uczuciem. Mieścić może w sobie sprzeczne emocje. Obok tych pozytywnych, takich jak radość, uspokojenie, ulga, mogą pojawiać się emocje negatywne: bezradność, zakłopotanie, irytacja. Jest odpowiedzią na czyjąś pomoc i wsparcie, które otrzymaliśmy w sytuacji trudnej, gdy czuliśmy się bezsilni, słabi i zagubieni.


Jak okazać wdzięczność?

Zdarza się, że będąc komuś wdzięczni, nie potrafimy tego okazać. Czujemy się niezręcznie. Brakuje odpowiednich słów i szybko pojawia się przekonanie, że nasz dobroczyńca z pewnością wie, że jesteśmy mu wdzięczni. Niestety w ten sposób marnujemy szansę na uczynienie siebie i kogoś bardziej szczęśliwym. Liczą się proste gesty, np. podziękowanie słowne, szczery i serdeczny uśmiech albo uścisk wyrażający podziękowanie. W szczególności dla mężczyzn okazanie wdzięczności związane jest z oddaniem przysługi.


Kobiety i mężczyźni & wdzięczność

Kobiety częściej niż mężczyźni odczuwają i okazują wdzięczność. Mężczyźni kojarzą ją z zależnością od kogoś, a ta jest bardzo obciążająca, zwłaszcza w konfrontacji ze stereotypem, który wymaga od nich, by byli zaradni i samodzielni.


Co daje mi wdzięczność?

Liczne badania psychologiczne wskazują, że odczuwanie i okazywanie wdzięczności zwiększa poczucie szczęścia nawet o 25 procent. Jest buforem dla stresu. Wdzięczni ludzie w mniejszym stopniu doświadczają emocji i stanów, które wywołują stres, np. zazdrości, urazu, czy żalu. Ludzie wdzięczni są zdrowsi. Lepiej śpią, rzadziej zapadają na choroby związane z wysokim ciśnieniem, mają silniejszy system odpornościowy. W mniejszym też stopniu angażują się w ryzykowne zachowania, np. zagrażające zdrowiu kuracje odchudzające, zażywanie narkotyków, ryzykowny seks. Okazana wdzięczność zbliża do ludzi, pomaga znaleźć w nich oparcie i dawać je.


Łańcuch dobrych uczynków

Ludzie, którzy przeszli przez ciężkie operacje, uszli z życiem z wypadku samochodowego zaczynają pracować na rzecz innych, udzielają się w stowarzyszeniach, oddają krew, wdzięczni za dobro, które otrzymali. W ten sposób spłacając dług wdzięczności za życie, tworzą łańcuch dobrych gestów, zachowań, słów.


Dzienniczek wdzięczności

Pomocne w rozwijaniu w sobie postawy wdzięczności jest prowadzenie dziennika. Można zapisywać w nim zdarzenia wywołujące poczucie wdzięczności. W ten sposób uczymy się je spostrzegać i rozpoznawać częściej.
U ludzi, którzy przez kilka tygodni dostrzegali różne błogosławieństwa losu i okazywali za nie wdzięczność, znacząco wzrósł poziom optymizmu i zadowolenia z życia.

Autor: Andżelika Korczak-Urban, psycholog

Komentarze