Stres to obronna reakcja organizmu na dane zdarzenie lub rzecz. Każdy z nas odczuwa stres z innych powodów i inaczej na niego reaguje: niektórzy traktują go jako sytuację mobilizującą do działania, wzmacniającą w nich kreatywność itp. Niestety, dla innych stres staje się sytuacją bez wyjścia, wchodzi w fazę wyczerpania, kiedy organizm ma do czynienia z przewlekłym stresem, dochodzi do poważnych zaburzeń odporności, może prowadzić do zaburzeń psychosomatycznych. Choć każdy z nas denerwuje się z innych powodów, to jednak oddziaływanie stresu wszyscy odczuwamy w podobny sposób:

•    przyspieszone bicie serca,
•    wzrost aktywności gruczołów potowych,
•    zimna skóra, stopy i ręce,
•    przyspieszony oddech,
•    u niektórych mogą występować mdłości,
•    suchość w ustach,
•    drżenie kończyn,
•    tiki nerwowe,
•    biegunka, częste oddawanie moczu,
•    problemy ze snem − bezsenność lub częste budzenie się w nocy,
•    pobudzenie emocjonalne,
•    wzrost stężenia cukru we krwi.

Niektórzy z sytuacją stresową nie mogą sobie poradzić, reagują zbyt emocjonalnie, nie potrafią podjąć decyzji, każdą sytuację postrzegają jako zagrożenie, a nie wyzwanie, są przemęczeni, sfrustrowani. Stres zamiast mobilizować do działania, wpływa destrukcyjnie na organizm. Długotrwała ekspozycja na stres prowadzi do zaburzeń wszystkich procesów fizjologicznych organizmu. Badania naukowe wykazują, że stres może być jedną z wielu przyczyn wywołujących choroby układu krążenia, zaburzenia trawienia i metabolizmu, reakcje alergiczne, cukrzycę, choroby jelit, zawał mięśnia sercowego.

Niestety, ostatnio mówi się, że na stres bardziej podatne są kobiety, u których może wywoływać zaburzenia menstruacji, niepłodność, poronienia, choroby autoimmunologiczne, depresję, zespół napięcia przedmiesiączkowego czy nieregularne krwawienia miesiączkowe. Biorąc pod uwagę to, że stres może prowadzić do wielu powikłań, musimy nauczyć się z nim walczyć i odpowiednio radzić sobie w sytuacjach stresowych.