Wady zastawkowe serca możemy podzielić na: wrodzone – rozwijające się w trakcie życia płodowego, czasami wymagające leczenia operacyjnego już w wieku dziecięcym oraz nabyte – powstające w wyniku zmian degeneracyjnych, związanych z wiekiem chorego lub spowodowane stanami nagłymi np.: zawałem serca.

Rozpoznanie wady zastawkowej nie jest równoznaczne z koniecznością szybkiego przeprowadzenia operacji. W wielu przypadkach, w początkowym okresie choroby, wystarcza leczenie zachowawcze. Do leczenia operacyjnego zawsze kwalifikuje kardiochirurg.

Obecnie stosuje się zastawki mechaniczne (z tworzyw sztucznych) i zastawki biologiczne (materiał biologiczny od zwierząt bądź ludzi). Zabieg operacyjny wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Każdy chory po operacji zastawek serca powinien zażywać leki przeciwzakrzepowe, zmniejszające krzepliwość krwi i skłonność do tworzenia zakrzepów.