Irena, elegancka adwokat po pięćdziesiątce, odkąd się rozwiodła, a jej dorosłe dzieci wyprowadziły się z domu, czuła się samotna. Kiedyś z wnuczką obejrzała "Bebe - świnka z klasą" i wpadła na pomysł kupienia psa. Z Internetu dowiedziała się, że występujący w filmie pies to border collie. Nie radząc się nikogo, zamówiła szczeniaka. Bebe, bo tak go nazwała, okazał się kłębkiem czystej energii. Pani Irena codziennie spacerowała, rzucała piłkami, jeździła na rowerze, a Bebe nigdy nie miał dość. Po godzinie forsownych zabaw pani słabła i coraz częściej dawało znać o sobie jej chore serce.

Gdy z kolei siedziała w pracy, telefonowały sąsiadki narzekając na szczekanie pozostawionego w mieszkaniu Bebe. Nad panią Ireną w końcu zlitowała się córka i zabrała psa do swojego domu z dużym ogrodem. Tam wreszcie pies był szczęśliwy.

Charakter, a nie uroda

Czasem zauważa się wzrost zainteresowania jakąś rasą psów, bo któryś z celebrytów zdecydował się właśnie na nią. Chwilowa moda często kończy się porzuceniem psa. Zakup psa to nie fanaberia, ale zobowiązanie na całe życie zwierzęcia. Co roku tysiące psów trafiają do schronisk, bo przestają się podobać swojemu państwu. Rasowy pies jest drogi, ale to nie tylko jednorazowa opłata. Potem trzeba go dobrze karmić, szczepić, leczyć. Szczeniaki długo uczy się zachowania porządku, za to starsze psy linieją, nanoszą na futrze błoto i ziemię.

Najczęściej przy wyborze psa wcale nie zwracamy uwagi na jego charakter, raczej stawiamy na wygląd. Nie tak dawno masowo kupowaliśmy husky i malamuty. Nowi właściciele myśleli, że skoro lubią one biegać, to wystarczy im działka przy domu. Szybko okazywało się, że pies przeskakuje ogrodzenie, dusi kury sąsiadów i przekopuje ogród. Czasem niezadowolony właściciel próbuje zmieniać naturalne cechy swego psa. Ale to raczej niemożliwe, bo jamnik nadal będzie kopał doły na naszym ukochanym trawniku, a foksterier atakował na spacerze inne psy.