Bezpłodność – jak sobie radzić psychicznie?

W Polsce mniej więcej co piąta para ma kłopoty z zajściem w ciążę. „W tej chwili nie może pani mieć dzieci”- brzmi wyrok lekarza. Co wtedy? Jak poradzić sobie z emocjami?

Leczenie niepłodności może trwać kilka lat, jak przetrwać ten okres nieustannych starań, nadziei, czasem rozczarowań?


Mów o swojej niepłodności

Pomimo cierpienia jakie niesie za sobą brak dziecka, dobrze jest mówić głośno o tym problemie. Zazwyczaj podzielenie się swoimi trudnościami i lękami z bliskimi osobami przynosi ulgę i dodaje potrzebnych sił.


Odpocznij od starań

Twoje życie obraca się teraz wokół codziennego rytuału: mierzenie temperatury, kontrolowanie śluzu i położenia szyjki macicy oraz odbywanie ściśle zaplanowanych, co do czasu, stosunków. Zrób sobie przerwę i odpocznij. Czasami zdarza się tak, że udaje się zajść w ciążę właśnie wtedy, gdy zaprzestaje się starań.


Nie graj twardej

Jeśli u Twoich znajomych zaczyna pojawiać się coraz więcej dzieci i czujesz, że jest to dla Ciebie trudne spotykać się z nimi, pozwól sobie na czasowe ograniczenie kontaktów. Spędzanie czasu w towarzystwie szczęśliwych mam może być dla torturą, masz prawo do takich uczuć.


Znajdź sobie zajęcie

Rozwijaj swoje zainteresowania albo znajdź sobie całkiem nowe hobby. Zapisz się na wymarzony kurs - odstresujesz się i oderwiesz myśli od przygnębiającego cię tematu.


Ciesz się życiem

Śmiej się jak najwięcej! Spędzaj czas z ludźmi, których lubisz, podróżuj, przeczytaj jeszcze raz ulubioną książkę. Zdrowy śmiech to naprawdę świetne lekarstwo na problemy.


Dbaj o relację z partnerem

Dobrze jest powiedzieć partnerowi czego się od niego oczekuje, bo sam może się nie domyślić. Poza tym, kobieta i mężczyzna różnią się sposobem przeżywania trudnych emocji związanych z przeżywaniem niepłodności. Pary, w których mężczyzna wspiera kobietę i razem uczestniczą w procesie leczenia, mają większą szansę na przetrwanie, ale również na poczęcie dziecka. Warto też zwrócić uwagę na to, by seks nie został tylko podporządkowany celom prokreacyjnym.


Skorzystaj z pomocy specjalisty

Ważne jest też szukanie pomocy psychologicznej i grup wsparcia. Pomoc psychologiczna pomaga na rozładowaniu napięcia, odwróceniu uwagi od problemu, znalezieniu sposobów na adaptację do choroby i lepszego znoszenia samego leczenia.


Myśl o adopcji

Wraz z upływem czasu może pojawić się świadomość, że nie za wszelka cenę i nie wszyscy muszą być rodzicami biologicznymi. Jako rodzic czy opiekun możesz spełnić się w różnoraki sposób, np. możesz zaadoptować dziecko.

Autor: Andżelika Korczak-Urban, psycholog

Komentarze