Co w oku widać?

Zaczerwienione białka mogą być sygnałem braku witamin, a zamglone oczy – słabej odporności. Z tęczówki wyczytać można różne choroby – te obecne, a nawet te, które nam zagrażają. Dzięki temu możliwe jest przeciwdziałanie powstaniu niektórych schorzeń.

Irydologia, bo tak nazywa się dziedzina medycyny zajmująca się badaniem stanu zdrowia na podstawie obrazu oczu, jest w Polsce wciąż mało popularna. Choć przez wiele lat była uznawana jedynie przez znachorów, homeopatów i akupunkturzystów, dziś jest dopuszczana przez medycynę jako konwencjonalna metoda diagnostyczna.


Irydodiagnostyka – jak to działa?

Diagnoza stanu zdrowia, polegająca na sporządzeniu mapy tęczówki oka, jest nieszkodliwa i bezbolesna. Lekarz Irydolog ogląda gałki oczne w specjalnej lampie szczelinowej. Dzięki temu widzi tęczówkę kilkadziesiąt razy większą niż jej rzeczywisty rozmiar. Dla specjalisty ważny jest kształt źrenicy i jej umiejscowienie, wygląd spojówki oraz odcień bieli gałki ocznej. Najwięcej informacji kryje w sobie tęczówka. Jej prawa strona mówi o zdrowiu prawej strony ciała, lewa – o narządach umiejscowionych w lewej połowie. Adekwatnie – górna część tęczówki „powie” o głowie, a dolna o stopach.


Skuteczność diagnozy

Dzięki takiemu badaniu często wykrywa się choroby, które są praktycznie nie do wykrycia innymi badaniami w danym stadium ich rozwoju.

- To w oku znajdują się zakończenia połączeń nerwowych powiązanych z każdym narządem ciała. Dlatego z tęczówki możemy wyczytać zmiany układu nerwowego i krwionośnego, zarówno te, które już w organizmie zaszły, jak i te, do których mamy genetyczną skłonność – mówi Zofia Górnicka – Kaczorowska, lek. med. ogólnej, homeopata i irydolog.


Potwierdzenie standardowymi metodami

Diagnozy nie przeprowadza się u osób, które przeszły operacje oczu, a u dzieci do lat 6 z badania irydologicznego można wyczytać tylko obecny stan zdrowia. Nie wykryje ono skłonności do chorób, na jakie dziecko jest narażone w przyszłości.

Mimo, że diagnoza irydologiczna sprawdza się w około 90 procentach przypadków, powinna być traktowana jako metoda pomocnicza w wykryciu chorób lub ich zagrożeń, a nie zastępować dotychczasowe badania.

Autor: Oprac.AŁ

Komentarze