Choroba hemoroidalna

Choroba hemoroidałna (hemoroidy) stanowi obecnie coraz bardziej narastający problem. Dotyka ona osoby dorosłe, a także coraz częściej dzieci.

Hemoroidami nazywamy struktury anatomiczne znajdujące się wewnątrz kanału odbytu. Tworzą je naczyniowe ciała jamiste, które mają kształt poduszeczek naczyniowych zlokalizowanych między dwoma zwieraczami mięśniowymi odbytu, zwieraczem zewnętrznym i wewnętrznym. Oba te zwieracze przez większość czasu pozostają w stanie napięcia, co powoduje zatrzymanie krwi w hemoroidach i ich ścisłe przyleganie do siebie, a w konsekwencji - dodatkowe uszczelnienie kanału odbytu. Podczas defekacji zwieracze mięśniowe rozluźniają się, co prowadzi do odpływu krwi zgromadzonej w hemoroidach, po czym zwieracze zaciskają się i cały proces uszczelnienia kanału odbytu powtarza się.

Do choroby zwanej chorobą hemoroidalna dochodzi wówczas, gdy aparat wieszadłowy ulega rozluźnieniu i hemoroidy przemieszczają się, a nawet wypadają poza odbyt, stając się z czasem źródłem bólu, krwawień i przewlekłych odczynów zapalnych.

Odrębną strukturą anatomiczną jest splot żylny przyodbytowy określany też mianem hemoroidów zewnętrznych. Choroby tego splotu są dotkliwą dolegliwością ze względu na dużą bolesność spowodowaną stanem zapalnym, któremu czasem towarzyszy zakrzepica tych naczyń.

Poza genetycznie uwarunkowaną skłonnością do choroby hemoroidalnej, powstaniu hemoroidów sprzyjają czynniki usposabiające, takie jak: nieodpowiednia dieta, długotrwałe zaparcia, częste biegunki, mała aktywność ruchowa, praca w pozycji siedzącej lub stojącej, długotrwały wysiłek fizyczny, ciąża, podeszły wiek, choroby związane z obecnością dużego guza w jamie brzusznej, marskość wątroby i inne. Do najczęściej zgłaszanych przez chorych objawów należą: krwawienie, ból i świąd okolicy odbytu, wypadanie guzków, nietrzymanie gazów i stolca, brudzenie bielizny, zaburzenia wypróżnienia.

Choroba hemoroidalna, zwana też chorobą guzków krwawniczych lub żylakami odbytu, początkowo przebiega raczej bezboleśnie, a głównym jej objawem na tym etapie rozwoju jest niewielkie krwawienie jasnoczerwoną krwią podczas defekacji. Ból pojawia się w przypadku powikłań zapalnych i zakrzepowych. Dolegliwościom może towarzyszyć wydzielina śluzowa lub surowicza. Należy pamiętać, że objaw świeżej krwi w kale zawsze wymaga dokładnej diagnostyki.

Terapia obejmuje różne metody leczenia, począwszy od leczenia zachowawczego. W trudnych przypadkach stosowane jest leczenie chirurgiczne - instrumentalne lub operacyjne. Na każdym z tych etapów leczenie alopatyczne może być uzupełnione lekami homeopatycznymi.

Bardzo ważnym elementem postępowania jest profilaktyka, a więc prawidłowa dieta z dużą zawartością błonnika oraz umiarkowana aktywność fizyczna. Ten rodzaj zapobiegania chorobie hemoroidalnej zależy bezpośrednio od każdego z nas, ale niekiedy zwalczanie zaparć może być trudniejsze. W takich przypadkach leki homeopatyczne, dobrane z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb chorego, mogą być bardzo skuteczne. Osoby genetycznie predysponowane, osoby starsze, kobiety w ciąży, pacjenci, u których występują różne stany patologiczne wiążące się z osłabieniem tkanki łącznej oraz wzrostem ciśnienia w obrębie żyły wrotnej, powinny stosować odpowiednią profilaktykę, a w okresie wystąpienia objawów choroby hemoroidalnej podjąć niezwłocznie leczenie.

Autor: Lek med. Urszula Nowotny

Komentarze

  • 2016-03-31 gość

    Bardzo długo męczyłam się z hemoroidami. Próbowałam wielu rzeczy, ale pośród wszystkich produktów, najlepszy jest krem procto-hemolan. Najszybciej przynosi ulgę i jak na razie jeszcze nie miałam nawrotu.