Buraki znane są od wieków, jednak w innej postaci niż obecnie. Dawniej, w kuchni stosowano jedynie liście zwane boćwiną. Dopiero w XVI wieku wyhodowano odmianę z korzeniem przypominającym współczesnego buraka. I choć burak nie jest wymieniany jednym tchem wśród włoszczyzny sprowadzanej dla królowej Bony z Italii, to właśnie Włochy są ojczyzną buraka bulwowego.

Buraki zawierają dużo kwasu foliowego, który jest potrzebny organizmowi kobiety szczególnie w czasie ciąży.  Za mała ilość kwasu foliowego może spowodować zaburzenia w rozwoju płodu. Kwas foliowy przyspiesza metabolizm i powstawanie czerwonych krwinek. U dorosłych jego niedobór  może prowadzić do rozdrażnienia i złego samopoczucia. W 20 dekagramach buraka znajduje się połowa naszego dziennego zapotrzebowania na kwas foliowy.

Buraki zawierają także witaminę C, cukry, białko, karoten i mnóstwo pierwiastków mineralnych: żelazo, magnez, potas, wapń. Dla naszego zdrowia lepiej jeść buraki surowe, ponieważ pierwiastki rozpuszczają się w wodzie, co oznacza, że jedząc gotowane buraki pozbywamy się z nich najbardziej wartościowych składników.

Najlepiej przyswajany przez organizm jest sok z buraków, który wspomaga układ krwionośny, poprawia krążenie krwi, zapobiega powstawaniu zakrzepów i anemii. Substancje znajdujące się w soku buraczanym zwiększają odporność organizmu na przeziębienia i przeciwdziałają rozwojowi wirusów.

Sok z buraków wypłukuje z organizmu toksyny i oczyszcza go. Polecany jest również przez niektórych lekarzy jako środek przeciwdziałający zmęczeniu i senności. Dlatego sok z buraków lub buraki w innych postaciach stanowią ważny składnik diety rekonwalescentów, którym pomagają w odzyskaniu sił i dojściu do zdrowia.

Buraki możemy spożywać również gotowane, (np. w barszczu), mimo obróbki cieplnej i tak będą pożyteczne dla organizmu. By ograniczyć ubytek witamin lepiej buraki gotować z w skórce i obierać dopiero po ugotowaniu. Buraki zawierają dużo błonnika i korzystnie wpływają także na układ trawienny.