GROŹBA ŻÓŁTEJ FEBRY I NIE TYLKO

W regionach, gdzie występuje zagrożenie chorobami tropikalnymi, szczepienia są zalecane, a w niektórych przypadkach wręcz obowiązkowe. Zwykle są to szczepienia przeciwko żółtej febrze, malarii, poliomyelitis, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, błonnicy, tężcowi, durowi brzusznemu i cholerze. Dokumentem potwierdzającym szczepienia jest Międzynarodowa Książeczka Szczepień, tzw. żółta książeczka, w której lekarz bądź osoba upoważniona przez krajowe władze sanitarne musi oficjalnie poświadczyć szczepienie.

Jeśli szczepienie jest przeciwwskazane ze względów medycznych, lekarz powinien zaopatrzyć podróżnego w stosowną pisemną opinię, która zostanie wzięta pod  uwagę przez władze sanitarne kraju, do którego ten się udaje. Punkty szczepień można znaleźć również w wojewódzkich i granicznych stacjach sanitarno-epidemiologicznych. A szczepienia przeciwko wirusowym zapaleniom wątroby oferują przychodnie podstawowej opieki zdrowotnej w całym kraju.

RÓŻNE KRAJE, RÓŻNE PRZEPISY

Obecnie szczepienie przeciw żółtej febrze obowiązuje w następujących krajach: Burkina Faso, Burundi, Czad, Dżibuti, Etiopia, Gabon, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea Bissau, Gwinea Równikowa, Kamerun, Kongo, Demokratyczna Republika Konga, Liberia, Madagaskar, Mali, Niger, Nigeria, Wietnam, Rwanda, Senegal, Sierra Leone, Tanzania, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca.

W razie braku szczepienia podróżny zostaje zaszczepiony na lotnisku, najczęściej odpłatnie w: Angoli, na Wybrzeżu Kości Słoniowej (miejscowe władze sanitarne wystawiają książeczkę - za usługę pobierana jest dość wysoka opłata). Szczepienie przeciw żółtej febrze obowiązuje również tych, którzy udają się z Peru do Brazylii (można się zaszczepić na lotnisku w Limie).