4. Zapalenie oskrzeli

Objawem zapalenia jest kaszel - początkowo suchy. Charakteryzuje się napadowością, więc bywa bardzo męczący. Potem przechodzi w wilgotny, z wydzieliną śluzową lub ropną i może utrzymywać się do kilku tygodni. W przypadku ostrego zapalenia oskrzeli dochodzą takie objawy jak: rozbicie, osłabienie, gorączka, ból mięśni, świszczący oddech. Czasami lekarz po osłuchaniu zleca wykonanie zdjęcia rentgenowskiego celem wykluczenia zapalenia płuc.

Najczęściej mamy do czynienia z zapaleniem wirusowym, zakażenie bakteryjne występuje tylko u 10 proc. chorych. Tylko infekcje bakteryjne wymagają stosowania antybiotyków. Leczenie zapalenia wirusowego polega na zwalczaniu objawów. Podstawowymi lekami są leki przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. W zależności od charakteru kaszlu (suchy lub wilgotny) stosuje się leki przeciwkaszlowe lub ułatwiające odkrztuszanie i rozrzedzające wydzielinę w oskrzelach.

Bardzo ważne jest wyeliminowanie czynników drażniących oskrzela - np. dymu tytoniowego. W miesiącach jesienno-zimowych należy zadbać o nawilżenie powietrza w mieszkaniu (nawilżacze, wilgotne ręczniki na kaloryferach). Wszelkie próby samoleczenia mogą spowodować pogorszenie stanu zdrowia - zapalenie oskrzeli może przejść w fazę przewlekłą, trudną do wyleczenia i mogącą spowodować zniszczenie oskrzeli oraz upośledzone oddychanie. Podczas kuracji należy pić dużo płynów, leżeć w łóżku i często zmieniać pozycję ciała, co ułatwia wykrztuszanie wydzieliny.

5. Zapalenie wyrostka robaczkowego

Wyrostek robaczkowy jest przedłużeniem jelita grubego, wyrastającym z jego początkowej części zwanej kątnicą, poniżej ujścia jelita cienkiego do grubego. Wypełniają go resztki pokarmowe, a nie robaki, jak by można było sądzić z nazwy. Wyrostek pełni ważną rolę filtra bakteryjnego. Niektórzy nazywają go „gruczołem bezpieczeństwa", ponieważ jego wydzielina utrudnia bakteriom wytwarzającym gazy oraz innym szkodliwym drobnoustrojom przedostawanie się z jelita cienkiego do grubego. Na szczęście dziś nikt już profilaktycznie nie wycina wyrostków. Do zapalenia wyrostka dochodzi zwykle między 10 a 30 rokiem życia. Może nastąpić na skutek zakażenia, które przeszło z jelit albo nawet innych narządów wewnętrznych. Ale najczęściej zapalenie wyrostka to efekt jego skręcenia mechanicznego.

U większości chorych zapalenie przebiega typowo. Zaczyna się od bólu w okolicy pępka, w nadbrzuszu. Ból szybko narasta i koncentruje się po prawej stronie w dole brzucha. Nasila się podczas kaszlu i ruchu ciała, łagodnieje, gdy się leży na lewym boku z podkurczonymi nogami. Następnie dochodzą nudności, wymioty, rośnie temperatura, może pojawić się biegunka lub zaparcie. Przy nietypowym położeniu wyrostka ból pojawia się w innym miejscu, można odczuwać parcie na pęcherz albo objawy niedrożności jelit: wzdęcia i zaparcia. Bardzo charakterystyczny jest wstręt do jedzenia.

6. Zapalenie pochwy

Kobiece miejsca intymne również są narażone na stany zapalne. A to dlatego, że pochwa sąsiaduje i z ujściem cewki moczowej i z odbytem. Do zakażenia bakteryjnego może dojść na skutek niewłaściwej higieny, a także osłabienia układu odpornościowego. Stan zapalny lekarz rozpoznaje podczas badania wziernikowego, a także na podstawie oceny rozmazu.

Istnieją trzy typy zapalenia pochwy: bakteryjne, drożdżakowe i rzęsistkowe. Leczenie zapalenia bakteryjnego polega na podawaniu miejscowo leków i antybiotyków. Do odbudowywania prawidłowej flory zaleca się również stosowanie probiotyków. Grzybicze zapalenie pochwy jest trudne do wyleczenia, najczęściej stosuje się tabletki dopochwowe, globulki, kremy. Trzeba pamiętać o leczeniu partnera. Rzęsistkowica jest chorobą przenoszoną drogą płciową, dlatego w tym przypadku też leczy się mężczyzna. Najczęściej stosowanymi lekami są metronidazol i pochodne imidazolu. Zapalenia pochwy nie należy lekceważyć, w skrajnych przypadkach może doprowadzić do bezpłodności.

konsultacja prof. dr n. med. Edward Zawisza