Dziś aromaterapia zaliczana jest do metod medycyny naturalnej. Opiera się na zastosowaniu terapeutycznych właściwości roślin i wykorzystywaniu odpowiadających im olejków eterycznych. Te ostatnie mogą być przez nas wdychane (inhalacje) lub trafiać do naszego organizmu przez skórę (masaż, kąpiel, kompres, kosmetyki).

Sam termin wszedł po raz pierwszy do słowników dzięki francuskiemu aptekarzowi i chemikowi Rene Maurice’owi Gattefosse’owi, który opublikował książkę pod tym właśnie tytułem w 1928 r. A wszystko dzięki przypadkowi. Pracując w swoim laboratorium farmaceuta dotkliwie poparzył się i odruchowo włożył rękę do miski z jakąś cieczą. Poczuł ulgę, a rana goiła się niezwykle szybko.

Płynem tym był naturalny olejek lawendowy. Ten wypadek uzmysłowił mu, że właściwości naturalnego olejku są znacznie większe niż antyseptyków chemicznych stosowanych w tych samych produktach. Natomiast rzeczywistym odkrywcą aromaterapii był arabski lekarz Abu Ali Ibn Sina – największy lekarz świata Islamu, żyjący w latach 980-1037 n.e. To on odkrył metodę destylacji olejków eterycznych.

Aromaterapia zdobyła popularność nie tylko ze względu na to, że jest prostą i bardzo przyjemną metodą. Myli się ten, kto sądzi, że chodzi w niej tylko o rozkoszowanie się pięknymi zapachami. Aromaterapia potrafi łagodzić dolegliwości fizyczne i psychiczne człowieka, a jej głównym celem jest przywracanie równowagi ciała i umysłu oraz wspomaganie i stymulowanie własnych, naturalnych sił obronnych organizmu.