Ciśnienie – prawidłowe, czyli jakie?

Prawidłowe ciśnienie krwi u dorosłej osoby wynosi poniżej 130/85 mmHg. Ta wartość zmienia się wraz z wiekiem, a nawet w ciągu dnia, wskutek wysiłku czy zażywania leków.

Pomiar ciśnienia krwi to jedno z podstawowych badań, jedna z najpowszechniejszych metod diagnostycznych. Wykonywać je można samemu, w domowy zaciszu, przy pomocy urządzeń zakładanych tuż ponad nadgarstkiem.

W ostatnich latach w naszych aptekach pojawiło się wiele rodzajów ciśnieniomierzy. Jednak najdokładniejsze wyniki, będące podstawą diagnozy lekarskiej i ewentualnego leczenia dają manometry rtęciowe, wykorzystywane w gabinetach lekarskich (nie można ich kupić w aptece, ponieważ od 3.04. 2009 urządzenia zawierające rtęć nie mogą być wprowadzane do obrotu).


Nacisk na ścianki

Ciśnienie tętnicze to ciśnienie wywierane przez krew na ścianki największych tętnic naszego ciała. W czasie skurczu serca, gdy krew jest z niego wypychana do aorty, ciśnienie jest wyższe i wynosić powinno w okolicach 120 mmHg, choć przyjmuje się, że utrzymuje się w normie, jeśli mieści się w granicach od 110 do 130 mmHg. Jest to nazywane ciśnieniem skurczowym. W momencie rozkurczu sięga od 65 do 85 mmHg (ciśnienie rozkurczowe). Inne są prawidłowe wartości ciśnienia niemowląt – 102/55 mmHg i dzieci do lat 8 – 110/75 mmHg.

U zdrowej osoby wysokość ciśnienia regulowana jest przez mózg i zależy od zapotrzebowania tkanek na tlen, właśnie dlatego ciśnienie rośnie przy wysiłku fizycznym. Na jego wysokość wpływ mają również wiek i stan zdrowia, ale również pora dnia, stan psychiczny, zażywanie używek (kawy, herbaty i alkoholu). U kobiet odchylenia w wysokości ciśnienia mogą być związane z ciążą.


Gdy jest za wysokie

Ciśnienia krwi nie mierzy się po to, by je znać i narzekać, że jest za wysokie bądź zbyt niskie. Kontroluje się je, ponieważ odchylenia od normy mogą świadczyć o tym, że chorujemy lub możemy się poważnie rozchorować.

Najpowszechniejszym zagrożeniem jest nadciśnienie. Szacuje się, że cierpi na nie aż 30 procent naszej populacji. Jego objawami mogą być nadpobudliwość, bezsenność, łatwe męczenie się, uczucie kołatania serca, charakterystyczne zaczerwienienie twarzy i szyi.

Nadciśnienie może być jednak utajone, nie leczone rozwija się latami powodując powikłania - doprowadza do zmian w narządach wewnętrznych, w tym w sercu; jego następstwem może być zawał serca bądź udar. Według obecnego stanu wiedzy należy bezwzględnie obniżać ciśnienie, które przekracza 140/95 mmHg, co osiąga się dietą, spadkiem wagi i farmakologicznie.


Bywa i zbyt niskie

Niewielki odsetek naszego społeczeństwa cierpi natomiast na niedociśnienie zwane hipotonią.
Jego symptomy są wręcz odwrotne do objawów nadciśnienia. Osoba o zbyt niskim ciśnieniu, w więc wynoszącym np. 90/60 mmHg, będzie odczuwała znużenie, osłabienie, zawroty i bóle głowy, pojawić się mogą nawet omdlenia.

Autor: Małgorzata Januchowska

Komentarze